Nauka Wizualizowania Opcje

[rab]

W zasadzie nie umiem wizualizować (a jestem wzrokowcem! :D). Mam jakiś krótki przebłysk obrazu i nie potrafię go nawet utrzymać.
Znacie jakieś bardzo skuteczne metody(najlepiej wypróbowane), żeby się tego nauczyć? Pamiętam, że kiedyś próbowałem np wizualizować płomień świecy, ale bez większych rezultatów.

[MadziaKK]

rab,

Nie wiem, czy to ci pomoze, ale wczoraj sobie poprobowalam, tej wizualizacji. Tez nie mam zadnej scenerii, zni niczego wizuwalnego po zamknieciu oczu, zwyczajne byle co, albo ciemno i tyle. Za to wczoraj, przypomnialam sobie ten ryzuneczek, no i wiem, ze ktorys tam sie przy mnie kreci (opiekun) zawsze, wiec mowie do niego w tych slowach "no to jak z tym?" troche zniesmaczona ze musze czegokolwiek sie uczyc ;p I dal mi odpowiedz, jak zwykle troche bardizej w tym jak to robic, od razu mnie kierowal (nie mysli ze mna kierowal, a zreszta kazdy sie doszuka czego chce ;)). No toudno, opisze jak umiem najlepiej wieksza iloscia slow ;p

Obrazek, kory sobie przypomialam i cos mi nad nim tlumaczyl, czego nie za bardz zrozumialam, dopoki nie pokazal roznicy przed moimi oczami... Nie ma oczywiscie nic, bez koncentracji, jakby to mozna bardzo ogolnie powiedziec, a bardziej konkretnie, bez waznosci, na to co sie mysli. Pomyslalam o ... i moze przy postrzeganiu fizycznym, to jest wszsytko jedno, co sie dzieje potem. Przy postrzeganiu (ktore sobie mozna wycwiczyc) bardziej uwazniejszym na mysli, nie jes to wszsytko to samo. Jest mnostwo opcji, a ta o ktora nam chodzi, to siegniecie nie do swojej pamieci, a siegniecie jakby poza obreb siebie do informacji. Tego siegniecia poza siebie tez jest rodzajow jak mrowkow, ale nie o tym chcialam. Wystarczy informacja, ze to co jest przedstawiona na rysunku da sie odroznic tym, ze siegniecie do pamieci jest jakby "plaskie". Nie przynosi ze soba zadnych dodatkowych informacji i czuc, ze sa odtwarzane.

Siegniecie poza siebie przynosi nowe informacje. Tworzy sie nakladka na to co sie widzi oczami fizycznymi (to co nnormalnie nna codzien). U mnie przy tym to co mialam przed oczami stracilo ostrosc. Przed tym obrazem fizycznym, pojawil sie obraz przestrzenny. Z glebia, nie plaski, jak poprzedni z pamieci, ale taki gleboki, jakbym tam byla, zmieniala sie perspektywa (rzeczy zmienialy wielkosc w zaleznosci od mojego punktu obserwacji).

A tak wlasciwie, to nie wiem, co sadzic o wczorajszym doswiadczeniu... Bo jak juz sobie zaczelam "cwiczyc" te wyobrazanie sobie, takie mentalne przeniesienie gdzies, owo sieganie poza siebie (wiem, ze niektroe okreslenia nie sa precyzyjne, ale przyblizajace, co uwazam za wystarczajace :p). Zapytal mnie ktos, kto sie pojawil obok opiekuna, gdize czy chcialabym odwiedzic... i jakos mi sie tak nie uslyszalo co. No ale pewnie ze chce. Czemu nie. Mentalnie, nic sie nie stanie, nawet jakbym pieklo zwiedzala, jakby istnialo ;p

Znalazlam sie przed czyms, co przypominalo cos mocnego, jakas konstrukcja, jak spytalam, oczywiscie wszystko w myslach, co to, otrzymalam odpowiedz (przyszlo mi na mysl), ze to statek. Dziwny, ale ok. Ze statkami w ogole trzeba sie mentalnie gdizes poryszac skoro mozna wszedize... ale to moze dla przyjemnosci, albo tylko zeby poglebic moje wizualne... chociaz mowia mi ze nie ;p To nie wiem, nie bede spekulowac ;] Jakos dostalam sie na statek, to co widzialam, to lekki zarys tegoz wlasnie tylko z mojej strony, potem, mialam obraz (z tlem mojego pokoju zpelnie rozmazanego, a ten obraz mentalny bardziej ostry, ale popprzezroczysty). Jakbym byla w jakims tunelu, chociaz nie mial scian. Migalo cos, mialo glebie, wiedzialam, ze nie jest to plaskie i moglabym sie tam znalezc kiedys jakos, poza tym "tunelem". Moze to predkosc, bo cos ktos wspomnial o predkosci, ze po prostu szybko lecimy i ten obraz odzwierciedla predkosc poruszania sie... czy jakos podobnie. Ale czuc bylo ze to jest. I sama tego sobie nie stworzylam, nie myslalam wczesniej otym, zeby cos takiego mialo sie znalezc, nie czulam, zeby to sie tworzylo. To juz bylo, a ja tam sie znalazlam i to ogladalam, bylam tam mentalnie, takie mialam poczucie. Bedac jednoczesnie w swoim pokoju. Realnosci tego zdarzenia moze nie bede brala pod dyskuscje, niech bedzie, ze bylo prawdziwe. Bo... ale moze nie tutaj. (w notatniku)

rab, mam nadizeje ze opowiesz o swoich doswiadczeniach jak pocwiczysz :)

Moje trwalo krotko, chociaz czas jest wzgledny, juz dluzej mi zajelo jego opisywanie, ale co tam, chyba warto :)