Słuchałem nagrania kominka i jestem zaskoczony to nie mógł być sen, byłem świadomy więc wiem, że moja wyobraźnia nie ingerowała to było wspomnienie.
Dobrze więc wkleję tu notatkę którą napisałem od razu po moim przeżyciu:



Dobra więc gdy byłem w Warszawie stałem na ulicy ruchliwej.Trzymałem aktówkę lub jakąś torbę i miałem długi płaszcz Bylem zamyślony patrzyłem na ludzi, którzy gdzieś gnają. Kominek w swoim nagraniu, a teraz cofnij się do momentu śmierci zrobiłem to (właściwie to moja podświadomość, bo ja wolałbym zbadać co mam w torbie. Dobrze cofnęło mnie do momentu śmierci wyszedłem z samochodu do jakiegoś lasu. Pomyślałem "o kur*a, Katyń" (brzmiało to jakbym wypowiadał to w jakimś tunelu) ktoś skrępował mi dłonie i popchnął mnie w stronę dołu, nie czułem lęku jakieś wyrzuty sumienia, zamyślenie ale czułem też godność? I ktoś nagle mi strzelił w tył głowy wpadłem do dołu, mam wrażenie że wtedy jakbym się się oddzielił od ciała i przyglądał się z innej perspektywy do dołu zaczeli wpadać następni. Miałem na sobie ten sam płaszcz lub bardzo podobny do tego który miałem poprzednio.

Przyznam szczerze, że oczekiwałem jakiegoś asasyna który zabił hitlera, czy coś, ale teraz zrozumiałem, że to bez znaczenia bo człowiek którym byłem umarł z godnością i mimo iż chciałbym zobaczyć go 'w akcji' to jestem zadowolony, że jednak moi przodkowie zrobili coś wielkiego. Może i niezabił Hitlera ani nie był władcą ale zginął za ojczyznę, nie musiał być nawet żolnierzem dla mnie mógł być nawet nauczycielem który nauczał nielegalnie. To nieważne, dokonał czegoś wielkiego, zginął za ojczyznę


Pozdrawiam i zapraszam do dyskusji


EDIT: Zapomniałem napisać, że "po powrocie" do ciała oprócz nudności czułem ból z tyłu głowy (potylica) mniej więcej tam gdzie ten ktoś oddał strzał