ŚmierĆ - Koniec Osobowego Ja?, granice człowieczeństwa Opcje

[pigsonwings]

Ostatnio zastanawiałem się nad tym zagadnieniem. W momencie śmierci fizycznej kończy się "ja unikatowy" "fizyczny" jedyny w swoim rodzaju, jedyna kopia mnie w fizycznym wszechświecie i ona juz nigdy nie powróci, czy jest to powód do jakiegokolwiek strachu? nie, jesli ktoś sie boi czegoś tak samo naturalnego jak narodziny wtedy zaczyna tkwic w pułapce własnego Ja. Strach jest tak samo naturalny dla ludzi jak jedzenie. W momenie smierci fizycznej, stajemy się już tylko pewna energią, wytyczną. Bez dużej świadomości istnienia lub razem z nią. Lub ze świadomością swojego JA które nas prowadzi różnie. Wszystko co myślimy, tworzymy swoją wyobraźnią już na zawsze pozostanie w eterze jako roty. Ale czy my jako pierwotna energia, iskra Boga, jesteśmy tymi rotami, nie, jesteśmy tylko wiecznym obserwatorem tego co się działo w naszym fizycznym ja. Dlatego warto wyodrębnić sie od własnego egocentryzmu w każdym przejawie tego słowa znaczeniu, oczywiście nie mówie tu o ignorancji bo mamy to zycie aby z niego korzystać a nie zamartwiać się tym co się ciagle tworzy wokół nas. Zawsze mnie interesowało gdzie jest ta granica człowieczeństwa i po co to wszystko? skoro jest to niech będzie a my musimy zostać wiecznym obserwatorem. Teorii na ten temat powstały setki, jesli ktoś ma coś wartościowego do przekazania, lub chce sie podzielić doświadczeniami zapraszam do dyskusji.

[Garot]

Dlatego ja nie wierzę w żadne człowieczeństwo. Po co mi to? By dodać sobie jakiejś słuszności? I co wtedy jak będę miał słuszność? Będę produkował sobie jakieś "pozytywne doświadczenia"? Po co mi taka chora jazda?
To tylko jakiś kolejny wzór jak się powinno zachowywać, bo człowiek zmienił się w głupi odtwarzacz...

Czy to całe "człowieczeństwo" powoduje, że ludzie myślą że mieszkają w swoim ciele, albo w swojej głowie i kontynuują ciągle jakieś obrazy, dialogi wewnętrzne by produkować w sobie "pozytywne emocje" ? A te "negatywne" są be, bo ten koleś co siedzi za panelem sterowania widzi albo zuo albo dobro i chce mieć ciągle słuszność. Ten nadzorujący nawet potrafi się bać własnego strachu o.O

Oczywiście to tylko taka gadka, żeby pokazać jaki to absurd

Zabawy w ego i nie-ego to taka sama chora jazda, bo polega na takich samych złudzeniach. Nadawaniu znaczeń, wartości, produkowaniu doświadczeń...

Ludzie medytują, albo praktykują coś i kiedy coś czują w ciele to automatycznie nadają temu znaczenie jako "wyższe", "wyższe wibracje" i wtedy ich obraz siebie sięga granic a oni przez stymulacje tą myślą doznają ekstazy, rozstroju hormonalnego...

Mi nie chodzi o psychologiczną transformacje w coś/kogoś innego, mi chodzi o destrukcje, śmierć złudzeń.