(IMG:http://www.disons.fr/wp-content/uploads/2010/10/no-life2.jpg)

ŻONA ZIELARZA TEŻ TROCHĘ ZARABIA.

Zacznijcie od ciała fizycznego głupcy, nie mówcie o duchowych. Uczynnie z niego posąg ktory bedą podziwiali, możecie oczywiscie zacząć od 4 ale nadal nie biedzicie pełni. Na mentalnym się zatrzymajcie i zatrzymujcie swe myśli i nie bluźnijcie mentalnie poznać czwarty. 4 TO LUSTRO.

(IMG:http://www.disons.fr/wp-content/uploads/2010/10/no-life2.jpg)

ZIELARZ MA FOTEL ZA BARDZO WYPIERDZIANY. TRZEBA COŚ Z TYM ZROBIĆ, MOŻE ZRZUTKĘ NA FORUM, ŻEBY MIAŁ MNIEJ WYPIERDZIANY Z KOMISU.

Nad fizycznym pracują robotnicy i sportowcy, nietrafiona porada.

Wielu buddyjskich mnichów to nawet nie wierzy w to że w obecnym życiu osiągną stan oświecenia :P
Poza tym buddysta robiący wykłady za hajsy... coś tu śmierdzi.

Takie coś jak pierwsza przyczyna nie istnieje i żeby zdać sobie z tego sprawę wcale nie musisz być buddystą.
Przyczyna i skutek może istnieć tylko tam gdzie istnieje czas linearny, na wyższym poziomie przyczyna i skutek są jednością, więc nie ma mowy o takim czymś jak pierwsza przyczyna.
Wg geometrii wielowymiarowej w 4-wymiarze czas istnieje w jednej formie, przeszłość, teraz i przyszłość są jednym - wiecznością.

Chyba zgodzisz się z tym że nasz fizyczny świat składa się z 4-wymiarów?
Nasz ludzki umysł postrzega tylko 3-wymiary i nieskończenie mały fragment 4-wymiaru, ten fragment jest przez nas nazywany czasem teraźniejszym.

Fizyczne ciało i jego wytwór czyli ego, nie ma dostępu do 4-wymiaru, człowiek nie może od tak sobie wejść w przyszłość czy przeszłość.

Czas to 4-wymiar, ale żeby było prościej wyobraźmy go sobie w postaci 1-wymiarowej linii. Wtedy teraźniejszość na tej linii będzie 0-wymiarowy punktem, który po niej sunie. Przeskakując w wyższy wymiar (4D, na rys. 1D) cała linia staje się teraźniejszością - wiecznością, i w takim świecie nie ma początku ani końca - problem pierwszej przyczyny znika.

(IMG:http://oi64.tinypic.com/fu54k9.jpg)

W tym filmiku jest to przedstawione w inny sposób, ale sens jest ten sam.




My? Czyli kto? My to ego, a to dusza ma się doskonalić, a nie ego, ego jest tylko narzędziem duszy.
Dusza w przeciwieństwie do ego ma dostęp do pamięci z poprzednich wcieleń, a jak ktoś w to nie wierzy to zawsze może zapisać się na hipnozę regresyjną.

Duch jest doskonały, ale nie dusza.
Dusza ma się doskonalić, poszerzać swą świadomości poprzez doświadczanie.
Duch tylko stworzył zamysł, a dusza ma doświadczać zamysłu poprzez ego.


Interpretacja kopenhaska mechaniki kwantowej mówi że rzeczywistość fizyczna jest probabilistyczna, a nie zdeterminowana, i nie da się jej wyjaśnić jakąś deterministyczną teorią. Fizyczny świat jest jednocześnie deterministyczny i indeterministyczny, tak jak materia może być zarówno falą jak i korpuskułą, a to czym ona jest zależy od obserwatora czyli świadomości. Determinizm to XIX wieczny przesąd.

Świadomość jest wszędzie, a jedyna różnica to poziom świadomości, ciało fizyczne, astralne, mentalne itd. to nic innego jak poziomy świadomości.

;/

Pewnie jesteś kibicem piłki nożnej. Nie przepadam.

Właśnie zniosłeś zasadność istnienia prawa karmy (prawa przyczyny i skutku).
Istnieje tylko tu i teraz. Karma jest przecież prymitywną, deterministyczną koncepcją.

Jeśli zaś chodzi o doskonalenie się, to niestety nie piszesz, w w czym niby dusza ma się doskonalić. Jeśli jest tak, jak pisałeś wcześniej,że istnieje "realnie tylko "tu i teraz", to nie ma żadnej drogi do przejścia.

Determinizm nie jest prymitywny, tylko przestarzały, dzisiaj wiemy więcej.
Wg mechaniki kwantowej natura rzeczywistości jest probabilistyczna.

Prawo karmy mówi, że nasza wolna ma wpływ na przyczynę i skutek, zaś determinizm neguje wolną wole mówiąc że wszystko jest zależne od przyczyny i skutku. Karma nie jest tym samym co deterministyczne przeznaczenie.

"Buddyści nie wierzą ani w absolutyzm wolności woli, ani w determinizm. Uczą doktryny pośredniej, zwanej pratitya-samutpada"

Przyczyna i skutek nie przeczy temu że istnieje tylko teraz. Przyczyna powstała w teraz, tak samo skutek jest w teraz, można powiedzieć że skutek nadejdzie w przyszłości, ale moment w którym go doświadczysz będzie w teraźniejszości.

"Na powierzchni chwila teraźniejsza to jest to, "co się dzieje”. Ale ponieważ to, co się dzieje, stale podlega zmianom, wydaje się, że twoje życie złożone jest z tysięcy chwil, w których dzieją się rozmaite rzeczy. Czas postrzegany jest jako nieskończony ciąg momentów, jednych "dobrych”, drugich "złych”. Lecz jeśli przyjrzysz się bliżej, to znaczy przez pryzmat własnych bezpośrednich doświadczeń, stwierdzisz, że tych chwil wcale nie jest tak dużo. Odkryjesz, że zawsze jest tylko ta chwila. Życie zawsze istnieje teraz. Całe twoje życie biegnie w owym stałym Teraz. Nawet chwile przeszłe i przyszłe istnieją tylko wtedy, gdy je sobie przypominasz lub wyobrażasz, a czynisz to, myśląc o nich w jedynej chwili, jaka istnieje: w tej właśnie.

Dlaczego wydaje się nam, jakby istniało wiele chwil? Dlatego, że mylimy chwilę teraźniejszą z tym, co się dzieje, z treścią. Przestrzeń Teraz mylona jest z tym, co dzieje się w tej przestrzeni. To mylenie chwili teraźniejszej z treścią sprawia, że powstaje nie tylko złudzenie czasu, ale również iluzja ego.

Mamy tutaj paradoks. Z jednej strony, jak możemy odrzucić istnienie czasu? Musimy go mieć, aby przenieść z się z miejsca na miejsce, przygotować posiłek, zbudować dom, czytać tę książkę. Potrzebujesz czasu, by dorastać, uczyć się nowych rzeczy. Wydaje się, że cokolwiek robisz, wymaga to czasu. Wszystko jest mu podporządkowane i w końcu "ten krwawy tyran czas”, jak określił go Szekspir, cię uśmierci. Można go porównać do rwącej rzeki, która wlecze cię ze sobą, albo do ognia, który wszystko pochłania...
Wszystko wydaje się podporządkowane czasowi, mimo że dzieje się w przestrzeni Teraz. Na tym polega paradoks. Gdziekolwiek spojrzysz, wszędzie widzisz mnóstwo poszlak, że czas istnieje - gnijące jabłko, twoja twarz w lustrze łazienkowym w porównaniu z twarzą na zdjęciu sprzed trzydziestu lat - ale nigdy nie znajdujesz dowodu bezpośredniego, nie doświadczasz samego czasu. Zawsze doświadczasz tylko chwili teraźniejszej albo raczej tego, co się w niej właśnie wydarza. Gdybyś posłużył się tylko dowodem bezpośrednim, to czas nie istnieje, a Teraz to wszystko, co jest."


W byciu, w doskonaleniu niedoskonałego doświadczania w doskonałym zamyśle, i w korzystaniu ze swoich narzędzi.

Wszystko jest w teraz i doświadczamy w teraz, ale to nie znaczy że doświadczamy wszystkiego na raz.

(IMG:http://beta.terazgrodkow24.pl/sites/default/files/field/image/lotto-spells1.jpg)






"Determinizm nie jest prymitywny, tylko przestarzały, dzisiaj wiemy więcej.
Wg mechaniki kwantowej natura rzeczywistości jest probabilistyczna."


Otóż to, Twój charakter i karma jest wynikiem losowania:)

Do mnie to przemawia. Trzeba zacząć od podstaw. Wszystko co wiemy widzimy i czujemy to cześć oświetlona przez naszą świadomość. Tak naprawdę nie ma dowodów, że istnieje coś poza tym. Świadomość kreuje istnienie, rozwija je, przerabia nowe elementy, warianty. Grunt to się "uczyć". Trojwymiary i czasy i treść nauki sa mniej istotne z ogólniejszego punktu widzenia. Wybory widzę tak jak Lisk. Ciąg zdarzeń jest tłem i wpływa na dalsze wybory, ale nie determinuje ich całkowicie. Są wybory istotne i te które dzieją się bardziej automatycznie bo musi być jakiś zarys historii. Gdybyśmy byli bez żadnych zalążków pragnień i preferencji to stali byśmy w miejscu, czyli wrocilibysmy do nie istnienia. Odnosząc się do tematu to nie ma jednoznacznej odpowiedzi.
Bo o tym czy coś jest złem decyduje co? Wypadkowa cierpień wszystkich istot, które się zetkną z tym zdarzeniem? Czy przeciwstawienie się niby planowi? A kto wie jaki miał być plan? Czy zło to uczucie, które powstaje w umyśle ludzi oceniających takie zdarzenie? Kogo obchodzą uczucia i osądy

"Prawo karmy mówi, że nasza wolna ma wpływ na przyczynę i skutek, zaś determinizm neguje wolną wole mówiąc że wszystko jest zależne od przyczyny i skutku. Karma nie jest tym samym co deterministyczne przeznaczenie."

"Różnicę między reinkarnacją a prawem karmy można wyjaśnić stosując analogię do oprogramowania komputerowego.

Reinkarnacja to program, a prawo karmy to nieudana wtyczka do programu utrudniająca jego użytkowanie. Wtyczka wymusza na użytkowniku wykonanie kilku dodatkowych działań w celu osiągnięcia identycznego celu, jak w wersji programu bez wtyczki po jednej operacji. Różnica między istotami obciążonymi i nieobciążonymi programem karmicznym jest taka, jak między programem komercyjnym a open-source.

Aby przywrócić stan właściwy, należy znaleźć sposób na wyłączenie lub usunięcie wtyczki.

Obciążenia karmiczne mogą być usuwane przez istoty wysoko rozwinięte, które wiedzą jak to zrobić. Z kolei przenoszenie obciążeń karmicznych na inne istoty jest złym rozwiązaniem, które obciąża osobę wyzwalającą z karmy i nie rozwiązuje przyczyny problemu."

A ja to widzę troszku inaczej, gdybym miał to porównywać do oprogramowania to:

Karma to kod programu, a reinkarnacja to część programu która wykorzystuje i przetwarza dane. Zaś to wszytko co wymusza wykonanie kilku dodatkowych działań to wirusy (bądź nieudane wtyczki), czyli takie rzeczy jak system edukacyjny, przekazy podprogowe, mind control, ataki energetyczne, itp.

Prawdopodobieństwo nie jest tym samym co losowość.

"Zgodnie ze standardową interpretacją mechaniki kwantowej zachowanie obiektów mikroskopowych jest
w pewnym stopniu losowe. Oznacza to, że powtarzanie tego samego doświadczenia w całkowicie identycznych warunkach może dać za każdym razem inny wynik. "

"Najprostszym przykładem procesu stochastycznego jest wielokrotny rzut monetą: dziedziną funkcji jest zbiór liczb naturalnych (liczba rzutów), natomiast wartością funkcji dla danej liczby jest jeden z dwóch możliwych stanów losowania (zdarzenie), orzeł lub reszka. Nie należy mylić procesu losowego, którego wartości są zdarzeniami losowymi, z funkcją, która zdarzeniom przypisuje wartość prawdopodobieństwa ich wystąpienia."

@Astrologus - Dobry, ciekawy temat.
"Myślę, więc jestem." Pierwszy oddech, pierwszy krzyk, to ten moment. Żal usuniętych ciąż, ale czy nie jeszcze większy żal kalekich wiecznie cierpiących ludzi i ich rodzin. Kalecy od urodzenia potrafią się pogodzić ze swoim kalectwem, ale nie zawsze ze swym cierpieniem. Natura nie jest doskonała. Wg mnie błędy natury można ograniczyć. Kiedyś chore niemowlęta umierały, bo nie było takiego wsparcia ze strony medycyny jak dziś. Umieranie słabych jest zgodne z naturą, sztuczne utrzymywanie przy życiu za wszelką cenę - nie jest . Czy nieurodzone dziecko może mieć żal? Urodzone może mieć.

Czy nieurodzone dziecko może mieć żal? Urodzone może mieć.

Jaki żal może mieć kilkudniowy noworodek? Dzieci umierają myślę dlatego, że to koniec wędrówki wcieleń. Umierają czyste i nie są obciążone żadnymi emocjami a tym samym nie "prowokują" kolejnego ucieleśnienia.

Co do aborcji wg PISu to oni wiadomo muszą grać jak im kościół zagra a kościół jest dzisiaj głupi i fanatyczny.

Co z ciążami pozamacicznymi?

Wg Suchowca taka kobieta powinna donosić taką ciążę? Ciekawe jak skoro bardzo często jest to zagrożenie życia a ciąża pozamaciczna przypada jedna na 100 ciąż!

Ci wszyscy co chcieliby całkowitego zakazu aborcji to fanatycy i głupcy. Pis przegra tą wojnę z kobietami bo to partia nieudaczników, gdzie głównym kryterium jest lojalność wobec prezesa bo tylko dzięki takiej lojalności można zostać pisowskim pomazańcem.

(IMG:http://www.disons.fr/wp-content/uploads/2010/10/no-life2.jpg)

ZIELARZ OD ŚWITU DO NOCY WYCHOWUJE DZIECI I PROWADZI FIRMĘ Z KTÓREJ UTRZYMUJE RODZINĘ, A JAK ZNAJDZIE WOLNĄ CHWILĘ TO PĘDZI DO PUNKTU KRWIODAWSTAWA