A mimo to wolę to w co wierzę niż obserwację - wolny wybór:) Kwestia doświadczenia(bądź obserwacji) pewnie.

Perspektywa to nie tylko teoria i iluzja przecież :) ale też i doświadczenie. Poszerząć perspektywę można - poprzez przeżycie jej skrajnych biegunów. Innymi słowy - dwa kwadraty dodasz do siebie, utworzą większy prostokąt.

Wybacz nie wiem jak można poszerzać perspektywę odrzucając pojęcia w tym i perspektywę jak i jej poszerzanie. Możesz to zrobić jedyne post factum po wydostaniu się z tego stanu umysłu.

Niczego nie odrzucam przecież, cały czas mówię, ze to asymilacja a nie odrzucanie.

Tak tylko asymilacja w tym wypadku może nastąpić tylko i wyłącznie poprzez odrzucenie(zaprzeczenie) a późnej asymilację - więc w ten sposób masz racje .

Idąc za ciosem twistoid można powiedzieć ze to co piszesz, myślisz ,jest jedynie wiarą w twoje własne myśli i słowa a zatym się nic nie kryje, co powoduje automatyczna dyskredytację własnych słów .Może ty sam wierzysz w coś ze czegoś nie ma .

Deimond, tak dokładnie. W praktyce najpierw przeżywa się skrajności (gdzie każda ze skrajności jest odrzuceniem przeciwnego bieguna) a później jest asymilacja tychże, co powoduje nową jakość - nową szerszą perspektywę.

Dajmy komuś myśleć jak się komuś podoba.


Pytanie tylko co w wypadku gdy nowa perspektywa nieinterpretowania jest na tyle dobra iż nie da jej się odrzucić . I tu rozumiem Twista że na tą chwile dlatego mówi Wam o tym iż jest to skrajnie inne przeżycie którego nie chce zanegować. A Wy tego chcecie od niego.

Od tego jest forum, zeby dyskutować. Nikt nie stoi z maczętą nad Twistem i każe mu zanegować przyjętą przez niego perspektywę :)) On też przecież neguje perspektywy , doświadczenia innych a nawet interpretuje ich motywy i intencje, mimo, ze sam krytykuje interpretowanie. To jest forum, i tyle, miejsce do pogadania i polemik różnego rodzaju.

Nawet moja śmierć nie zmieni tego co jest i jak jest.Czy ktoś się samooszukuje co mnie to interesuje ja nie chcę nikogo zmienić, piszę sobie bo mam ochotę, nie pisałem długo bo nie miałem na to ochoty teraz mam jutro mogę nie mieć znowu, nie interesują mnie też opinie bo to co piszę da się zrozumieć tylko doświadczając, moja konceptualizacja to próba przeniesienia wglądów na język, niestety nie spowoduje to żadnej zmiany, ani też nie da nikomu doświadczenia, dlatego to co piszę jest puste-nie ma w tym rzeczywistości.Nie chcę też nikogo uczyć czy coś w ten deseń nauka czegokolwiek o czym piszę to strata czasu.

Może trochę faktów dla wszystkich traktujących skomplikowany proces percepcji tylko w kategoriach umysł/iluzja:

1. Gdy człowiek się rodzi, widzi wszystko do góry nogami. Jest tak dlatego, że obraz świata pada na siatkówkę oka odwrócony. Dopiero po czasie (na podstawie innych bodźców i wnioskowania) mózg się przystosowuje i widzi świat normalnie.

2. Tak samo gdyby założyć komuś okulary zniekształcające (świat do góry nogami), mózg po jakimś czasie przystosuje się i zacznie widzieć świat normalnie. Oczywiście po zdjęciu okularów... człowiek zacznie widzieć wszystko odwrotnie. :) I znowu potrzeba czasu, żeby wzrok się "przestawił".

3. Proces patrzenia to obraz z zewnątrz + skróty myślowe mózgu na podstawie pamięci i doświadczeń (coś jak wydajne zarządzanie zasobami - mózg widzi "na skróty" żeby za bardzo się nie przeciążać). Dlatego każdy patrzy na świat "przez okulary swoich doświadczeń i swojej pamięci".

4. Każdy człowiek w toku doświadczeń na coś innego zwraca też uwagę. Ktoś lubi kwiaty to zobaczy kwiaty na sukience, ktoś inny lubi niebieski kolor to będzie widział wszystko co niebieskie. A ktoś jeszcze inny trenuje się w spostrzeganiu jak największej ilości szczegółów i dostrzeże więcej niż ktokolwiek inny.

W ogóle pytanie "co sprawiło, że zwróciłe/am na to uwagę?" jest dość frapujące. Ile razy zdarzyło się wam, że nagle poczuliście przemożną chęć spojrzenia np. za siebie, a tam było coś interesującego, co normalnie byście nie zauważyli? Co sprawiło, że nagle poczuliście tą chęć? Może to jest tak jak z grawitacją? Obserwator i obserwowane działa na siebie tak samo?

5. Dlatego przy treningu uważności, wyciszaniu umysłu możemy dojść do stanu czystej percepcji niezakłóconej myślą/interpretacją i "etykietką pamięci", co jest doświadczeniem dość piorunującym.

6. Jednocześnie można spróbować drugiego bieguna - wizualizacji i nadawaniu znaczenia - co również będzie miało skutek w rzeczywistości. To jest jeszcze większa tajemnica, dlaczego coś takiego może być skuteczne.

W ogóle całe życie to tajemnica.
A kiedyś duchowość będzie nauką.

To wszystko napisałeś to tylko interpretacja bazująca na kategoriach działania umysłu, logice i sensie=to produkuje fałszywą percepcję rzeczywistości.

LOOOOL :)

A skąd wiesz że fałszywą? Alarm, alarm - Interpretacja! :D I dualizm na dokładkę :)

---

Zresztą mówienie komuś, kto nagle zaczął widzieć do góry nogami po zdjęciu zniekształcających okularów, że to jest jego "interpretacja"... HMMM. :) Może zacznij rozgraniczać doświadczenie i interpretację.

A chyba jesteś kobietą nie? Pokaż zdjęcie to Ci odpowiem.

A to jest w odpowiedzi na co?

Wiesz to że zdaje sobię z czegoś sprawę nie oznacza że nie będę się posługiwał kategoriami logicznymi czy dualistycznymi, chodzi o to że w nich nie ma rzeczywistości, nie są one moją rzeczywistością nie kreują we mnie percepcji, ja nadal mogę posługiwać się pojęciem dobra i zła.To tak jak wiek dorastania i dorosłość w dorosłości pamiętasz kategorie myślenia jak dorastałaś.

Jedyne co możesz znaleźć w tym co piszę to błędy w mojej logice, ale korespondują one z Twoim myśleniem-interpretacją tego co piszę, możesz stwierdzić że to co napisałem jest ok a możesz też chcieć podważyć to(ego szuka sobie konfliktów i reaguje emocjami).

Żeby szukać błędów w logice to musi ona byś obecna …ale tu jej nie ma .

Kreowanie percepcji? Hmm. Wytłumaczysz mi to?

Poza tym, moim skromnym zdaniem, jeśli już obrałeś tą drogę wnioskowania, niczym nagardżuna w swym dowodzeniu natury Pustki... to przydałoby się mimo wszystko włożyć w to trochę więcej wysiłku żeby uniknąć nieprawidłowego odebrania Twojego przekazu przez innych.

Mam wrażenie że Twoje granice definicji pojęć są bardzo luźne lub przesunięte, i można Cię zrozumieć tylko wtedy, gdy również rozluźni się swoją interpretację. Ale to z kolei spowoduje też ogromny rozdźwięk w zrozumieniu przez każdą z osób na forum.

Tak jak wspomniany powyżej przykład doświadczenia i interpretacji. Doświadczenie to doświadczenie - akurat te o których wspomniałam, w kategorii naukowej to sztywne intelektualne wnioskowanie: skoro dziecko wyciąga rękę po świecący przedmiot nie tam, gdzie się on znajduje, to widzi do góry nogami. Skoro tydzień później wyciąga rękę w prawidłowym kierunku - mózg nauczył się widzieć poprawnie. Student po eksperymencie z okularami zaraportował, że widzi do góry nogami - to nie interpretacja, a doświadczenie. Itp itd.

Albo Twist przeżywa krysys i szuka potwierdzenia - albo Wy nie dajecie mu czuć co czuje.
Dla mnie to bez znaczenia - to że napisał że wasze posty są tylko interpretacją wami powoduje.

To tak ma każdy który pozna "prawdę" .
A wy się spinacie. B:

Nie no ja to traktuję dosyć rozrywkowo z humorem.Dyskutujemy sobie.

Dla mnie to tylko stan świadomości, wszystko co mnie spotyka uważam że jest pryzmatem mego stanu świadomości, lecz świadomość mnie tak naprawdę nie określa, masz w sobie miłość to odrazu kochasz , nie masz jej nie masz dylematu którą wybrać. Masz w sobie zło to już masz kilka kandydatów chętnych je z Ciebie wypędzić. To nie prawda Twist że nie da się panować nad świadomością porostu tego nie rozumiesz bo intelektualnie się nie da jej zmienić, dlatego nigdy tego nie zrozumiesz. Zwykły pijak wie jak zmienić świadomość.