Uczniowie zapytali niegdyś mistrza:
-Mistrzu, uczysz nas już od pół roku. Powiedz, czy to, że do Ciebie trafiliśmy jest dziełem przypadku, czy może wszystkim rządzi jakaś siła wyższa?
Odpowiedział im mistrz:
-Dlaczego ja mam dawać odpowiedź? Zaprawdę powiadam wam, jeśli chcecie być mi podobnymi, sami dążcie do odpowiedzi.
Odpowiedział mu jeden:
-Ja uważam, że to przez przypadek trafiłem do Ciebie.
Mistrz nic nie powiedział, lecz zaprzeczył.
Rzekł drugi:
-Mistrzu, uważam, że to Ty nas wybrałeś.
-Masz racje, ale tylko po części. Bo zostaliście wybrani, lecz nie przeze mnie.
Powiedział mu trzeci:
-Mistrzu, ja sądzę, że przeznaczeni zostaliśmy Tobie, ponieważ jesteśmy mądrzejsi od innych.
-Ty także masz racje, ale nie przez tą cechę zostaliście mi przeznaczeni.
Czwarty odparł:
-Więc to dlatego, że jesteśmy w stanie przyjąć twoje nauki.
-Ty także masz rację, lecz i nie ta cecha decydowała.
Zapytali go więc, kto ich mu przeznaczył.
-Powiadam wam, że to nie ja i nie przypadek decydował o waszym losie. Jednak pozostał jeszcze jeden, który nie zabrał głosu w tej sprawie.
-To my sami jesteśmy kowalami swego losu. I mimo tego, że o tym nie wiedzieliśmy, to sami wybraliśmy swoja drogę do Ciebie. Jednocześnie to nie my trzymamy młot i kujemy nasze życie, bo to Bóg nasz, który pomimo swej wspaniałości, istnieje w nas i jest z nami jednością.
-Ale czy to co powiedziałeś nie zaprzecza samemu sobie?- zapytał mistrz sprawdzając mądrość ucznia
-Nie, bo to my jesteśmy Bogiem...
Był już temat napisany w tej stylistyce, mam nadzieję, że autor się nie obrazi.

:) Dobrze Ci radzę Bracie, zresztą radziłem i wtedy, i radzę tak samo teraz: Zmień nick na: zupełnieniezielony.


No bo po co masz utrzymywać nas w "kłamstwie"?




















;)

Taki byłem, kiedy wstępowałem na forum, a teraz, po długich medytacjach...


















Nic się nie zmieniło :)

;))) No tak, bo to:

































....potrafi zmienić...




Dlatego właśnie już zupełnie zielony nie jesteś... :)

;)))))))

Mimo wszystko masz bardziej dojrzałe podejście do czyichś poglądów, ja np krytykuję Hamdoui, a ty nawet jeśli to tylko w myślach :)

Nie martw się Bracie. :) Przyjdzie czas, że po prostu przestaniesz... A poglądy są jak chmury...dziś takie jutro inne, ważne, żeby nad nimi świeciło zawsze Słońce Miłości Człowieka, do Wszystkiego i Wszystkich, a wtedy i chmury zmienią się na inne.

Dlatego nie martw się chmurami, patrz w czysty błękit nieba i blask Słońca ponad nimi... :)

Ach:) nic tu dodać,nic tu ująć:)pieknie to ujołeś,zaczołm i ja bujac w obłokach::))))))))

W Twoim przypadku Bracie to normalne...:) Bo czyż Anioły Miłości tam nie mieszkają? ;))) Każdy wie, że Ty tylko tutaj w przerwach schodzisz na Ziemię...:)

No ładnie napisałeś to wiem ze nasz Ojciec podyktował ci te słowa, od razu zrobiło mi się ciepło na serduszku:)
zupełniezielony nie przejmuj się tym żeś pomnie jechał albo miał tam inny pogląd , po pierwsze nawet niewiedziałem , jak to jest napisane miłość nie pamięta złego w liście do koryntian a po drugie jesteś mi bratem i nie potrafiłbym nic innego jak tylko kochac cię bracie :)... pozdrawiam wszystkich:)

Drogi Bracie, ale Prawda jest niezmienna od wieków...:)

Nie ten Prawdziwie Miłuje, kto o Miłości pisze,

ale ten, kto z Miłości...potrafi wybaczać...:)

powiedziałem to kiedyś(skróconą wersje) na początku gdy po pierwszym dniu zarejestrowałem się na tym forum... Wyśmiali mnie...

Mnie dziś przyszła do głowy taka refleksja. Bóg jest jak dziecko, które bawi się swoimi lalkami. Tak jak dzieci przypisują różne cechy, charaktery i zadania swoim figurkom, tak samo uczynił Bóg z nami. Ten Duch Święty to jego tchnienie w nas życia, tworzenie naszej indywidualności. Duch Święty to Jego myśl i my postępujemy zgodnie z Jego myślą. Kiedy wrócimy do Boga nasze indywidualności się zespolą. Przestaniemy istnieć jako osobne jednostki, chyba, że Bóg będzie chciał inaczej i znów wyjmie swoich żołnierzyków i powie "Ty będziesz Policjantem, ty Złodziejem, Ty lekarzem, a ty Filozofem... a ciebie lubię najbardziej" ;-)

Mnie dziś przyszła do głowy taka refleksja. Bóg jest jak dziecko, które bawi się swoimi lalkami. Tak jak dzieci przypisują różne cechy, charaktery i zadania swoim figurkom, tak samo uczynił Bóg z nami. Ten Duch Święty to jego tchnienie w nas życia, tworzenie naszej indywidualności. Duch Święty to Jego myśl i my postępujemy zgodnie z Jego myślą. Kiedy wrócimy do Boga nasze indywidualności się zespolą. Przestaniemy istnieć jako osobne jednostki, chyba, że Bóg będzie chciał inaczej i znów wyjmie swoich żołnierzyków i powie "Ty będziesz Policjantem, ty Złodziejem, Ty lekarzem, a ty Filozofem... a ciebie lubię najbardziej" ;-)