Dzisiejszej i przedostatniej nocy, miałem dziwne sny. Niby zwykłe, chociaż po obudzeniu zacząłem sie naprawdę zastanawiać czy był to zwykły sen czy LD. Niby nie miałem świadomości że to seny, nie były one też nadzwyczaj realne, ale jakoś tak funkcjonowałem jakby w normalnej rzeczywistości.
Poza tym oba sny miały jeszcze jedną wspólną cechę. W obydwu śnili mi się znajomi z podstawówki. We wczorajszym snie koleżanka przekazywała mi jakąś bardzo ważną informację na jakimś przedstawieniu w którym miałem brać udział. Niestety nie pamiętam nic więcej. W dzisiejszym śnie było jeszcze ciekawiej. Lecialem do Ameryki bo coś tam sie miało stać. Frunąłem sobie samotnie nad oceanem. Bardzo szybko dotarłem na miejsce. Znajdowałem sie na jakimś peronie. Wyglądał jak stacja metra ale z jakichś zamierzchłych czasów. Nagle pojawiła się inna koleżanka z podstawówki. Przekazała mi informację ale niewerbalnie Jakgdyby była poza ciałem. Dziwiła się ze ja to tylko zwyczajnie śnię. Powiedziała ze pracuje tutaj nasz wspólny znajomy Jarek i poprosiła zebym go skoczył zawołać bo ma mu cos do przekazania. Owszem znalazłem Jarka i jeszcze jednego kolegę z którym do niedawna pracowałem. Powiedziałem Jarkowi że Moja koleżanka chce z nim pogadać. Przy okazji wypytałem kolegów jak sie pracuje bo wyglądali na bardzo wycieńczonych, ale odpowiedzieli że ok. Nastepnie znów znalazłem sie nad oceanem. Doszło do wypadku w którym superszybki pociąg wykoleił się i prół teraz rozcinając wody oceanu na dwie części siłą pędu (niczym biblijny Mojzesz xD) Na ratunek przybył helikopter z komadosami. Helikopter wylądował na dachu pociagu. Niestety ten zaczął zwalniać i doszło do totalnej katastrofy (pociąg rozbił się na stacji w której widziałem sie ze znajomymi). Następnie przeskok akcji i widzę Donalda Tuska udzielajacego z płaczem wywiadu na temat kolejnej katastrofy.
Potem the end. Dziwne zaprawdę sny, zwłaszcza ta niewerbalna rozmowa z koleżanką. Cały czas mam wrażenie że ta rozmowa była realna... Nie wiem co o tym sądzic.