Czy "dusza" Jest śmiertelna Opcje

[Konopix]

Czał bambino,

Zetknąłem sie ostatnio z teorią Levashova (николай левашов) wg której dusza jest niczym innym jak zbiorem kolejnych ciał astralnych przyklejonych do fizycznego i owszem wraz ze wrostem duchowym/energetycznym zwieksza sie liczba i jakość ciał subtelnych. Reinkarnują one po śmierci ciala fizycznego, ale mimo to jest możliwe "rozmontowanie" owych (zbudowanych m.in. konstruktywną karmą) cialek albo zla karma albo atakiem jakiegoś maga czy innego wpierdalacza astralnych przekąsek. Wg. Jego teorii świadomość jest konsekwencją przeplywu energii przez kolejne ciala, im istota jest bardziej zaawansowana tym wieksza ma swiadomosc. Sorry że jak filip z konopi z takim ciezkim tematem bo jeszcze ktos sie nabawi nerwicy duchowej, niebo mu po smierci obiecywali a tu zaproszenie na obiad jako danie glowne.
Buziaki

[pigsonwings]

Robert Bruce ciekawe opisał w tym traktacie proces astralnych inkarnacji, ale na ogół ludzie czytający to przyjmują to a priori. No własnie, filtr umysłu przyjmuje z góry wierzenie w dane zdarzenie które "ma być", no tak monoteistyczni katolicy wierzą w Raj, czyściec i inne nazewnictwa. Bruce opisał pewne zdarzenia inną terminologią, bardziej "naukową" chcąc wyjaśnić pewien ciąg przyczynowo skutkowy. Nie trzeba na nic czekać "ostatnia wielka tajemnica życia ostatnie ci objawiona" to z góry nakazuje na coś czekać. Czas przecież nie istnieje, to tylko fale w przestrzeni jak ukazał Einstein, sama natura rzeczywistości z punkty fizycznego umysłu jest dość "ułomna" jeśli stara się rozprawiać o prawdach wiecznych.
Ciała kolejna sprawa, ezoteryczne terminologie też już wszystko ponazywały, jest to pewnym wyznacznikiem, bo żeby na czymś się oprzeć trzeba bazować na pewnych czynnikach. Jednak dla mnie to całe nazewnictwo mogło by się ograniczyć do ciała fizycznego,emocjonalnego i mentalnego. Bo właśnie tym dysponujemy na codzień, te trzy "ciała" wpływaja bezpośrednio na naszą percepcji współpracując. Każdy dzwiga bagaż swoich doświadczeń, a na pewnym poziomie zlewają się one z całością. Pra-Poczatkiem, Logosem, Chaosem, Jednią, Bogiem, Pustką. Tak to stara się określić umysł. Ale to włąsnie ten impuls wysłał swoje sondy w celu badania samego siebie. I zameka się to w kolejny paradoks. Rozmawiając o sprawach wiecznych skacze się od paradoksu w paradoks, bo inaczej umysł fizyczny nie umie, musi konceptualizowania. Ludzie w tej epoce jaka teraz mamy już chyba zapomnieli o radości doświadczania, i wydaje mi się że na tej planecie jeszcze troche minie z perspektywy 3D zanim się "wyzwolimy" z pod protekcji energii planetarnych i wpływów kosmicznych bezpośrednio rodząc w danych ciałach.