Doskonały jest, tylko zachowuje się tak, jakby taki nie był. Prawdziwie doskonały, ułomny iluzorycznie. A ponieważ za dużo w dzisiejszych czasach tkwimy w iluzji, za dużo poświęcamy jej uwagi, wymknęła się nam ona spod kontroli i nie ma już nadzoru prawdy, nie służy prawdzie, a przeciwstawia się jej... przez to iluzja nabrała mocy i wydaje się bardzo realistyczna. I z jej punktu widzenia człowiek jest taki, jak ta iluzja go rysuje. Ale potencjał człowieka jest inny. Jego jestestwo w swej istocie, jego rdzeń... one są ponad wszelkie wyobrażenia, jakie dzisiejsza iluzja w postaci systemu wierzeń, paradygmatów i schematów myślowych nawet nie muska... :)


Ale właśnie już to robisz. W dodatku zaczynasz i nie kończysz. Zdecyduj się więc co chcesz z tym tu zrobić...
W dodatku raz piszesz o tym jak inni robią źle, jak ciężko w dzisiejszych czasach świecić, jak inni rzucają cień, a tu sama masz takie intencje i motywy... Przeczysz sama sobie. I takie zbierasz żniwo, zamiast znaleźć harmonię, czujesz się rozwarstwiona, wytrącona z równowagi. Po co? Czy o to Ci chodziło? Pozdrawiam ^^.

nie o to mi chodziło. Emocje są częścią ludzkiej natury i trzeba ich doświadczać, ale nie one powinny rządzić człowiekiem a człowiek nimi. Powinny być jak te chmury na niebie, które płyną, ale niebu żadnej krzywdy wyrządzić nie mogą. (parafraza z "Przebodzenia")

aaa i lepiej nie życz nikomu źle, bo to wraca i to wcale nie jest żart.

.......