Niebezpieczeństwa Medytacji Opcje

[wyspiarz]

Na temat zagrożeń medytacji wypowiedzieli się naukowcy z Kliniki Chorób Psychicznych i Zaburzeń Nerwicowych Akademii Medycznej w Gdańsku. Zwracają oni uwagę, że medytacje wschodnie mogą okazać się szczególnie niebezpieczne, a ich stosowanie często przynosi więcej szkody, niż korzyści. Coraz częściej spotyka się przypadki uzależnienia od odmiennych stanów świadomości, zwłaszcza gdy stają się jedyną metodą walki ze stresem.

Według profesorów Akademii Medycznej właśnie takie osoby mają szczególną skłonność do uciekania w świat medytacji, szukania innej rzeczywistości, co potęguje skrajne stany emocjonalne i w efekcie doprowadza do stopniowego uzależnienia. W rezultacie prowadzi to do mniejszej odporności na stres, emocjonalnej niestabilności, uczucia rozbicia wewnętrznego - czyli przynosi rezultat odwrotny do "reklamowanego". ........

......Bogactwo przeżyć, rozluźnienie, przypływy energii zaczynają ustępować miejsca poczuciu pustki, depersonalizacji, rozbicia wewnętrznego. Ucieczka od rzeczywistości w rezultacie nie usunie poczucia beznadziei, a prowadzi jedynie do dalszego deprecjonowania własnej wartości, gdyż wkrótce okazuje się, że osoba medytująca nie potrafi zbudować realnego obrazu siebie. Uczucie przekraczania granic oraz poczucie mocy znika szybko, wraz z innymi pozytywnymi efektami relaksacji. Wkrótce medytacja staje się destrukcyjnym dla psychiki działaniem kompulsywnym (wykonywanym pod nie dającym się opanować wewnętrznym przymusem).

(IMG:http://willnotfear.com/wp-content/uploads/2013/11/devil-Mind.jpg)

.........Naukowcy z Annales Univesitatis Mariae Curie-Sklodowskiej twierdza, ze medytacja .....może być niewskazana dla osób o labilnej równowadze psychicznej, niezrównoważonych psychicznie, psychopatycznych czy z tendencjami do zaburzeń psychicznych, jak i uzależnionych od narkotyków czy alkoholu. Medytacyjny spokój pozwala bowiem na ujawnianie się stłumionych czy nieuświadomionych wcześniej niedomagań, a niekiedy może spowodować ich wystąpienie. Osoba o słabym ego w sytuacji uświadomienia sobie wypartych treści pod wpływem medytacji zareaguje silnym lękiem. Dojdzie u niej do osłabienia mechanizmów obronnych, które pomagały radzić sobie z wewnętrznym konfliktem. W efekcie może dojść do załamania i dezorganizacji funkcjonowania psychologicznego. W tym kontekście dezintegracji psychicznej mogą się też pojawić niebezpieczne uzależnienia od medytacji, gdzie “psychologiczne mechanizmy uzależnienia dotyczą również struktury ‘ja’. W strukturze ‘ja’ są zapisywane doświadczenia doznawania ‘odlotu’, przekraczania własnych granic. Są to złudne myśli o poczuciu własnej mocy. U osób uzależnionych od medytacji poczucie mocy ‘pryska jak bańka mydlana’, gdy przestają medytować. Powraca bolesna rzeczywistość, uczucie beznadziejności, zagubienia i lęku. Nie mają oni szansy budować realnego obrazu siebie. Pod wpływem medytacji obraz siebie jest przejaskrawiony, po zaprzestaniu nadmiernie zdeprecjonowany.......

...........Serwis internetowy "SciTech" podaje: ..... Groźne dla zdrowia skutki medytacji to między innymi: tiki twarzy, skurcze mięśni, halucynacje, bezsenność, utrata poczucia rzeczywistości czy nawet załamania nerwowe - twierdzą dr Margaret Singer i dr Janja Lalich, które przeprowadziły badania nad 70 osobami praktykujących medytację. Okazało się, że żadna z tych osób nie miała przed rozpoczęciem praktyki medytacyjnej zaburzeń psychicznych......

........Singer i Lalich podkreślają, że u większości ludzi nigdy nie wystąpią problemy związane z medytacją. Największe niebezpieczeństwo czyha jednak na tych, u których pojawią się niepokojące symptomy, ponieważ często prowadzący medytację będą ich przekonywali, że są to objawy zbliżającego się oświecenia i namawiali do przedłużenia czasu medytacji.......

..........Dr Andrew Newberg z Uniwersytetu w Pensylwanii przeprowadził badanie polegające na skanowaniu mózgu osób od dłuższego czasu praktykujących medytację. Skaner wykrył zwiększony przepływ krwi do płata czołowego, odpowiedzialnego za koncentrację podczas medytacji. Natomiast przepływ krwi do płata ciemieniowego, odpowiadającego za orientację ciała w przestrzeni, zmniejszył się.............

Z kolei dr Michael Persinger, psycholog z Uniwersytetu Laurentian z Kanady udowodnił, że medytacja wywołuję ataki przypominające epilepsję u niektórych osób. Spośród 1081 przebadanych studentów praktykujących medytację 221 miało halucynacje i słyszało głosy. Inne badania wykazały, że uprawiający medytację czują się wypaleni emocjonalnie i mają wrażenie, że ich otoczenie jest nierealne, dwuwymiarowe.......

Co o tym sądzicie...? Czy znacie jeszcze inne zagrożenia jakie niesie ze sobą medytacja a które zostały skrzętnie przemilczane....?

http://forum.gazeta.pl/forum/w,101486,1486..._medytacji.html

[twistoid]

Tyle że to co opisujecie bierze się z waszych doświadczeń i przypuszczeń w jaki sposób ma to działać np. drimer pisze o sobie i o własnych przemyśleniach i traktuje to jako prawdę ostateczną, ja to widzę i dla mnie to jest śmieszne bo on pisze tylko o własnych przemyśleniach,nie o czymś co ma wymiar niepodważalny, co każdy zaakceptowałby że to istnieje,w ten sam sposób ktoś będzie pisał co innego o sobie i będzie to traktował jako prawdę ostateczną, wygra ten kto ma najbardziej przekonujące argumenty które podpierają tą wypierdzianą wizję. To kompletnie chybione apropo medytacji czy przebudzenia ten proces jest totalnie irracjonalny i tak inteligentny że szybko przerasta zrozumienie te słowa mimo że nie oddają złożoności tego procesu doskonale podsumowują to co się dzieje w moim wypadku im bardziej w to idę tym bardziej nie wiem co jest co, po co i jak kompletnie nie mam pojęcia, dlaczego ten proces mimo że jest niesamowity, paradoksalnie odbieram go jako dosyć prosty, nie czuję się lepszy czy inteligentniejszy od innych mimo że doświadczam czegoś niesamowitego,mimo że doświadczyłem tzw. potężnych stanów ducha, w życiu nie czułem się tak zwyczajnie i niesamowicie jednocześnie-jak w jakimś śnie, miewam nadal doły jestem wkurwiony itd. ale doświadczam tych rzeczy z zupełnie innego punktu widzenia, jak ktoś mi mówi o miłości że duchowość powinna być piękna czy jakieś bąki na temat miłości taki człowiek mówi albo o swoich wyobrażeniach na ten temat, albo zatrzymał się w pewnym punkcie, bo potem jest już tylko przekraczanie tych rzeczy, żeby w ostateczności być tym kim był zanim zaczął, bo nie da się być kimś innym niż się jest.W ogóle trudno powiedzieć o jakiś konkretnych wnioskach apropo wymiaru pewności, przez wymiar pewności rozumiem np. istnienie kamienia każdy patrząc na kamień powie że to kamień , ale każdy patrząc na duchowość widzi co innego, najczęście albo to co chce widzieć albo z czym mu wygodnie,nie jesteś i nigdy nie będziesz drugą osobą, możesz pisać tylko o sobie a to i tak będzie chybione bo nie możesz być pewien możesz tylko sam siebie utwierdzić tak jak np drimer on jest święcie przekonany że bla bla bla ble ble (sorry drim)że to co wymyślił ma sens a on jets autorytetem, bo doświadczył to już niby to obliguje do bycia specjalistą lol, kiedy on sam nawet nie wie czego doświadczył, niemożliwe jest wiedzieć to są abstrakcje przerastające zrozumienie, nie do przełożenia, sam sobie wmówił że coś wie i jest tego pewien przywłaszczył to jako pamięć i hełpi się tym, nigdy nie przyzna się że nie wie co tak naprawdę się stało.Inna osoba może doświadczać rzeczy diametralnie innych, to jest potrzeba umysłu żeby wszystko podciągnąć pod jeden schemat niestety wszystko jest inne, natura operuje niezwykłym bogactwem jeżeli pojawi się wgląd widać to . Drimer jakbyś żył tym że nie jesteś swoim ciałem zesrałbyś się ze strachu :D doświadczyłbyś tak potężnej zmiany w świadomości i egzystowaniu że umysł czułby się zagrożony w poważny sposób , mógłbyś tego nie wytrzymać psychicznie tej zmiany a na pewno nie byłbyś zadowolony:D wyobraź sobie że całe życie masturbujesz się to sprawia ci przyjemność a po takiej zmianie twój penis staje ci się obcy i nie staje już.To jest smutne że nikt nie docenia swojej normalności każdy chce być super hiper przypakowany, duchowo i w ogóle, ale to umysł sprowadza ludzi na manowce dlatego że operuje w sferze wyobrażeń, mami w destruktywny sposób niemalże za każdym razem kiedy człowiek dobrnął do celu swoich poszukiwań czuł rozczarowanie bo rzeczywistość nie pokrywała się z kolorową i żywą wizją z wyobrażeń miał czuć się zajebiście a czuje tylko chwilową ulgę bo proces wyobrażania i stawiania nowego celu nie zatrzymał się on dalej czuje głód.Każdy już jest niesamowity i doskonały, taki jaki jest problem tylko w tym że nie wie o tym, umysł do końca życia będzie mu mówił że ma zrobić to czy być taki itd. i póki umysł operuje człowiek nigdy nie zazna spokoju i satysfakcji z tego kim jest.