Ciałka - Wędrówka świadomości Opcje

[pigsonwings]

Odczułem potrzebę napisania paru spraw, może komuś coś rozjaśni, może pomoże w czymś, może nic nie da, nie ważne :) starzy wyjadacze znają te zagadnienia

Każdy "duch", "tchnienie" czy jakby tego nie nazwać jest zbudowany z kilku "ciał", cały wszechświat obejmuje proste prawo przyczyny i skutku więc wszystkie te machanizmy są jak najbardziej naturalne, nie potrzebnie przez wielu uznawane za tajemnicze. Tak zwane "ciała" to też także tylko nazwa bo to tylko stopnie świadomości w których funkcjonujemy. Ale bez zbędnego gadania do rzeczy, napisze to z perspektywy osoby która straciła ciało fizyczne aby obrać to w jakiś schemat.

W momencie śmierci, gdy ciało fizyczne zostaje opuszczone przez "tchnienie" jak to nazwałem, zostajemy jeszcze jakiś czas w ciele eterycznym (energetycznym) do momentu wyczerpania jego zasobów energii (jest ono nota bene kopią ciała fizycznego z życia które właśnie zakończyliśmy.) Gdy energia nam się wyczerpie, ciało eteryczne rozpływa się(najczęściej następuje to kilka dni po śmierci fizycznej) a my wchodzimy w ciało astralne (światy astralne) które są odpowiedzialene za życie emocjonalne człowieka, (pełnia imaginacja światów jakie kiedykolwiek stworzył człowiek w swojej "głowie", są to obszary gdzie najczęściej śnimy, marzymy etc. następnie przechodzimy przez ciało mentalne - które za życia odpowiadało za racjonalne myślenie, wiarę czy też nie wiarę, za pojmowanie rzeczywistości (naukowcy i filozofowie mają je bardzo rozbudowane), jest ono domem wiedzy i inteligencji, po śmierci w ciele mentalnym najczęściej przebywamy w tak zwanych "parkach", "miastach astralnych" - analizujemy poprzednie żywoty, oczyszczamy się z nagromadzonych emocjonalnych ładunków, następnie w "hierarchi" jest ciało przyczynowe jest ono pomostem między naszą ziemską naturą a wyższymi planami ducha, (jasnowidzą daje ono przeczucia i zdolność do wglądu w naturę rzeczy).. następnie wyższe plany to ciało buddyczne i atmaniczne które można ująć następująco. "Poczucie zjednoczenia jest charakterystyczne dla sfery buddhi. W tej sferze wszelkie ograniczenia zaczynają znikać, a świadomość człowieka rozszerza się, aż wreszcie poznaje on, już nie tylko w teorii, że świadomość jego bliźnich znajduje się wewnątrz jego własnej, czuje wtedy, wie i doświadcza ? z absolutną doskonałością współczucia ? tego wszystkiego, co w nich jest, ponieważ ich świadomość stanowi w rzeczywistości jego cząstkę." Ciało atmaniczne charakteryzuje nasze Wyższe ja i Wolę.

Wszystkie te "ciała" charakteryzują naszą świadomość która funkcjonuje za dnia, każdy człowiek ma skłonności do życia "w innym, swoim świecie" każdy ma inne wartości, i zgodnie z nimi układa swoje obecne życie, Dusza inkarnując się wielokrotnie, idzie dwoma strumieniami 'stępującym w stronę materii' i 'wstępującym do macierzy', każdy strumień oznacza osobny rys charakterologiczny danej jednostki (przypisany do tego odpowiedni symbol w postaci zodiaku). "Jestem alfą i omegą - początkiem i końcem wędrówki" jest to ciężke do zrozumienia dla naszego ziemskiego logicznie myślącego umysłu ale w pewnym sensie tak jest.

diagram ukazuje stopnie funkcjonowania naszych ziemskich świadości i ich wędrówke dwoma strumieniami. Każdy z nas ma bardziej aktywne inne "ciało" odpowiednie jego rysowi charakterologicznego i życiowym celą.
(IMG:http://s8.postimg.org/3ubywxw91/566376_312903575493775_2123017595_n.jpg)

Trzeba pamiętać że nasza planeta jest różnorodna każdy ma swoją drogę przypisaną mu przez los, ale tak naprawdę wszystko dąży do wszystkiego :) To tylko nazwy :)

(IMG:http://iv.pl/images/73489571844593142784.jpg)

[Zielarz Gajowy]

Ale z Ciebie tuman Paweł!

1. Ciało fizyczne

Stanowi ono szatę materialną oraz środek ekspresji dla ciał subtelniejszych. Ma dwa poziomy: materialny i eteryczny. O ile materialnie zbudowane jest ono z komórek, tkanek i narządów powiązanych naczyniami krwionośnymi i siecią nerwową, o tyle eterycznie zbudowane jest z eterycznych odpowiedników poszczególnych narządów, tkanek i komórek powiązanych systemem kanałów energetycznych (skr. nadi). Większe i niniejsze czakry ciała fizycznego usytuowane są na płaszczyźnie eterycznej i wykorzystywane m.in. przez medycynę taoistyczną jako punkty akupunkturowe.

Czakry wchłaniając subtelne energie kosmiczne odżywiają organizm eteryczny, zaś wyprowadzając energię na zewnątrz pozwalają oddziaływać naszym myślom, uczuciom i pragnieniom na świat zewnętrzny. Co ciekawe, ciało eteryczne od wielu lat jest fotografowane, dzięki technice wynalezionej przez małżeństwo Kiriianów. Jest ono także nośnikiem świadomości w doświadczeniach eksterioryzacji (opuszczania ciała materialnego) np. w stanie śmierci klinicznej. Fenomen ten, opisywany szeroko przez Raymonda Moody’ego jest dziś dla wielu ludzi autentycznym dowodem istnienia wyższych, niemateńalnych ciał składających się na istotę ludzką.

2. Ciało emocjonalne (inaczej: astralne)

To drugie z siedmiu ciał. Tworzy ono pole energetyczne wykraczające poza ciało fizyczne. Jest ono sferą emocji i uczuć. Z jednej strony dąży do wyrażania swoich wibracji na płaszczyźnie fizycznej, z drugiej zaś przechowuje dawne urazy i bolesne doświadczenia (nieodreagowane, jak powiedzieliby zachodni psychoterapeuci) pod powierzchnią świadomości. Trafiając na opór ciała fizycznego tworzy ono różnorodne fenomeny psychosomatyczne – od porażeń histerycznych (które tak frapowały Freuda) wyłączających poszczególne narządy lub władze psychomotoryczne bez widocznych fizjologicznych przyczyn, aż po fobie, dewiacje seksualne, nałogi i inne dysfunkcyjne zachowania będące ukrytymi gratyfikacjami zablokowanych uczuć.

3. Ciało mentalne

Jego pole jest jeszcze szersze niż pole ciała emocjonalnego. Jest ono z jednej strony sferą racjonalnego myślenia, z drugiej zaś sferą wiary i niewiary, uprzedzeń i stereotypów, utrwalonych poglądów, opinii i ocen. Co ciekawe, wibracje tego ciała mają ten sam zakres częstotliwości, co twórcze wibracje Wszechświata. Dlatego właśnie hipnotyzer, działając na nasze ciało mentalne, może spowodować, że zobaczymy, usłyszymy lub poczujemy coś, czego nie ma lub nie zobaczymy tego, co jest tuż przed nami, widząc jednocześnie wyraźnie cale otoczenie. Z tej samej przyczyny Budda mówił, że stwórcą świata, który znamy, jest nasz własny umysł, zaś Jezus powiedział, że nie to czyni człowieka nieczystym, co do niego wchodzi z zewnątrz (w ciało fizyczne), lecz to, co z niego wychodzi (mentalnie).

4. Ciało przyczynowe (intuicyjne)

Stanowi pomost między naszą naturą ziemską (fizyczno-emocjonalno-mentalną), a duchową (trzema ciałami wyższymi). Pozwala nam ono z jednej strony empatycznie wczuwać się w położenie innych osób, z drugiej zaś uzyskiwać pozazmysłowo informacje w formie przeczuć lub wyraźnych wizji. W tradycji polinezyjskiej Huny ciało to nazywane jest nadświadomością lub osobistym bogiem (duchowym rodzicem), podczas gdy ciało emocjonalne nazywane jest podświadomością (posiadającą pamięć, lecz pozbawioną rozumu), zaś ciało mentalne to świadomość (posiadająca rozum, lecz pamiętająca tylko to, na co pozwala jej podświadomość). U zwierząt ciało intuicyjne jest więzią łączącą pojedynczego osobnika z duszą zbiorową danego gatunku (czy też polem morfogenetycznym, jak chce Sheldrake) popychającą zwierzę do tzw. zachowań instynktownych. Przewaga ciała intuicyjnego nad mentalnym występująca u zwierząt pozwala im także wyczuwać zbliżające się trzęsienie ziemi, zatonięcie okrętu, czy stopień duchowego rozwoju danego człowieka (niezwykle zachowania zwierząt w stosunku do pewnych osób odnotowano w biografiach wielu świętych we wszystkich religiach świata).

5. Ciało atmiczne

Związane jest z energią woli i reprezentuje nasze wyższe ja. Na tym poziomie, [...], budujemy swoją tożsamość -bądź to nadając jej moc destrukcji, bądź charyzmatyczną moc reprezentowania boskiej miłości i mądrości[...]. Niewłaściwe używanie energii tego ciała tworzy najwięcej karmicznych więzów, natomiast gdy energia ta używana jest właściwie – maksymalnie przyspiesza rozwój, albowiem energia ciała atmicznego ma ten sam zakres wibracji, co energia Kundalini stanowiąca wrodzony potencjał oświecenia.

6. Ciało monadyczne

Nazywane też “duszą”, jest sferą jedności przeciwieństw obejmującą zarówno męskie, jak i żeńskie aspekty świadomości. W kabalistyce żydowskiej ciało monadyczne reprezentuje Adam Kadmon, pierwotny androgeniczny człowiek, czyli Adam przed wyjęciem z jego ciała Ewy energii żeńskiej. W psychologii Junga ciało to symbolizowane jest przez mandalę, archetyp jaźni, w której jednoczy się anima (natura żeńska) i animus (natura męska).

7. Ciało boskie

Najwyższe z siedmiu ciał to ciało boskie. Stanowi ono “ imago Dei” (obraz Boga), który jest najgłębszą naturą każdej ludzkiej istoty. Wibracje tego ciała przekraczają indywidualny wymiar bytu i łączą duszę z wymiarem uniwersalnym, co na płaszczyźnie wewnętrznej oznacza zjednoczenie z Bogiem (zgodnie ze słowami św. Pawła: “Czyż nie wiecie, że jesteście świątynią Boga i że Duch Święty mieszka w was?”), zaś na płaszczyźnie zewnętrznej – zjednoczenie z siłami i prawami Wszechświata osadzonymi na fundamencie niezmiennej boskiej mądrości, miłości i mocy. Na gruncie tantry sziwaickiej to ostateczne zjednoczenie symbolizowane jest przez seksualne zjednoczenie męskiego Sziwy (boskiej świadomości) i żeńskiej Siakti (boskiej energii ukrytej w świecie materialnym), czemu z kolei na planie ludzkiego ciała odpowiada połączenie czakry podstawy, gdzie rezyduje śpiąca królewna Siakti pod postacią zwiniętego węża boskiej mocy (Kundalini) z czakrą korony, gdzie rezyduje nieskończenie świetlisty Siwa (czysta świadomość). Owo zjednoczenie dokonuje się w efekcie oczyszczenia, otwarcia i napełnienie energią Kundalini centralnego kanału energetycznego łączącego te dwie skrajne czakry.[size="7"][/size]