Od około miesiąca staram się wywołać u siebie LD. Stosuję metodę autosugestii. Po jakichś 3 tygodniach zacząłem widzieć we śnie pierwsze rezultaty. Dzisiaj natomiast wiem, że to już tylko kilka dni dzieli mnie od sukcesu. Dzisiaj w nocy podczas snu spytałem siebie: "Czy to jest sen?". Niestety nie miałem, aż tyle szczęścia, aby cieszyć się LDkiem, ponieważ od razu po tym pytaniu wszystko się rozmazało i zacząłem się wybudzać? Jednak nie obudziłem się, lecz miałem fałszywe przebudzenie. Sięgnąłem po komórkę i sprawdziłem godzinę. Była 15:35, po czym obudziłem się już tak na serio. Jestem coraz bliżej sukcesu!

Dzisiaj rano miałem swój pierwszy taki prawdziwy paraliż przysenny. Sen już się rozszedł i coś mnie napadło, że muszę sprawdzić która godzina, bo do szkoły muszę wstać. Nie mogłem się ruszyć, starałem się sięgnąć komórkę, ale moja ręka ślamazarnie i z wielkim oporem po nią sięgała (wiedziałem, ze obie ręce mam pod sobą, ale komórkę sięgałem trzecią ręką). Pomyślałem wtedy jedynie czy mama uwierzy mi, ze nie poszedłem do szkoły bo wstać nie mogłem. Przypomniałem sobie, że to co teraz przeżywam to paraliż i przez te wszystkie emocje wszystko się rozeszło. Może gdybym próbował wstać zamiast sięgać komórkę to bym opuścił ciało.

Miałem sen w którym zorientowałem się, ze to sen. Zatrzymałem się i zacząłem biec do tyłu. Sen się rozmył, a mnie zaczęło ciągnąć do tyłu i wibrować. Miałem taki stan już trzy razy i zawsze kończył się niczym. Co mam robić w takiej chwili? co myśleć ?

Dawno się nie odzywałem, ale prawie nic nie osiągnąłem przez ostatnie dwa miesiące. Bez słuchania hemi sync prawie nic się nie dzieje i muszę to zmienić. Przez ostatnie dwa miesiące czułem stratę energii, bądź, co bądź robiłem sobie przerwę. Ostatnio wróciłem do treningów i zauważyłem jedynie, że sny mam nieco inne. Moje sny stały się bardziej żywe, kolorowe. Widzę w nich różnice, te nowe są bardziej realistyczne i przepełnione emocjami. Będę kończył, mam nadzieję, że odezwę się szybciej niż za dwa miechy.

Po dwóch tygodniach od ostatniego wpisu przydarzyło mi się to samo, co opisywałem ostatnio. Przez ostatnie dwa tygodnie przemęczony szkołą mało ćwiczyłem, a większość prób kończyła się fiaskiem. No cóż. Teraz mam praktyki to sobie trochę poćwiczę. Wczoraj przez cały dzień myślałem o OBE i prosiłem niefizycznych o pomoc w wyjściu. No i znowu postęp.

O 5:20 obudziłem się i o dziwo nie byłem śpiący , mogłem się ubrać i nie zmorzył by mnie sen (piękny wschód słońca). Jednak co mam robić o 5:20 gdy wszyscy śpią? Oczywiście ćwiczyć wyjście. Położyłem się ze słuchawkami z Hemi-Syncem i zawiązałem szalik wokół oczu, abym miał ciemno przed oczami. Nawet nie wiem kiedy zasnąłem. Miałem sen o którym nie będę opowiadał, bo jest mało istotny. Ważny jest następny sen. Otóż siedziałem na kanapie, a mama włączyła jakiś włoski film w telewizji. Dwóch włochów próbowało odebrać sygnał od kosmitów z czego jeden, aby go odebrać trzymał w wyciągniętym do góry ręku lustro. Usłyszałem pisk w który zacząłem się wsłuchiwać. Po chwili nastąpił taki dziwny dźwięk, coś w stylu pfflup i jakaś siła zaczęła ciągnąć mnie za ręce do góry. Wiedziałem, że zaraz wyjdę. Niestety tak się tym podnieciłem, że znowu wszystko szlag strzelił. No cóż, może dzisiaj coś się stanie?

Zapomniałem dodać, że podczas tego czułem lekki ucisk na brzuchu, tak jak lekarz uciska podczas badania.