Pewnie ten temat sie juz tu pojawial, ale zapytam - DLACZEGO? Co Was pcha do OOBE? Dlaczego ja 37-letni starzec z dwojka dzieci i mloda zona (o rok moldsza ode mnie:) ) zajmuje sie takimi doswiadczeniami? Lek przed smiercia, juz? A moze tkwiacy we mnie bunt, niezgoda na TAKI swiat? Moze CIEKAWOSC? A moze podskorna WIEDZA, ze tak trzeba, ze trzeba sluchac siebie, swojego wnetrza (psychiki, nie o bebechach mowie), ze jestesmy ludzmi nie dlatego, ze zarabiamy pieniadze, kopulujemy i w koncu umieramy? Jak Wy myslicie?

O OBE wiem od 14. roku zycia, mialem kilkanascie prob wyjscia w tym kilka takich powazniejszych (aktualnie mam 16 lat).
Nie uwazam wiec, ze jest to lek przed smiercia, bo znam ludzi, ktorzy zaczeli interesowac sie tym "zjawiskiem" duzo wczesniej ode mnie :-). Wydaje mi sie, ze ludzi od zawsze 'ciagnelo' do niepoznanego i zakazanego - wiec w glownej mierze jest to zapewne Ciekawosc, a po 'pierwszym razie' chec ucieczki od rzeczywistosci i ponownego poczucia Wolnosci (pisze z wiedzy teoretycznej, poniewaz sam jeszcze tej - podobno - cudownej rzeczy nie doswiadczylem).
Innych znowu kieruje chec samodoskonalenia sie, rozwijania duchowego, poznania samego siebie.

Rzeczywistość jest zbyt nudna i monotonna :) Ja mam dopiero 15 lat ale mimo to bardzo ciekawią mnie takie zjawiska. Myślę, ze jednym z powodów jest ciekawości oraz niewiarygodność takiego zjawiska... Chcę się dowiedzieć, czy to wszystko, co o czym przeczytałem we fragmentach książek Monroe'a i w książce Darka Sugiera - "Miłość i wolność poza ciałem" to prawda i czy mnie też może zdarzyć się coś takiego... Bardzo chciałbym przeżyć coś nowego i to też jeden z powodów...

Ja podpisuje sie pod wypowiedzia xceezx. Mam dopiero 14 i bardzo mnie ciagnie do takich dosyc dziwnych zjawisk. Mysle ze to glownie z ciekawosci i checi poznania nieznanego. Mi sie jeszcze nie udalo ale jestem wytrwaly i probuje i wiem ze w koncu mi sie uda. Przede wszystkim wierze w siebie a to jest chyba bardzo wazne nie? :)

Mysle, ze najwazniejsze:)

Rollnick ty moze z tym starcem nie przesadzaj co? Juz czujesz sie tak staro? Problemy zdrowotne czy jak?
(zart:) ;)

Z tym starcem to tez zart. Jestem zdrowy jak byk:)

Rollnick: ja też 31 i dwoje dzieci, ale co to ma do rzeczy? Ja po prostu w środku wiem, że są inne poziomy świadomości, gdzie jest miłość i czysta świadomość, mnie do tego po prostu ciągnie. I ostatnio się dogadaliśmy z tym światłem, które nazywam WJ (Wyższym Ja), że nie trzeba do tego OBE, bo dużo fajniej (ale i trudniej) jest dojść do tego w rzeczywistości fizycznej.
Co mnie kiedyś pchało do OBE? Tęsknota...

Gorzej jak Cię samo pcha w obe, bez Twojej wyraźniej woli.... nie masz wyboru i sie musisz interesować żeby nie zbzikować. Tak jak mnie swego czasu, szkoda ze wtedy nie wiedziałem co sie dzieje, albo moja znajoma o której sie niedawno dowiedziałem ze potrafi łapać paraliż senny razem z wyjściami 5-6 razy na noc, nawet jeśli tego bardzo nie che....

Zastanawia mnie fakt, czy pamiętacie jakieś wyjścia z okresu dzieciństwa. Wtedy mogliście odebrać to jako sen, koszmar... Ale po tylu latach i zdobytym doświadczeniu? Ja przynajmniej widzę w tym wszystkim powiązanie. Sprawdził się sen, koszmar który pojawiał się regularnie podczas mojego dzieciństwa, kiedy łaziłem po mieszkaniu, i ni z tego ni z owego, czułem zbliżającą/materializującą się czyjąś obecność, i narastający strach. Raz na płytkiej fazie, świadomość odzyskana w poza, to samo. Powróciło po 8 latach, kiedy zacząłem wychodzić... A po wysłuchaniu wywiadu z Robertem Brucem nie mam wątpliwości...

Ja pamiętam jedną taką sytuację z dzieciństwa, kiedy miałem jakieś 5 może 6 lat. To jest pierwszy "sen" jaki zapamiętałem do dzisiaj. Wyszedłem w nocy na balkon mojego mieszkania na 9 piętrze. Wyskoczyłem. Spadałem coraz szybciej w dół. Czułem ten opór powietrza. Kiedy już zbliżałem się do ziemi, rozpostarłem obie ręcę i wzleciałem. Przeleciałem tak, wzbijając się w powietrze, całą długość bloku. I nagle obudziłem się. Było to tak niesamowicie realne.. Dzisiaj nie jestem w stanie stwierdzić, czy był to tylko zwykły sen, LD, czy "podręcznikowe" OOBE. Ale nie zapomnę tego doświadczenia do końca życia.
Kilka miesięcy temu miałem podobną sytuację. Z tym, że wtedy leciałem nad jakąś skalistą pustynią w stronę słońca. Najkrótszy i najdobitniejszy opis uczuć jakie wtedy miałem: wolność i ciepło.

Pzdr

hihi, wlasnie sobie dzisiaj o tym w notatniku pisalem:) Trudno sprecyzowac o co chodzi, co pcha. Ja to nazywam umownie i szumnie szukaniem PRAWDY:D Ale jak juz dojdzie do tego, jak stane przed ta PRAWDA, to naprawde nie wiem co JEJ powiem, o co zapytam, nie mam pojecia... Moze tak mi sie w glowie pomiesza, ze bede w stanie zapytac co najwyzej o pogode na jutro? :D Jest w naszym wnetrzu COS, co PCHA. Popatrzcie na mity, na religie, na wszytskie prawie przejawy duchowej dzialalnosci ludzi - wszytskich COS PCHA. I, na Horusa, mam tylko nadzieje, ze nie jest to efekt duchowego ZATWARDZENIA, a mistyczne przebudzenie nie okaze sie duchowa sraczka... Na zakonczenie przypomnialo mi sie takie piekne okreslenie Mayi Deren - " MIT to fakt duchowy przejawiajacy sie w fikcji materii" czy jakos tak. Niezle, co?

Oobe, czemu? Bo to zajefajne doznanie jest, bo każdy z nas szuka sensu,

bo tam MIŁOŚĆ jest w czystej postaci

Sytuacja z dzieciństwa to notorycznie powtarzający sie stan przed obudzeniem. Lerząc twarzą do ściany jeszcze zanim otworzyłem oczy widzę tapetę ale w olbrzymiej skali a ja jestem jakby malutkim pyłkiem. Wzorki są potwornie olbrzymie. Wspomnienie z okresu przedszkola.



ZŁO i NIENAWIŚĆ też może być heh ale jakoś o tym nikt nie mówi. To że przeżywamy w wiekszości i odczuwamy MIŁOŚĆ to znaczy że dobre ludziska jesteśmy :D.