ŚmierĆ - Koniec Osobowego Ja?, granice człowieczeństwa Opcje

[pigsonwings]

Ostatnio zastanawiałem się nad tym zagadnieniem. W momencie śmierci fizycznej kończy się "ja unikatowy" "fizyczny" jedyny w swoim rodzaju, jedyna kopia mnie w fizycznym wszechświecie i ona juz nigdy nie powróci, czy jest to powód do jakiegokolwiek strachu? nie, jesli ktoś sie boi czegoś tak samo naturalnego jak narodziny wtedy zaczyna tkwic w pułapce własnego Ja. Strach jest tak samo naturalny dla ludzi jak jedzenie. W momenie smierci fizycznej, stajemy się już tylko pewna energią, wytyczną. Bez dużej świadomości istnienia lub razem z nią. Lub ze świadomością swojego JA które nas prowadzi różnie. Wszystko co myślimy, tworzymy swoją wyobraźnią już na zawsze pozostanie w eterze jako roty. Ale czy my jako pierwotna energia, iskra Boga, jesteśmy tymi rotami, nie, jesteśmy tylko wiecznym obserwatorem tego co się działo w naszym fizycznym ja. Dlatego warto wyodrębnić sie od własnego egocentryzmu w każdym przejawie tego słowa znaczeniu, oczywiście nie mówie tu o ignorancji bo mamy to zycie aby z niego korzystać a nie zamartwiać się tym co się ciagle tworzy wokół nas. Zawsze mnie interesowało gdzie jest ta granica człowieczeństwa i po co to wszystko? skoro jest to niech będzie a my musimy zostać wiecznym obserwatorem. Teorii na ten temat powstały setki, jesli ktoś ma coś wartościowego do przekazania, lub chce sie podzielić doświadczeniami zapraszam do dyskusji.

[pigsonwings]

Tak służyłby do wymieniania się teoriami, których nikt nie może potwierdzić.

Dla mnie właśnie to jest bezużyteczne.

Akurat wyżej co do rot napisałem cos co dało sie potwierdzić fizycznie, niestety lepiej trolować "intelektualnymi gierkami" Garot? lecz ludzie maja różne potrzeby, rozumiem. odpuszczam. pzdr

p.s daleko mi do lubienia lub nie lubienia kogoś poprzez "forum"