No więc, Anarchista powrócił. Niezbyt spektakularnie, w pewnym momencie zauważyłem, że moje myśli staję się bardziej paniczne i zaczynam się bać bez powodu. Ogarnia mnie strach i nienawiść. Niepokój. Tracę poczucie rzeczywistości (mam to i bez niego). Poszukuję Boga. Kiedyś było (z nim) inaczej. Zwyczajny bunt wobec rodziców. I faktyczne umiłowanie anarchii. Teraz w nią nie wierzę. Dobra, kończę z tym
Poza tym, takie uczucie, siadam z zamkniętymi oczami, pochylony, dle przyspieszenie dociskam powieki i zaczynam się obracać. Nie fizycznie, ale bardzo realnie. Wiem, co w danym momencie powinienem mieć przed oczami. Nie mogę obrócić się o więcej niż 180 stopni. Jak do tego dojadę zatrzymuję się i zaczynam kręcić się w drugą stronę. Po pewnym czasie obracanie się już nie działa i dokładnie wiem, co będę widzieć jak otworzę oczy. Z dużą dokładnością, nawet jak nie pamiętam dokładnie w jakim kierunku byłem zwrócony. Co o tym sądzicie?