Przebudzenie Bestii Opcje

[MarcinM]

Dzisiaj chciałbym poruszyć pewną, droczącą mnie od dłuższego czasu kwestię. Parę lat temu podczas mojego pobytu na obozie, doznałem nietypowej wizji podczas snu. Na wyjeździe tym pełniłem rola opiekuna przebywającej tam młodzieży. Niestety zadanie te mocno mnie przerastało. Dzieciaki za bardzo wchodziły mi na głowę. Nie potrafiłem zaprowadzić niezbędnej dyscypliny. Sytuacje utrudnial fakt, że wielu uczestników znało mnie z mojego miasta, ponieważ nasza wycieczka organizowana była przez księdza pracującego w naszym kościele. Trzech z nich było moimi kolegami i to właśnie razem z nimi głównie spędzałem czas. U jednego z nich zmuszony byłem spać w namiocie, gdyż nie posiadałem swojego. To właśnie za sprawą tego "przyjaciela" przytrafił mi się ten dość nie zwykły sen. Niestety spowodowane było to jego negatywnym zachowaniem wobec mojej osoby. On wraz z innymi dzieciakami wielokrotnie próbował obrażać mnie i poniżać, wykorzystując dzielącą nas różnicę wieku ( jakies 7-8 lat), oraz to, że skazany byłem na mieszkanie u niego w namocie. W zaistniałym stanie rzeczy nie mogłem podnieść na niego ręki ani odpowiedzieć mu jakąś ostrzejszą wiązanką.


Pewnej nocy przyśniły mi się dwa walczące ze sobą wilkołaki. Jeden z nich, czarny atakował drugiego, białego. W pewnym momencie wniknąłem w potwora z jasną sierścią, po czym z wściekłością przystąpiłem do walki z przeciwnikiem. Dość szybko uporałem się z wrogiem. Pózniej jednak agresja ta spodobała mi się i chciałem coś zniszczyć. W tym momencie część mojego ciała zczerniała. Przestraszyłem się zaisniałego stanu rzeczy budząc sie gwałtownie. Tego samego dnia podczas obiadu "kolega" z namiotu kopnął mnie w dupę. W tym momencie nie wytrzymałem i odwdzięczyłem się mu tym samym. Pierwszy raz użyłem wobec niego siły. Przełamałem się. Co prawda trochę zrobiło mi się go przykro bo miał łzy w oczach, ale jednocześnie miałem satysfkacje z tego, że w końccu potrafiłem się przeciwstawić. Nagle stanąłęm jak osłupiały. Przypomniał mi się sen z ostatniej nocy. Wizja musiała oznaczać moją wewnętrzną przemianę. Uruchomilem w sobie bestię, która pozwala mi się bronić. Muszę ją jednak odpowiednio kontrolować. Poziom gniewu jaki się we mnie zbierał osiągnął limit. Tego dnia pierwszy raz siła ta zamanifestowała się u mnie w świecie fizycznym.

[MadziaKK]

Nie bralabym tej bestii na serio. Nie raz mialam podobne sytuacje (wprawdzie naprawde dawno temu), i az mi sie glpio robilo, ze wywolywalam w kims taki strach... Z jednej strony czlowiek jest w jakiejs tam czesci zwierzeciem, w sensie ze ma instynkty zwierzece. I zyjac w takim swiecei a nie innym (ironicznie, bo sami tworzymy takie wlasnie spoleczenstwo), nawet glupio jest nie obudizc w sobie bestii w obliczu jakiegos zagrozenia. I moze nie tyle, co odplacic komus "oko za oko", ale pokazac, ze nie chce sie byc manekinem do bicia. Czy fizycznego, czy psychicznego.

CHyba za duzo przesady jest w tym, jak ludize interpretuja slowa Jezusa. On nauczal, przynajmniej takie jest podejscie do tego, co zapisali jego "uczniowie", zeby nastawiac drugi policzek. Tyle, majac poczucie zagrozenia, drigi policzek przygniecie bardziej, i w tym wypadku, lepsza jest obrona. A przynajmniej swiadomosc, ze mozna sie bronic i to nie jest zakazane.

Tak uwazam. Pozdrawiam.