Dzisiaj w nocy nic nie zapowiadało, że będę miał LD a tym bardziej OOBE (które zresztą miałem bardzo dawno temu). Około 4 nad ranem poszedłem coś zjeść, czasami tak mam, że budzę się głodny i nie zasnę dopóki czegoś nie zjem, po powrocie do łóżka i zaśnięciu od razu wiedziałem, że śnię. Sprawdzałem to na zegarku, stałem tak przy nim i co kilka sekund odwracałem wzrok a potem na niego spoglądałem, za każdym razem godzina była inna, drugi dowodem na to, było to, że przed chwilą byłem w swoim pokoju a nagle znalazłem się na zewnątrz domu, skoro miałem LD to spróbowałem np stworzyć jakichś ludzi a oni się po chwili pojawiali, LD trwało i trwało, czasami traciłem wzrok ale gdy mówiłem do siebie na głos, że chce dobrze widzieć, wzrok się poprawiał, potem spojrzałem na niebo, czytałem kiedyś, że niebo w LD jest jakieś cudowne, u mnie to niebo było dość normalne, świeciło słońce ale wokół były ciemne chmury i padał deszcz, po chwili siłą woli zmieniłem je w słoneczny dzień. Chciałem polatać więc skoczyłem w górę, mając nadzieję, na odbicie się od powierzchni i polecenie do góry, w tym samym czasie pomyślałem o OOBE, i nagle poczułem jakieś dziwne uczucie, kilka błysków i nagle pojawiłem się pod sufitem mojego pokoju, uczucie wolności było niesamowite, było inaczej niż w LD, spojrzałem w dół i zobaczyłem siebie w łóżku, chciałem się poruszyć i nagle spadłem na podłogę a następnie cofnęło mnie do ciała, obudziłem się.

Mam pytanie, dlaczego gdy chciałem się poruszyć w OOBE to upadłem na podłogę i się obudziłem ? Co zrobić gdy znów uda mi się wyjść i będę pod sufitem, żeby nie wrócić do ciała ? Pytam się, ponieważ to było moje 2 oobe w życiu, pierwsze miałem jakieś 2 lata temu a ono też było krótkie bo trwało jakąś minutę.

Nie próbuj się poruszyć tylko o tym pomyśl, poza myśl jest działaniem a tak może niechcący uruchomiłeś jakieś przekaźniki w musku, że masz się poruszyć i cie cofnęło, nie wiem tylko zgaduję ;).

Przy pierwszych wyjściach niezastąpione jest dostrajanie się, przez 'fizyczny' kontakt z tamtym światem, najlepsi wyjadacze w oobe zapewne zgodzą się, że nie ma to jak lizanie dywanu! xD
Mi najlepsze efekty przynosiło jednak skupienie się na tym co Cię otacza, nie analizując tego co się widzi, trza być biernym obserwatorem a umysł musi być czysty.

Moje pierwsze wyjście trwało kilka sekund i jedyne co widziałem to białą jak mleko mgłę. Trening czyni mistrza.

biała jak mleko mgła do oznaka dobrej fazy. zawsze sie czułem zajebiscie w jej otoczeniu. majster jak ty sie czułes wsród niej?

Miało być odpisz a nie dzięki.

Jak się czułem? Nijak, uznałem to po prostu za niedostrojenie i zdaje mi się, że właśnie tak było. Później już pojawiała się bardzo rzadko, po niej poznawałem, że zbliża się cofka. Dostrajanie się sprawiało, że obraz znowu stawał się przejrzysty.

Dziwi mnie jedno, podczas poprzedniego OOBE , wystrój mojego pokoju był nieco inny niż jest w rzeczywistości, przypomniał pokój z przed miesiąca (np stary dywan, poplamiony sufit), czy podczas OOBE nasze otoczenie nie powinno być takie same jak w realu ?

Odświeżam

Nasze otoczenie podczas oobe może być lekko, albo nawet bardzo zmienione.

Bo to obszar stworzony przez nasz umysł ? To w takim razie oobe dzieje się jedynie w naszej głowie czy tak ?

Ta płytka jego część tak, ale są też inne części, które już nie ograniczają się do tego co tworzy nasz umysł - przynajmniej tak mi się wydaje.

Dlaczego jedynie? W Twojej głowie jest wszystko co potrzebne do szczęścia tylko trzeba umieć z tej głowy korzystać a dokladniej nie pozwolić umysłowi, aby nad tobą panował i wkręcał jakieś schizy, bedy itp. Umysł to narzędzie i jak każde narzędzie jest bardzo przydatne, ale też może skaleczyć a nawet doprowadzić do śmierci fizycznej (depresje itp).

Nie lepsze by było OOBE w świecie fizycznym, prawdziwe a nie wyimaginowane przez nasz umysł ?

To kwestia dostrojenia. Majster i inni pewnie mogą to wytłumaczyć bo podróżowanie w niezmienionym świecie takim jakim widzimy jest możliwe jak najbardziej. W sztuce śnienia w pewnym momencie chodziło oto, aby zweryfikować czy ten gość w łóżku to na 100% ty a nie idealna projekcja. Taka weryfikacja to trudne dość wyzwanie bo Ty w lustrze też wyglądasz identycznie, ale to jednak tylko odbicie. Po wyjściu z ciała jak upewnisz się, że ten gość w łóżku to Ty to masz pewność, że jak wejdziesz do jakiegoś muzeum, gdziekolwiek to wszystkie obrazy będą wisiały tak jak w realu. Tutaj znowu praktyka odgrywa decydującą rolę. Jak we wszystkim. Sportowiec też musi sporo trenować, aby być technicznie doskonałym. Ja potrzebowałem 10 lat praktyki ogrodniczej, aby tak jak w tym roku mieć tyle fasoli, że nie jestem w stanie jej przerobić:)

czytając to mam wrażenie, że oobe jest po prostu snem, choć trudno je zakwalifikować bezpośrednio do snów. No ale to tak wygląda. Może po prostu większość oobe mylimy ze stanem snu jak pisał Robert Allan Monroe w swych książkach. to chyba było super LD.

LD było najpierw a potem OOBE, wrażenia jakie doznałem podczas wyjścia były zbyt realne jak na świadomy sen.

Różnica między LD a OOBE jest taka że w LD masz wyznaczony scenariusz (sen), a w OOBE podróżujesz do różnych miejsc związanych i nie związanych z rzeczywistością.
Ja to tak przynajmniej odbieram.

Przecież w LD można tworzyć

Oh nie! znów powracamy do odwiecznego pytania, czym się różni LD od OOBE?

Skoro zostałem wymienioy to pozwolę sobie odpowiedzieć, otóż tak, jest jak najbardziej możliwe, miałem swoje weryfikację, które kiedyś gdzieś tam opisywałem. Z tym, że ja np. nie wiem od czego zależy gdzie się znajdziesz. To były 2 losowe akcje z wielu wielu wyjść.

No i z tym jak najbardziej się nie mogę zgodzić. Jeżeli mamy prawdziwy sen LD to nie ma mowy o żadnym scenariuszu bo scenariusz ten tworzymy sami, prawda? To jest chyba oczywiste. Miałem w przeszłości i wciąż miewam wiele snów LD i wg. mojego dziennika to 65 % z nich były "filmem" jak ja to nazywam. Ponieważ w takim LD wiem że to sen, mam tego świadomość , lecz nie mogę wpływać na środowisko snu (jestem jakby przechodniem na planie filmu).
Pamiętam mój pierwszy sen LD i było to najbardziej ekscytujące zdarzenie w moim życiu. Sen był oczywiście o lataniu. Ech to było piękne, czułem powietrze muskające ciało podczas lotu, czułem jak promienie słońca ciepłem otulają moje ciało gdy zwalniałem lot. W tym śnie po prostu wystrzeliłem siebie w powietrze i leciałem jak superman. Ale to co przeżyłem podczas lotu było tak nieprawdopodobne, odczucia tak fizyczne jak nigdy w żadnym śnie. Miałem pełną kontrolę nad snem. Moje 35% snów to właśnie takie "fizyczne ld". Teraz już nie mam tak wielu świadomych snów jak kiedyś ale jeden czy 2 na tydzień się zdarzają i są równie żywe i przepełnione rzeczywistością jak tan pierwszy LD. Tak więc wszystkim początkującym chcącym osiągnąć oobe polecam najpierw praktyki po których stosowaniu osiągniemy LD bo LD wg. mnie jest o wiele bardziej fascynujące i żywe w porównaniu do OOBE. W śnie LD się niczego nie boimy , nie martwi nas to czy wrócimy do ciała czy nie gdyż nie oddzielamy się od ciała. Dlatego o wiele wiele łatwiej jest osiągnąć LD i jest ono o wiele wiele bardziej ekscytujące i bogatsze w "fizyczne doznania" niż OOBE. Nie mam na celu nikogo tutaj zniechęcać do praktyk dążących do uzyskania oobe ale powiem Wam, że wysiłek jaki włożymy nie jest współmierny do efektów. O wiele lepiej jest pójść na łatwiznę i mieć LD. Skoro w OOBE jest zniekształcony świat to dlaczego on jest zniekształcony? Przecież powinien być rzeczywisty i realny. Wg. mnie te całe OOBE to są po prostu wytwory naszej wyobraźni a nie żadne odłączenia od ciała. Ale szkoda nikt tego nigdy nie zbada.

Ja często na początku LD jestem obserwatorem ze świadomością, że śnię a dopiero po chwili sam kreuję, ale czasami lepiej jest zostawić kreowanie umysłowi, niekiedy ciekawe rzeczy się dzieją.

Właśnie o ten typ LD mi chodziło, o ten film.
Póki co tylko takie miałem świadome sny.

Takie LD nie jest złe, co prawda nie możemy ingerować w otoczenie ale prawie zawsze nasz umysł stworzy dla nas bardzo ciekawą i abstrakcyjną scenerię, co bardzo lubię.