Technika Orgazmowa:) Opcje

[makyo]

Nie jest to nic nowego, ale może ktos nie wie.

Opis techniki:
1. Trzeba się wyspać - zapewnia to regenerację energii i dostarczenie ciału odpowiednich hormonów
2. Trzeba osiągnąć orgazm, albo dwa:) - kolejne hormony + potężna energia!
3. Trzeba przysnąć - Tutaj zaczyna się zabawa i wpływanie w sen

Osiągając orgazm należy jak najmniej się rozbudzać. Odpowiednia jest metoda "na śpiocha":)
Kobiety szczytują jak chcą, a panowie powinni nauczyć się taoistycznych technik wstrzymywania energii orgazmu. Energia zamiest na zewnatrz ciała, kierowana jest w górę kręgosłupa.

Zaraz po szczytowaniu, zasypiamy bez zbędnego kręcenia się w wyrku.

Ważne, żeby pozwolić sobie odpłynąć. Dosłownie. Nawet zwykła koncentracja na kręceniu się "jak kłoda" w trakcie wychodzenia, może powodować wyrwanie z fazy.

Technika jest bardzo skuteczna. Myślę, że chodzi właśnie o ten mix energii i hormonów.

Okazuje się, że w czasie orgazmu faktycznie można zobaczyć gwiazdy:D


Przyjemnego wchodzenia i wychodzenia. Albo na odwrót:P

[Garot]

Chodzi mi o to, że myślisz że coś znalazłeś i po tym zacząłeś się z tym identyfikować. To dalej jest JA, które jest identyfikacją z wiedzą, którą doświadczasz w ciele. To co nazywasz sobą jest myślą, wiedzą, pamięcią którą doświadczasz w ciele. A nie możesz tego zauważyć bo nawet jak na to popatrzysz to patrzysz na to JA to z miejsca JA.

Nie zauważyłeś, że to jest tylko wiedza którą się stymulujesz, te całe szczęście z którym się identyfikujesz, to tylko myśli i hormony które odczuwasz.

Tak czy siak niema tutaj misji, która po wypełnieniu przyniesie spełnienie, które nie byłoby umysłowe, bo spełnienie to tylko idea, która produkuje również brak spełnienia.

Nawet misja odzyskania identyfikacji z "jednością z wszystkim" jest dalej stymulacją umysłową. Bycie "jednością" jest zrodzone z idei bycia "oddzielnym".

O to mi chodzi, że brak spełnienia zrodził się z idei spełnienia. A ta idea mogła zaistnieć, tylko dzięki temu, że wcześniej powstała idea osoby, ducha itp. A to wszystko jest tylko doświadczane przez ciało które jest tym uwarunkowane tą wiedzą - do momentu, aż to zauważy i zacznie jej rozbiórkę. (zauważenie jest równoznaczne z zrozumieniem)


Nie wiem jaki jest twój światopogląd, tak naprawdę nie interesuje mnie to - bo nie wierzę w to i niema opcji żebym w to znowu uwierzył

Jak mi podasz jakąś praktyczną wiedzę to ok, ale reszta to dla mnie nic - tylko niepotrzebne i nieprzyjemne doświadczenia w ciele, które nic tylko wyczerpują i przeładowują układ nerwowy.

To nie jest już przyjemne, kiedy uświadamiasz sobie, że coś odtwarzasz coś co jest głupie i nieprawdziwe - jeżeli sobie to uświadamiasz, to znaczy że już w to nie wierzysz.
Ale ten cyrk w głowie trwa dalej przez jakiś czas i nic na to nie poradzisz bo jest częścią ciała. Często dajesz się wkręcić z powrotem tą na karuzele, ale dopiero w momencie kiedy chce się rzygać zauważasz, że na niej jesteś a wcale nie chciałeś bo wybór był automatyczny. To nie jest tak, że możesz to akceptować lub nie. To po prostu się dzieje i nie jesteś w żaden sposób od tego oddzielony, niema nawet jak to odrzucić, bo odrzucenie dzieje się tylko w głowie. Wiara w to tylko zatrzymuje ten proces i ten cyrk.

Kiedy zauważasz, że całe te szczęście i nieszczęście było tylko projekcją, to już nie chcesz się w to bawić bo to jest męczące.

Przestajesz się już jarać tym kolesiem z opowieści, bo widzisz że to myśl. Jak to zauważysz, to niema opcji żeby do tego wrócić i z powrotem uwierzyć.



Nie wiem jak Ci pokazać wierzenia.
Przypuszczam jakie to jest szczęście (przypadek lub nie) opuścić ten pociąg do szczęścia.

Gdyby nie to, że ktoś mi "pomógł" to bym nie wierzył że komuś da się w jakiś sposób "pomóc".

Napisałbym że to jest droga w jedną stronę, ale to jest bardziej uświadomienie (jako zdarzenie, a nie czynność) że biegło się tylko w własnej głowie.