Moment zaśnięcia: około godziny 17.30
moment wybudzenia: godzina 19.30

Jadę swoim samochodem jakąś drogą asfaltową. Dostrzegam że po kolei na tablicy rozdzielczej wszystko gaśnie, kierownica zaczyna ciężko się poruszać - tak jakby samochod zgasl i nie było wspomagania. Spoglądam w lusterko wsteczne. Za mną jadą samochody. Postanawiam zjechac calkiem na pobocze. Tablica rozdzielcza ciemna, nic się nie świeci. Zatrzymuję się tuż za rowem na poboczu. Próbuję odpalić samochód, ale bezskutecznie. Nic nie działa. Nagle samochod zaczyna się toczyć po woli do tyłu. Nerwowo próbuję jeszcze raz odpalić, jeszcze raz i jeszcze! Lecz bez rezultatu. Gdy samochód dotacza się do krawędzi rowu wpadam w panikę, próbuję otworzyć drzwi ale są zacięte. W tym momencie samochód spada w dół.
W rowie na dnie spostrzegam, że za mną jest jakieś jezioro, przystań, jakieś jeepy, łodzie, a JA SIĘ DALEJ STACZAM, teraz do wody. Nic nie mogę zrobić, wszystko zacięte. Kiedy samochód znalazł się w wodzie poczułem że to już jest koniec i w tym momencie kiedy woda wdzierała się do wewnątrz samochodu kiedy już czułem ją w płucach, kiedy pogodziłem się z nieuniknionym, doszło do mnie że to się NIE DZIEJE NA PRAWDĘ, że jestem we śnie i że zaraz powrócę świadomością do ciała fizycznego, tak jak to się działo w poprzednich snach i będę miał możliwość wyjścia z ciała. Po tym jak to pomyślałem mnóstwo bąbelków z wodą wypełniło moje ciało i nastąpił przeskok swiadomosci do ciala fizycznego. To było uczucie jakbym umierał (całkiem fajne i przerażające za razem).
Powrociłem ale nie wybudziłem się do końca. Słyszałem dziwny dźwięk ogłuszający i narastający w miarę chęci wypłynięcia z ciała (bo zorientowałem się że jestem w tym momencie kiedy jest to możliwe). Próbowałem wypłynąć lecz coś mi przeszkadzało. Ogłuszający dźwięk zaczął ustawać, aż w końcu utraciłem tę możliwość wyjścia. Obudziłem się w dziwacznej pozycji leżąc na brzuchu a prawą rękę miałem zgiętą i opartą pięścią o środek łózka :)) To chyba to niewygodne ułożenie ciała mi przeszkodziło.