Koniec Nienawiści Opcje

[Pavveł]

WOJNA, PRZEJAW PIEKŁA NA ZIEMI, jeden z wielu....

Ludzie, przestańmy kierować się nienawiścią i gniewem, w jakimkolwiek stopniu, w jakimkolwiek aspekcie naszego życia! KONIEC Z NIENAWIŚCIĄ!

Wiecie co by było, gdyby każdy zastosowałby tą zasadę do siebie? RAJ.

Na innych tego nie wymusimy, ale możemy wymusić to na sobie, jeśli tego chcemy - jeśli nie chcemy skutków, jakie daje nienawiść. Wiem, że nie jest to łatwe, ale jakże potrzebne i jakże zajebiste.

Niech będzie takich osób choćby garstka. Nawet garstka zarysuje się kontrastem na tle nienawistnego świata i zostanie dostrzeżona, pchnie domino.

To działanie z efektem dla siebie teraz i dla wszystkich w niedalekiej przyszłości.

By żyło się lepiej.

Joł.

[krzychu.dd]

Po pierwsze wybierasz sobie wedle własnego uznania, kiedy zabójstwo było by dobre bo uzasadnione jakąś konkretną zasadą czy regułką. Po drugie taki świat nie istniał, nie istnieje i istniał nie będzie z prostej przyczyny: nie żyjemy tutaj by sobie egzystować tak dla zabawy a żeby się czegoś nauczyć. Stan który opisujesz odcina nas od jednego bieguna dualności przez co nie mamy możliwości poznania i pojęcia tego, iż dualność istnieje tylko w umyśle. Właśnie przez takie twoje wybieranie co jest dobre a co złe mamy taki stan rzeczy jaki jest teraz na świecie. Nie potrafisz zaakceptować tego co dostajesz i doświadczyć tego w pełni, a wybierasz sobie co ci pasuje. Idź z tą swoją miłością do wszystkiego bo i tak gówno z tego będzie mistrzu. Jedynie co robisz to dajesz się manipulować przez własne ego co jest piękne i nieskazitelne(dla Ciebie). Żyjesz w świecie gdzie własne labirynty myślowe wciskają ci taki kit a Ty tego nie widzisz. Miłej zabawy ze sobą samym.

[Pavveł]

Po pierwsze wybierasz sobie wedle własnego uznania, kiedy zabójstwo było by dobre bo uzasadnione jakąś konkretną zasadą czy regułką. Po drugie taki świat nie istniał, nie istnieje i istniał nie będzie z prostej przyczyny: nie żyjemy tutaj by sobie egzystować tak dla zabawy a żeby się czegoś nauczyć. Stan który opisujesz odcina nas od jednego bieguna dualności przez co nie mamy możliwości poznania i pojęcia tego, iż dualność istnieje tylko w umyśle.

Mogę sobie uznawać jak chcę, ale nie zmieni to skutków, jakie dane działanie niesie, a to co opisałem, oceniłem po skutkach. Zabójstwo w samoobronie przed celowym zimnym zabójstwem nie niesie takich samych skutków, jak zabójstwo w innych okolicznościach.

Po drugie taki świat istniał, istnieje i będzie istniał.
Idea nauczania nie istnieje dla samego nauczania, ale by się nauczyć i tą wiedzę stosować. Co więcej, nauczanie nie jest celem samym w sobie, a jedynie skutkiem błędnego działania - wtedy pojawia się nauka, by sprostować owe błędy.
Tak więc w tej egzystencji uczymy się dlatego, że popełniamy błędy, zaś nie dlatego, że ta egzystencja służy do uczenia się. Egzystencja jest do egzystowania i do czerpania z niego radości.
W swojej prawdziwej formie wiemy już wszystko, nie musimy więc niczego się uczyć, a jedynie co najwyżej przypomnieć sobie to i owo, co prędzej czy później, po mniejszej czy większej ilości popełnionych błędów, nastąpi.
A co do dualności, jeśli nie stworzysz w umyśle iluzji dualności, jeśli nie odbierasz świata przez filtr dualności, to jaki jest cel i sens uczenia się o dualności? Dopiero gdy popadniesz w ten ślepy zaułek, wtedy dopiero wiedza jak z niego wyjść, staje się użyteczna.
Brak nienawiści to nie jest jeden z biegunów dualności. Prócz nienawiści istnieje wiele pięknych aspektów, które bez niej mogą się zajebiście manifestować.

Właśnie przez takie twoje wybieranie co jest dobre a co złe mamy taki stan rzeczy jaki jest teraz na świecie. Nie potrafisz zaakceptować tego co dostajesz i doświadczyć tego w pełni, a wybierasz sobie co ci pasuje. Idź z tą swoją miłością do wszystkiego bo i tak gówno z tego będzie mistrzu. Jedynie co robisz to dajesz się manipulować przez własne ego co jest piękne i nieskazitelne(dla Ciebie). Żyjesz w świecie gdzie własne labirynty myślowe wciskają ci taki kit a Ty tego nie widzisz. Miłej zabawy ze sobą samym.

To się nie trzyma kupy. Skąd wiesz, że nie potrafię tego zaakceptować i doświadczyć w pełni? Co innego jest akceptacja, a co innego wybór. Można popaść w dualizm i nienawidzić zła i kochać dobro, ale wtedy są to jakieś marne imitacje, substytuty prawdziwego zła i dobra, iluzja, własne wyobrażenie na ich temat, gdzie to wyobrażenie zła zawiera zarówno trochę prawdziwego zła, jak i dobra, a i podobnie z owym wyobrażeniem dobra. Wtedy niby wybierasz dobro, a dalej nienawidzisz - totalny brak logiki, klapki na oczy, itp.
Zaś jak wyjrzysz ponad to, poza dualną koncepcję, dostrzeżesz w swoim wyobrażeniu zła trochę dobra, a w dobra trochę zła, wtedy pojmiesz czym jest prawdziwe dobro, a czym zło i będziesz potrafił świadomie wybrać, w jakim kierunku chcesz iść, a jest to kierunek zgodny dla całej ludzkości, bo prowadzi do jej prawdziwej zjednoczonej natury.
Piszesz mi takie rzeczy, podcinasz skrzydła, dlaczego? Dlatego, że Tobie nie wyszło, za słabo się starałeś czy jak, i żeby teraz zagłuszyć to wewnętrzne wołanie, próbujesz odwieść od tego innych, żeby udowodnić sobie, że jednak dobrze zrobiłeś, że się poddałeś?
Dlaczego osądzasz negatywnie kogoś, kto próbuje dobrze?
Bardzo trudno odróżnić z zewnątrz czy ktoś szczerze pragnie dobrze, czy to jego ego chce stworzyć jedynie taką imitację.
Dla mnie wystarczy, że ja wiem, jak w moim przypadku jest. Ciebie powinno interesować nie jak jest w moim przypadku, ale jak jest w Twoim.
A ja się nie daję tak łatwo manipulować przez ego - jeśli już, to dążę by samemu świadomie się manipulować, to znaczy że świadomie kreuję.
O jakim kicie mówisz?
Ja mam bardzo miłą zabawę ze sobą samym :)

Pozdrawiam ^^.