Tak zaczęłam się ostatnio zastanawiać...
Czy osoba u której występują myśli samobójcze,i silna depresja,może praktykować OOBE?
Jeżeli był kiedyś,gdzieś podobny temat,a go nie znalazłam,to przepraszam :)

nie nie może bo takie osoby wyzbyją się leku przed śmiercią złapią jeszcze wiekszego doła i się zabija, zdecydowanie NIE MOGĄ!!!

Praktykować pewnie może. Pytanie czy znajdzie motywację na tego typu praktyki i w jaki sposób miałoby to komuś takiemu pomóc? Życie stanie się piękne po wyjściu z ciała? Wątpię. Zwłaszcza jak pojawiają się różne hipnagogi:)

Mogą bardziej zdołować,wystraszyć...kurczę :O

Szczerze namawiam do umówienia się z jakimś psychologiem.

Mesangerze, ale przyjmując taki tok rozumowania to wielu ludzi nie powinno żyć (urodzić się) bo też przeżywają piekło. Myślisz, że przeżycie tortur to świadomy wybór torturowanego? Wyjść z ciała przynajmniej można świadomie.

Może ktoś w ostrej depresji doświadczy w poza czegoś na tyle fascynującego, że odmieni go tu w realu. Dotyk światła:) Może szczerze wypowiedziana w poza intencja bycia szczęśliwym też odniesie skutek? Nie ma co zakładać tylko negatywnych wersji. Dużo zależy od badacza.

No może może za przykład podam ci siebie :)

ps. wszystko jest możliwe :D

No dokładnie podzielam zdanie Mero.

To Dało mi pewnego dystansu do siebie i to wiele pomogło

Osobie pogrążonej w depresji raczej nie uda się oobe, bo żeby osiągnąć ten stan potrzeba przede wszystkim wiary, że to może się udać. Ktoś, kto ma depresję z reguły do wszystkiego czego się podejmuje podchodzi z przeświadczeniem, że poniesie klęskę. Jeżeli jednak się zdecydujesz, to powinnaś liczyć się z tym, że każde niepowodzenie, nieudana próba może wywołać złość, frustrację i pogłębić depresję. Tak więc, radzę najpierw uporać się ze sobą w wymiarze fizycznym, dopiero potem próbować podróży astralnych.
Pozdrawiam:)

Hehe no jednak nie bo mi się udało ale masz pewnie troche racji ^^

Ktoś taki dojdzie z trudem do siebie, spróbuje wyjść, czepi się go larwa i znowu dołek:)

Ciekawe opinie... hm :)

Oobe to domena zdrowych ludzi i trzeźwo myślących, jest to niewykluczone ze moze sie udac, ale takie wyjscie raczej pozostawi wiele do życzenia.

No to już wiem dlaczego tak ciężko mi wyjść.

Coś mam wrażenie że chodzi o rozeznanie z tym wyjściem - co tam jest - dokąd chce pójść....

A jak to tylko wytwór mózgu? Spory są do dziś. Poddaje pod zastanowienie.

Jeśli ktoś oprócz Mera miał takie doświadczenia,to niech odpowie:)
Co znaczy raczej,chyba...to może czy nie?
Ja odpowiem tak,to jest jego,jej wolna wola:) Myśli samobujcze sama-sam sobie stwarzasz,obwiniając siebie za coś,przez coś:) przez poczucie oddzielenia od Boga czujesz się jak w piekle(właściwie to jest piekło),czyli jak myslami tworzysz piekło,tak samo stwórz sobie niebo:).Powiem ci coś kochana bardzo warzną rzecz,napewno słyszałaś słowa PROŚ A BĘDZIE CI DANE,w tych słowach jest prawda nad wszystkimi prawdami słowo Proś to inaczej Myśl:)Więc zacznij już dziś prosić o co tylko chcesz,tz. wszystko czego ty pragniesz.Jest tylko jeden warunek,nie możesz wpływać na czyjąś wolną wolę:)Więc moja droga koleżanko stwarzaj swoje małe niebo pełne miłości i szczęścia.Pozdrawiam cię serdecznie

nawet najmniejsze problemy urastaja czasem do rangi przeszkód życiowych - czasem trzeba się nawet na nie wkurwić albo zaakceptoać i zrozumieć. życie jest zajebiste - choć czasem są powody do narzekań. To troszkę tak jak z brudnymi okularami - jak się je nosi obraz będzie rozmazany - a wystarczy je zdjać i wszystko inaczej wygląda - to wszystko siedzi w głowie - nie jest tym co nas otacza. To tylko nasza czasem chora interpretacja - a wystarczy przez chwilke postać z boku i przyjrzeć się tym interpretacja żeby zauwazyć jak czasem dziwne i poplątane są- bez żadnego sensownego uzasadnienia. Lemitsu - masz odemnie dużego buziaka - za to że miałas odwagę i ciekawość tu przybyć i tak otwarcie podzielić sie tym co Cię trapi.:)

Jeśli osoba miewa myśli samobójcze powinna pracować nad sobą. To jest jej życie to ona wie o sobie najwięcej. Osoba taka musi spojrzeć inaczej na świat, nie musi walczyć o siebie sama, czasem trzeba zwrócić się do innych osób nie koniecznie bliskich, choć pomoc bliskich osób w wielu przypadkach była by najwłaściwsza to z nimi mamy najlepszy kontakt oni znają nasze wady, czasem widzą tego czego sami nie potrafimy ujrzeć, nasze błędy które prowadzą do wielu porażek i niepowodzeń przez co smutków, a nawet depresji. SZCZERA, ODWAŻNA choć SPOKOJNA rozmowa bez strachu o to co się powie z drugą osobą może bardzo pomóc. Druga osoba może widzieć coś czego sami nie zauważamy m.in w zachowaniu, myśleniu.
W życiu walczymy, rozwijamy się, poszukujemy. Trzeba odnaleźć taką metodę, która nam pomoże. Poszukiwania zaczynamy od siebie, od swojego wnętrza tam poszukajmy przyczyn. Świat jest jeden dla wielu jest piękny, dla innych brzydki choć tak samo wygląda, są różne życia, różne problemy. Istnieją metody ich rozwiązania, jedni znają metodę radzenia sobie z danym "problemem" i dla nich dany problem nie stanowi zmartwień inni nie i "błahy problem" dla jednych, może być ogromnym obciążenia dla innych. Świat jest jeden, lecz istnieje na nim ogromna różnorodność nie tylko żyć, ale także sposobów myślenia, problemów... Świat jest różny każde życie jest inne i dlatego wyjątkowe, mamy przed sobą ścieżki do przebycia, tylko musimy wyruszyć w drogę.

Ponoć osoba, która miała takie 'problemy' powinna wiedzieć jak pomóc. Ja jednak nie potrafię, nie wiem dlaczego. Mam kolegę, który ma przepisane tabletki antydepresyjne, udało mu się OOBE, ale za wiele z tego nie pamiętał (może dlatego, że pierwszy raz wyszedł).