Chyba na odwrót - ludzie się cieszą takimi rzeczami jak np jedzenie, drogie auta, drogie domy itd, a dla mnie to nie ma najmniejszej wartości. Dla mnie to jest po prostu nudne, puste i bez sensu - nie wspominając oczywiście nic o radości, bo jak takie rzeczy, by mogły dawać radość? Ja chcę poczuć coś więcej. Coś więcej niż te żalosne rzeczy życia codziennego.

Stawianie oporu też tutaj nic nie pomoże. Myślisz, że bielik ma złe intencje wobec Ciebie? Radzi jak umie a Ty nie odrzucaj tego bo nigdy z tego psychicznego gówna nie wyjdziesz a z czasem polubisz jeszcze ten smród do tego stopnia, że zechcesz w nim pozostać a wtedy urodzisz się z jeszcze większym ciężarem i tak będziesz się pogrążał zamiast wyrwać się z tego a masz teraz zajebistą okazję. Jesteś wolny i możesz robić co chcesz lub trwać i oczekiwać na cud, ale uwierz mi życie tego cudu na tacy Tobie nie przyniesie.

http://www.youtube.com/watch?v=5JhpDY1pH6A

Dostaniemy tyle razy w dupe póki niepojmiemy co jest nie tak:p

Pavveł:
nie ma czegoś takiego jak obiektywizm, jest tylko subiektywizm, który się bardziej sprawdza, ale to też jest subiektywna ocena... moja subiektywna ocena w moim życiu się zgadza, więc dzielę się nią z innymi :3

Chodzi mi o to, że dla jednego co jest złe, dla drugiego być nie musi. Obiektywnie coś może być złe i subiektywnie. Tak samo jak dla grupy ludzi coś może być złe, a dla jednostki niekoniecznie.

Pavveł:
ale wewnętrzne tak samo jak zewnętrzne samo w sobie jest uniwersalną prawdą, a umysł gdy je ocenia tworzy drugą prawdę. Więc zewnętrze i wewnętrze, to nie dwie różne rzeczy ;P


Wewnętrze raczej nie jest uniwersalną prawdą, bo może ulec zmianie. I poco oceniać własne wnętrze, skoro wspaniale czujemy co w nim jest i nie potrzeba żadnej oceny. Tak samo jak zjem jakieś wykwitne danie, które jest dobre, czujemy, że jest dobre, ale mimo to tworzymy dodatkową ocenę, smaku, która tworzy nową prawdę. I pytanie: Czy to ma sens?

Pavveł:
nie to miałem na myśli... mówiąc, że wszystkie opcje wyboru są zajebiste, ale gdy są razem, miałem na myśli, że widać ich zajebistość, gdy spojrzy się na wszystko całościowo, a ludzie z perspektywy pojedynczego i śmiertelnego życia nie patrzą całościowo, stąd ich pretensje, bunty, cierpienie... w związku z tym, gdy wybierzesz cierpienie, samo w sobie nie jest zajebiste, a miłość tak, ale patrząc całościowo widać, że cierpienie jest tylko iluzją stworzoną na bazie miłości, aby tej miłości doświadczać... :3

Masz rację, ale nie wiem na jakiej podstawie twierdzisz, że cierpienie to iluzja.

Bilu:
^ Także uważam, że nie ma czegoś takiego jak obiektywizm, a to co ludzie nazywają obiektywizmem jest jedynie kolektywem subiektywnych opinii większej liczby osób.

Subiektywne opinie muszą mieć coś ze sobą wspólnego, żeby nazwać je obiektywnymi.

Bilu:
Wyzywam życie, aby mi udowodniło, że celem jego nie jest śmierć, ale dalsze ciekawsze życie! Teraz kwestia, czy życie podejmie wyzwanie, czy ku... tchórzy.

To jakie będzie życie, zależy od ciebie, a nie od życia

madre :-)

z tego ze wszsytko jest wzgledne, to tylko jedna strona - strona tego jak sie cos postrzega, tak z innej beczki jest to co sobie ktos "naustawial" w zyciu, zeby przezyc, jakie sytuacje, zeby miec jakies emocje konkretne z tego... brzmi banalnie jak sie podsumowuje, wiem... ale z mojego punktu widzeni (i tego czego sie zdazylam naoglaac od opiekunow tak to wyglada). Jakas sytuacja ma miejsce tylko dlatego w twoim zyciu, ze sie zgodzasz zeby wystapila, nie zgadzasz sie (nie ugadujesz napoziomie mentalnym czy jakis tam), to nie wystepuje. ... No nie wiem, cala zabawa "z życie" na tym pojega moim zdaniem. Ogladasz akies emocje, potem sie tworza sytuacje, dokladnie w tej kolejnosci. Tyle ze czesto zeby czegos doswiadczyc, trzeba miec okreslone postrzeganie, np czysto fizyczne (jest masakryczne), zeby cierp...

kurde.. wlasnie zalalam lapka..
:/

Bilu:
Zielarz, nie mów mi co będę, a czego nie będę robił. Nie wiesz co mnie czeka. Ba, nawet nie wiesz co Ciebie czeka.
Bilu, każdego z nas czeka to, do czego dążymy.

lordini:
Chodzi mi o to, że dla jednego co jest złe, dla drugiego być nie musi. Obiektywnie coś może być złe i subiektywnie. Tak samo jak dla grupy ludzi coś może być złe, a dla jednostki niekoniecznie.
Tak, mogą być różne kombinacje. I tak jak różne subiektywne oceny mogą być inne, tak obiektywna od subiektywnych także... ale mnie chodzi o to, że jak coś jest 'obiektywnie złe', to nie znaczy że jest złe, bo obiektywizm wg. mnie, tak jak napisał Bilu "jest jedynie kolektywem subiektywnych opinii większej liczby osób", a to go nie czyni prawdą absolutną, czy bezwzględną.
lordini:
Subiektywne opinie muszą mieć coś ze sobą wspólnego, żeby nazwać je obiektywnymi.
Ale to ich nie czyni prawdą absolutną, czy bezwzględną.

lordini:
Wewnętrze raczej nie jest uniwersalną prawdą, bo może ulec zmianie. I poco oceniać własne wnętrze, skoro wspaniale czujemy co w nim jest i nie potrzeba żadnej oceny. Tak samo jak zjem jakieś wykwitne danie, które jest dobre, czujemy, że jest dobre, ale mimo to tworzymy dodatkową ocenę, smaku, która tworzy nową prawdę. I pytanie: Czy to ma sens?
Nie, to ocena wnętrza może ulec zmianie, co nie jest równoznaczne z tym, że wnętrze ulega zmianie. Dalej się zgadzamy :)

lordini:
Masz rację, ale nie wiem na jakiej podstawie twierdzisz, że cierpienie to iluzja.
Na podstawie doświadczenia i analizy. A przykład takiej analizy jest chyba na poprzednich stronach tego tematu :3

lordini:
To jakie będzie życie, zależy od ciebie, a nie od życia
Całkowita racja. Bilu, zamiast czekać na coś, weź los we własne ręce, zamiast odtwarzać, zacznij tworzyć... tak jak jest powiedziane w filmiku, którym podzielił się z nami Bielik :) , że nie jesteśmy w stanie sprawić, aby inni nas kochali, ale jesteśmy w stanie sprawić, aby inni poczuli się kochani ;) (a miłość dana komuś, wraca jak bumerang, zahaczając po drodze szereg innych osób :3)... albo jak mówi pewien cytat (nie pamiętam kogo): "Jedni pytają "dlaczego", inni "dlaczego nie?" - przypatrz się skutkom tych dwóch postaw i sam wybierz tą, która Ci bardziej odpowiada :) ... Bóg zrzuca nam linę, ale my decydujemy czy chcemy za nią złapać, nikt nie złapie jej za nas.

Pozdrawiam :)

Pavveł:
Tak, mogą być różne kombinacje. I tak jak różne subiektywne oceny mogą być inne, tak obiektywna od subiektywnych także... ale mnie chodzi o to, że jak coś jest 'obiektywnie złe', to nie znaczy że jest złe, bo obiektywizm wg. mnie, tak jak napisał Bilu "jest jedynie kolektywem subiektywnych opinii większej liczby osób", a to go nie czyni prawdą absolutną, czy bezwzględną.

Prawdą absolutną i bezwzględną na pewno nie czynią, bo zawsze coś można ocenić inaczej. Ale jeśli obiektywnie jest coś złe, to zanczy że wszystkie kolektywne subiektywne opinie, mają wspólną cechę, że uważają coś za złe.

Pavveł:
Nie, to ocena wnętrza może ulec zmianie, co nie jest równoznaczne z tym, że wnętrze ulega zmianie. Dalej się zgadzamy :)


Wnętrze bez oceny jest niczym. Własne wnętrze można doświadczyć tylko przez ocenę. Więc jeśli nie oceniać własnego wnętrza, to byśmy go nie doświadczyli. Na poziomie doświadczenia samo wnętrze nie może ulec zmianie, jak tylko poprzez ocenę. Na innym poziomie względności wnętrze jest niezmienne.

lordini:
Prawdą absolutną i bezwzględną na pewno nie czynią, bo zawsze coś można ocenić inaczej. Ale jeśli obiektywnie jest coś złe, to zanczy że wszystkie kolektywne subiektywne opinie, mają wspólną cechę, że uważają coś za złe.
Racja. Jedynie uważają za złe, co nie znaczy że to coś jest złe bezwzględnie. Widzę, że się tu zgadzamy, tylko krążymy niepotrzebnie :P

lordini:
Wnętrze bez oceny jest niczym. Własne wnętrze można doświadczyć tylko przez ocenę. Więc jeśli nie oceniać własnego wnętrza, to byśmy go nie doświadczyli. Na poziomie doświadczenia samo wnętrze nie może ulec zmianie, jak tylko poprzez ocenę. Na innym poziomie względności wnętrze jest niezmienne.
Zgoda. Teraz widzę, że obaj mieliśmy co innego na myśli mówiąc o wnętrzu, ale w interpretacji wnętrza przez każdego z nas, dalsze wnioski są właściwe. :) pozdrawiam ciepło..

Na jakiej podstawie tak twierdzisz?



Na jakiej podstawie tak twierdzisz?



Czyli pod tym rozumiem, że mam się otruć, albo żyły sobie podciąć?

Bilu:
Na jakiej podstawie tak twierdzisz?
Na podstawie doświadczenia i analizy. Każdego z nas czeka to, do czego dążymy, ponieważ zaobserwowałem to. Każdego z nas czeka to, do czego dążymy, ponieważ dążąc do czegoś idziemy w tym kierunku co powoduje, że w końcu dochodzimy... i nic nie jest w stanie nam w tym przeszkodzić, bo jesteśmy tylko my, więc nie ma nikogo innego, kto mógłby mieć inną wolę, która miałaby być wyższa od naszej... a jedynie wtedy przyjmujemy wolę innych nas za naszą, gdy się na to zgadzamy... i choć wcale ludzie tego robić nie muszą, to jednak zgadzają się jak wokół nich dzieje się zło, zgadzają się przyjąć za prawdę to, o czym oszukują ich w mediach itp.... jeżeli do czegoś na prawdę dążysz, z całego serca ---> dotrzesz do tego... a nawet najdalsza podróż zaczyna się od pierwszego kroku :)
kto szuka, ten znajduje ;)

Bilu:
Na jakiej podstawie tak twierdzisz?
Również na podstawie doświadczenia i analizy. Nie wiem czy takie wytłumaczenie Ci będzie odpowiadać, jak nie to napisz, spróbuję wtedy dać inne. Poza Bogiem nie ma nic, wszystko co jest, jest w Nim i jest Nim, bo On jest tym WSZYSTKIM. Tak więc, skoro jesteś Nim, to to, jak twoje życie będzie wyglądać zależy jedynie od Ciebie. To także prawo wolnej woli. Bo jak by wyglądała wolna wola, skoro nie mógłbyś czegoś zrobić - to nie byłaby wolna wola. Nie jest wolną wolą, kiedy możesz jedynie coś chcieć, ale nie możesz tego mieć, nie jest też wolną wolą kiedy coś zrobisz, dostać za to karę... Wolna wola jest WOLNA, więc nie jest spętana żadnymi karami, żadnymi ograniczeniami. Tylko doświadczanie... doświadczanie tego, co chcesz doświadczać ;)

Bilu:
Czyli pod tym rozumiem, że mam się otruć, albo żyły sobie podciąć?
Napisałem "zamiast czekać na coś, weź los we własne ręce". Jeżeli Twoja odpowiedź na to jest właśnie taka, wyraźnie widać czego właśnie chcesz. Skoro tego chcesz, nie dziw się, że doświadczasz tego, co Cię do tego skłania. Chciej pięknie żyć, a będziesz doświadczał tego, co czyni życie pięknym. Pisząc, zamiast czekać na coś, żebyś wziął los we własne ręce, miałem na myśli, że np. zamiast czekać, aż ktoś Cię pokocha, sam zacznij kochać. Zamiast czekać, aż świat stanie się dla Ciebie piękny, zacznij zmieniać go tak, aby był dla Ciebie piękny. Zrozum, że to my stwarzamy własne doświadczenie. Gdyby wszyscy czekali, aż świat byłby piękny, to by nigdy taki nie był (przez co np. właśnie tyle brudu w polityce, bo ludzie jedynie narzekają jak jest źle, zamiast wziąć sprawy we własne ręce i się przeciwstawić). Natomiast Ci, co tworzą świat pięknym, widzą to piękno - np. artyści którzy tworzą piękną muzykę i obrazy itd. I tak jak Ci artyści zarażają swoją piękną wizją świata, gdy inni słuchają ich pięknej muzyki (co pomaga z kolei im rozszerzać ich wizję pięknego świata), tak Ci co czekają, aż coś zrobi się bez ich udziału, zarażają tą postawą innych, jak w dominie. Ale nic w Twoim życiu nie stanie się bez Twojego udziału, bo jesteś tylko Ty i poza Tobą nic, co Cię dotyczy nie może się stać. :)

Pozdrawiam serdecznie :3

Bilu:
Na jakiej podstawie tak twierdzisz?

Póki do czegoś dążymy, możemy być pewni, że to dostaniemy, o ile po drodze z tego nie zrezygnujemy

Bilu:
Na jakiej podstawie tak twierdzisz?

Ponieważ życie nie ma rozumnego umysłu, aby same siebie zmienić. Ty go masz i ty możesz je zmienić

Czyli pod tym rozumiem, że mam się otruć, albo żyły sobie podciąć?

Na pewno są inne możliwości

Jeden forumowicz tu napisał, że będziesz dostawał tyle razy w dupę, aż zrozumiesz co jest nie tak. Być może Pavveł ci w tym pomoże

Lordini:
Być może skłania go do tego nie jego chęć tego, lecz sytuacja w której się znalazł.
Jedno i drugie jest ze sobą sprzężone. Chęć wpływa na sytuację, a sytuacja na chęć. Ale sytuacja sama z siebie się nie zmieni, a chęć może, jednocześnie odpowiednio wpływając na sytuację.

Lordini:
Jeden forumowicz tu napisał, że będziesz dostawał tyle razy w dupę, aż zrozumiesz co jest nie tak. Być może Pavveł ci w tym pomoże
Ja nie muszę, życie zrobi to za mnie, bo takie jest prawo przyczyny i skutku - odpowiednia przyczyna wywołuje odpowiedni skutek (gdyby nie to prawo, nie bylibyśmy w stanie wybierać swojego doświadczenia, co najwyżej pojawiałoby się losowo, ale nie ma czegoś takiego jak losowo, bo cokolwiek jest losowe, jest tylko takie z pozoru, co tylko potwierdza istnienie tego prawa :3)

Pozdrawiam ciepło <3

Pavveł:
Jedno i drugie jest ze sobą sprzężone. Chęć wpływa na sytuację, a sytuacja na chęć. Ale sytuacja sama z siebie się nie zmieni, a chęć może, jednocześnie odpowiednio wpływając na sytuację.

Być może chce tego, bo nie widzi innych rozwiązań

Pavveł:
Ja nie muszę, życie zrobi to za mnie, bo takie jest prawo przyczyny i skutku - odpowiednia przyczyna wywołuje odpowiedni skutek (gdyby nie to prawo, nie bylibyśmy w stanie wybierać swojego doświadczenia, co najwyżej pojawiałoby się losowo, ale nie ma czegoś takiego jak losowo, bo cokolwiek jest losowe, jest tylko takie z pozoru)...

Racja

lordini:
Być może chce tego, bo nie widzi innych rozwiązań.
Bo ich nie ma. Powstaną dopiero, jeśli je stworzy. Na tym polega działanie, na tworzeniu, a nie na czekaniu, aż coś stworzy się samo. A na działaniu z kolei polega życie.

Pavveł:
Bo ich nie ma. Powstaną dopiero, jeśli je stworzy. Na tym polega działanie, na tworzeniu, a nie na czekaniu, aż coś stworzy się samo. A na działaniu z kolei polega życie.

A być może są, tylko nie zawsze je się dostrzega. Raczej tworzenie nowych rozwiązań jest też uzależnione od sytuacji, w której się znajduje

Lordini:
A być może są, tylko nie zawsze je się dostrzega. Raczej tworzenie nowych rozwiązań jest też uzależnione od sytuacji, w której się znajduje.
Tworzenie nie ma granic. Jedyne granice jakie my mamy w stosunku do tworzenia przez nas, to te, które sami sobie nałożymy. Tak jak pisałem, myśli/działanie wpływają na sytuację, a sytuacja wpływa dalej na myśli/działanie, ale tylko myśli/działanie mogą wyjść z tego kręgu zależności i stworzyć coś niezależnego od sytuacji, bo nasze myśli/działanie podlegają prawu przyczyny-i-skutku tylko, gdy tego chcemy, zaś sytuacje zawsze podlegają prawu przyczyny i skutku. Hehe, tak sądzę ^^

Pavveł:
Tworzenie nie ma granic. Jedyne granice jakie my mamy w stosunku do tworzenia przez nas, to te, które sami sobie nałożymy. Tak jak pisałem, myśli/działanie wpływają na sytuację, a sytuacja wpływa dalej na myśli/działanie, ale tylko myśli/działanie mogą wyjść z tego kręgu zależności i stworzyć coś niezależnego od sytuacji, bo nasze myśli/działanie podlegają prawu przyczyny-i-skutku tylko, gdy tego chcemy, zaś sytuacje zawsze podlegają prawu przyczyny i skutku. Hehe, tak sądzę ^^

Granice mogą być nałożone przez sytuację. Np. gdy jesteśmy w więzieniu to nie wymyślimy sobie drzwi, przez które możemy przejść. Reszta jest względna, lecz poprawna. Myśli/działanie mogą wyjść spoza kręgu zależności, ale to też jest zależne od stopnia złożoności sytuacji.

Jak będę chciał obrabować bank, to też mi dadzą pieniądze i nie będę miał z tego tytułu żadnych nieprzyjemności takich jak pobyt w więzieniu itd?
Co z tego, że np chce jakąś pracę, skoro nie chcą mnie zatrudnić? Jak to zależy ode mnie? ...
Piszecie wiele teorii, a gó**o się z tego w praktyce sprawdza. Takie rady, to lepiej zachowajcie dla siebie. Takie, o których wy piszecie, to jedynie o du*e roztrzask. To mój ostatni post w tym temacie.

Fizyczność można uwięzić, ale nikt nie jest w stanie uwięzić i stłamsić obudzonej miłości. Wtedy nawet więzienie postrzegasz jako bramę do wolności. Na tym polega praktyka duchowa. Każda chwila jest naszą lekcją i warto o tym pamiętać.

Nie musicie już mi dziękować za moje złote myśli bo ego mi ostro pompujecie:)