Bleeeee. Ostatnio moje życie stało się nudne, monotonne i pozbawione radości. Nic ciekawego się nie dzieje. Pójdę do szkoły, przesiedzę jakoś lekcje, czekam aż pójdę do domu, w domu posprzątam, zjem, poleżę i do komputera. Czekam na noc z nadzieją wyjścia i jak zwykle zasypiam nie wiem nawet kiedy. A jeśli już coś się dzieje to zazwyczaj albo kończy się na samym początku, albo nic nie widzę. Dodam że najlepiej wychodzi mi OOBE podczas LD, albo podczas snu. Czasami po prostu odzyskuję świadomość ot tak, żadnego snu, żadnego LD. Reasumując kładę się z nadzieją, wstaję z rozczarowaniem. Przyjdzie weekend, nic ciekawego. Wkurzam się tylko że tyle ludzi się zjeżdża do domu, że sam czuję się, nawet nie jak gość, a jak intruz. Mam wrażenie że sobie myślą, "O ten znowu leży i nic nie robi, tylko zajmuje kanapę, a można by było telewizję pooglądać"( jeden z telewizorów mam u siebie w pokoju), po czym i tak pakują mi się na posłanie i uniemożliwiają odpoczynek. Ale od czego on odpoczywa? Przecież pisał że nic nie robi. No właśnie, nic nie robię, a jestem zmęczony. Chyba znużony lepiej by tu pasowało. To wszytko pewnie przez jesień. Najchętniej zapadłbym w sen zimowy.
Jak sobie z tym poradzić? Nie wpadłem jeszcze na sensowny pomysł. Mniej sensownych jest za to dużo. Może znaleźć sobie dziewczynę? Nie z moją twarzą... Tym bardziej powinienem uważać żeby się nie zakochać. Im fajniej dzisiaj, tym gorzej jutro. Może by jednak zaryzykować? Zawsze jest ostateczne wyjście. Nie będę gdybał już, zobaczymy jak się akcja rozwinie. Koniec pisania, bo humor sobie psuję. A nie lubię jak uważają mnie za smutasa. Zawsze lepiej zostawić po sobie jakąś tajemnicę. "Dlaczego on to zrobił?! Przecież taki wesoły był". :D Noo tak trzymaj. Zauważ czasem że nie wszystko jest szare. Niektóre rzeczy są czarne...