Dwa Dziwne Odczucia I Co Dalej? Opcje

[Vivianne]

Witam. Ja także jak widzę w tematach tej części forum - jestem początkująca ;) Dopiero zaczynam się bardziej interesować tematyką i powoli zagłębiam się w temat. Miałam dwa bardzo dziwne i intensywne odczucia i zastanawiam się czy to mój umysł płata mi figle, czy to jakiś wstęp do OOBE, bo to nieco odbiega od tego, co udało mi się dowiedzieć do tej pory. Nieco mnie to niepokoi - na tyle, by poszukać rady u osób bardziej doświadczonych :)

Czytać na ten temat zaczęłam kilka dni temu. Pierwszej nocy miałam zamiar wywołać u siebie LD. Zdarzało mi się to samoczynnie stosunkowo często, więc sprawdzałam czy uda mi się to wywołać w sposób całkowicie zamierzony. Tej nocy mam wrażenie, że nawet nie obudziłam się, lecz zostałam przebudzona w dość szokujący i nieprzyjemny sposób. Miałam wrażenie, że całe moje ciało jest w drgawkach i jakbym dosłownie zbyła wyrywana z ciała. Czułam jakby część mnie zaczynała się unosić. Nie pamiętam czy zasnęłam, czy się przebudziłam.

Wczoraj postanowiłam zrobić to świadomie. Już nie na zasadzie ciekawostki, tylko z pełnym przekonaniem, że to jest możliwe i mi się uda. Nie jestem w stanie powiedzieć, czy byłam jakoś specjalnie zrelaksowana oraz czy byłam na skraju jawy i snu, bo to wszystko potoczyło się bardzo szybko. Szybko odczułam głośne i przyspieszone kołatanie serca, z mojej klatki piersiowej zaczęło się jakby wylewać ciepło, poczułam charakterystyczne dzwonienie w uszach i lekkie mrowienie w rękach - od dłoni do łokci. I tutaj jest rzecz najdziwniejsza. Wszędzie dotąd czytała, że oczy mają być zamknięte, lecz ja je w którymś momencie otworzyłam i miałam wrażenie, że nachodzą mlecznobiałą mgłą. Co jakiś czas tak jakby łapałam ostrość przy zerkaniu na białą lampę, która była na skraju mojego pola widzenia. Zaczęłam sobie uświadamiać, że dzieje się coś bardzo nie tak i wpadłam w kompletną i obezwładniającą panikę. Dała mi się na tyle we znaki, że przez półtorej godziny musiałam się czymś zająć zanim odważyłam się wrócić do łóżka i pójść spać ;)

Dlatego się zastanawiam czy dać sobie spokój na jakiś czas czy próbować dalej? Czy to mogły być odczucia przed wejściem w OOBE czy tylko mój umysł płatał mi figle? :) Będę wdzięczna za wszelkie uwagi. Oczywiście dalej będę we własnym zakresie zagłębiać się w temat, ale chyba potrzebuję jakichś słów otuchy, że to wszystko jest normalne zanim lęk mnie spraliżuje :)

[pigsonwings]

A tak dokładniej i szczegółowo, to jaka jest według Ciebie opcja zarządzania Wszechświata czy jak tam to zwał. kto tym wszystkim rządzi i zarządza ?
Kto każe nam się wcielać tu ponownie ? Mówi się, że to my sami wybieramy opcję po śmierci.
Czy coś Ci wiadomo na ten temat, czy tylko słyszałeś, tak jak ja ?
Czy jak umrzesz, to zechcesz tu wrócić ?
A jeśli tak, to po co ?
Niedokończone sprawy, bo np. trzeba odszukać rodowy pierścionek prababci ?

Każdy z nas jest swoją własna odpowiedzią na każde z tych pytań, sami jesteśmy swoimi własnymi odpowiedziami, wszystko jest wewnątrz, patrząc na poziom inteligencji i patrzenia na rzeczywistość ludzi na tej planecie chyba sama dobrze wiesz dlaczego tak się dzieje, ludzie sami się wyżerają, to co będzie gdy nasze eteryczne zasoby się wyczerpią zależy tylko od tego ile mamy do stracenia, opcje po śmierci fizycznej to już tylko zależy od pracy z własną nieświadomością, ale kto umarł za życia tego to dotyczyć nie będzię, już samo stwierdzanie "co będzie kiedy umrę" wywołuje jakaś obronna reakcję, tam gdzie jest lęk jest i zadanie, nie wiem co będzie gdy już ciało fizyczne wsiąknie w ziemie, ale pewnie na jakiś czas przysiądę nad jakimś jeziorkiem na trawie które się zbuduję a potem wrócę pomagać reszcie, czyli sobie samemu.

[Lisk]

"Każdy z nas jest swoją własna odpowiedzią na każde z tych pytań, sami jesteśmy swoimi własnymi odpowiedziami"
Większość ludzi wierzy że odpowiedzią na wszystko będzie Bóg, ta sama większość nie szuka Boga w sobie (w nas, we wszystkim) tylko w jakimś osobnym bycie, i to jest problem, tacy ludzie tak naprawdę nie szukają odpowiedzi w sobie. Mają już wszystko wyłożone (w swojej religii) nie muszą już niczego szukać.