Czy kiedy umrzemy trafimy do astrala na zawsze ? Czy wszyscy tam trafią nawet ci nieświadomi ?

Nie wiemy co się dzieje po śmierci, choć różne religie przyjmują różne postulaty w tej kwestii... Ale tak na prawdę nie jesteśmy wstanie stwierdzić co z nami będzie po zejściu. Tak więc można jedynie założyć jakąś możliwość na temat życia po śmierci, reinkarnacji itp. ale dowodów nigdy nie zdobędziemy.

Kimkolwiek, nigdy nie mów nigdy! Ja na przykład mam zamiar spróbować się tego dowiedzieć przed "napisem" GAME OVER :D m.in. dlatego zainteresowałem się OOBE.

No ja też min. dla tego próbuje obe myśle że tam są wszystkie odpowiedzi na wszystkie pytania

Ja próbuje osiągnąć OOBE żeby poznać dogłębnie samego siebie, jednak uważam, że w świecie poza ciałem większość rzeczy to kreacja naszego umysłu i to blokuje dogłębne poznanie "czystego" świata astralnego (bez atrap). Ok załóżmy że poznaliśmy świat astralny i... nadal nie wiemy co się dzieje po śmierci.

no i pewnie przed śmiercią nie dowiedzie się gdzie wylądujecie xD
wylądujecie u Pana Boga na dywaniku i będziecie się grubo tłumaczyć z tego że praktykowaliście oobe bo w końcu jest to zaliczane pod okultyzm dla kościoła ! ^^

Ja np wiem, ze w to co sie wierzy nie jest zalezne od tego gdzie trafimy po smierci. Czesto podaje przyklad mojego wuja, ktory sie zabił-popelnil samobojstwo. Cwiczylam z zamiarem spotkania go po smieric, bylo to dla mnie takze silną motywacja <jedna z zaplanowanych celów>. Pewnego razu gdy juz osiagnelam kolejne z rzedu oobe spotkalam wuja we snie. Wiedzialam, ze to nie atrapa od razu. Byl zywy nie jak postacie ze snu. Bylismy na lace i wuj sie usmiechal i byl szczesliwy. Potem pare razy spotkalam go we snie swoim <ld>.

A mnie to nie obchodzi co się stanie....

Całkiem dobre podejście bo po co martwić się na zapas, lepiej puki co przejmować się życiem doczesnym, a nie tym co po śmierci.

dla mnie jest jasne, wiem co będzie po drugiej stronie, po prostu już to wiem a nie tylko wierzę. Przez lata pracy nad sobą, czytaniem prac, udziale właśnie w takim forum, ćwiczeniami umysłu poznawałem prawdę, chociaż wcześniej długo jej szukałem. Doskonalę swój umysł, ciągle poszukuję, żeby być jak najbliżej, szukam kontaktów na wyższych poziomach i wiem, co mnie kiedyś czeka. R. Monroe wyciągał zmarłych po ich fizycznej śmierci ale na pewnym poziomie oni znikali, coś ich zabierało wyżej, w wielką niewiadomą. To tam, w centrali, albo jak chcecie, u Pana Boga, rozgrywa się cała przyszłość duszy człowieka.
A trywializując: po śmierci będziemy tym czym byliśmy przed narodzinami. Resztę niech każdy sobie już wyobrazi (tego chyba nikomu nie brakuje).
Szukajcie a znajdziecie!

a moze pewnego dnia obudzimy sie a to wszystko bedzie tylko snem ?:)

dobre ;]

A może po śmierci nic się nie zmienia ? Gdy na przykład umierasz nagle, wszystko dla ciebie wydaje się takie jakie było wcześniej, dalej chodzisz do szkoły, pracujesz, starzejesz się chociaż to tak naprawdę fikcja a ty nie jesteś świadom tego, że nie żyjesz, gdy już odzyskasz świadomość wtedy trafiasz do jakiegoś cudownego miejsca, być może po jakimś czasie znów wracamy na Ziemię w nowym wcieleniu, wszystkiego dowiemy się po śmierci, o ile będziemy jej świadomi. :)

Starej forumowicze zmarł na dniach tata, parę osób z forum miało z nim w pierwszy dzień akcje, ciężko było nawet, bo się nie przygotował wcześniej i nie łapał gdzie się znalazł, Dzień potem się załagodziło.Teraz jest ok, ten tatka mówi nawet, ze teraz on będzie ludziom pomagał.
Tatka był za życia ostry i dostarczył nam niezłych weryfikacji:)
Gdy mój tata zmarł to wpakował się w nocy do swojego wyrka w którym ja sobie smacznie leżałem. I lup po plerach, ha, ja na niego, co się pchasz, przecież nie żyjesz idź chłopie do nieba, albo gdzieś tam. .....
On wtedy gały i oberwałem , ze nie powiedziałem mu niczego o oobe za życia:)
W kostnicy razem z kolesiem demonstrował mi dowcipy o grabarzach.
Dobre były, bo z pełną wizualizacja. plus masa efektów artystycznych:)
Rodzinka biedna płakała a ja się nie odważyłem powiedzieć, przestańcie wreszcie beczeć, bo tatka właśnie z grabarzy....!!!

Ech, nie ma to jak umrzeć z jajem.

Zobaczymy, podobno (kto wierzy) 2 lata zostały :)

O ile będziemy jej świadomi...no właśnie. Podejrzewam, że większość z nas już przeżyła wiele żyć i jakoś nie każdy może podzielić się na tym forum właśnie wrażeniami, przeżyciami z innych żyć. Ja po grzybach kilka razy widziałem swoje poprzednie wcielenia, tzn. nawet nie wiedziałem tylko jakby znowu przeżywałem. Nazwałbym bym to riplejami z innych żyć. Powstaje jednak pytanie na ile to były rzeczywiście poprzednie wcielenia...no cóż. Grunt to nie wkręcać się na siłę a ja po prostu tak to czułem i nadal czuję.

Z pewnych źródeł dowiedziałem się, że ucieleśnianie jest formą doskonalenia siebie. W pewnym momencie, kiedy osiągniemy pewny poziom rozwoju nie będziemy już musieli ucieleśniać się i żyć np. na Ziemi a tym samym doświadczać bardzo często różnych cierpień, smutków itp.

Ja osobiście jestem przekonany, że po śmierci czeka mnie kolejne ucieleśnienie, ale z drugiej strony nigdy nie wiadomo kiedy dostaniemy jakiegoś kopa w rozwoju duchowym. Człowiek ma szansę żyć naprawdę długo i przez te wszystkie lata medytując, zgłębiając siebie może osiągnąć taki poziom, że kolejne ucieleśnienie nie będzie mu już potrzebne i wtedy pozostaniemy "tam" na zawsze, ale i tam czekają nas dalsze etapy rozwoju...i tak do usranej śmierci, którą nazywamy "boskim oświeceniem"?:)

Może to i dobrze, że nie pamiętamy poprzednich wcieleń, to byłby zbyt duży ciężar

Może większym ciężarem jest właśnie to, że nie pamiętamy i dlatego wielu ludzi błądzi i popełnia błędy czyniąc zło. Wbrew pozorom wielu ludzi pamięta swoje poprzednie wcielenia i nie jest to dla nich obciążeniem a wręcz przeciwnie...ich świadomość jest bogatsza.

Hej Zielarz, z twojego wcześniejszego tekstu wynika , ze jakoś z musu trzeba żyć wiele razy, jakiś bat nad głowa. Ostatnio często załapuje się na wstępne fazy oświecenie . Wygląda raczej , ze ludzie wskakują w życie, bo się im bardziej to opłaca, przyspiesza. Mowia sobie, za każdym razem, cholewka a bylem już tak blisko, tylko mnie znowu skołowało i się schlalem:)
To jeszcze raz spróbuje:)

im bardziej człek blogi radosny i szczęśliwy tym jest bliżej, ze tak w skrócie powiem:)

Zdaje mi się, że człowiek nigdy nie dowie się, co dokładnie czeka go po śmierci. To po prostu przestaje być tajemnicą w momencie śmierci człowieka.

magik :D nigdy nie mów nigdy. Zagłąb sie w chwile ;>
nie cel... podróż
nie efekt... ale poczynania, dążenie

Zauważ!... idąc, dążąc do czegoś czujesz sie fantastycznie! to podpowiedź!
osiagasz... i po chwili wszystko znika. Znów stawiasz sobie nowe cele ... i znów DĄŻYSZ i znów ta radość! kreacja, zabawa, chwila
Ah:D