Czy To Oobe Czy Ja Po Prostu Wariuje... ? Opcje

[Marcin77]

Na początek chciałem wszystkich przywitać.
Mam na imię Marcin i mam 38lat. Chciałbym żebyście wypowiedzieli się na temat mojego przypadku bo zastanawiam się czy to jest może OOBE.

Wszystko zaczęło się w dzieciństwie. Nocne bieganie po domu , robienie dziwnych rzeczy jak próby wchodzenia na scianę czy wejścia do rury kanalizacyjnej czyli takie najnormalniejsze koszmary - tak wtedy myślałem. Najdziwniejsze jednak było uczucie zupełnie inne niż strach gdy śniło mi się coś strasznego( normalnie strasznego) Było to uczucie zrezygnowania , pustki , strachu przed a za razem pogodzenia się ze śmiercią. Zawsze po wybudzeniu opowiadałem rodzicom straszne historie . Oumieraniu i że teraz właśnie moja kolej.Pamiętam jeszcze że w snach bardzo często robiłem co chciałem a w tych wszystko działo się zupełnie obok mnie , jakbym patrzył na wszystko z boku.

Nie pamiętam kiedy ale myślę że koło 12 roku życia wszystko ustało.

Przełom nastąpił kilka lat temu. Bylem na wyjeździe i spałem w pokoju hotelowym. Obudziłem się w nocy dziwnie zmieszany i niespokojny. Wstałem , poszedłem do łazienki zajrzałem w lustro i potem głęboko w oko. Czułem że coś jest nie tak , podobnie jak w dzieciństwie. to samo uczucie tylko pozbawione strachu. Było tylko spokojne zdziwienie. Wróciłem do łóżka gdzie spała żona , spojżałem i obudziłem żonę mówiąc że coś jest nie tak bo siedzę na łóżku i leżę obok niej jednocześnie .Tak mi się wydawało. Potem położyłem się i obudziłem rano wszystko pamiętając włącznie z tym uczuciem którego nadal nie rozumiałem.

I znowu kilka lat nic. I o tamte wydarzenia nie pytam. Chciałbym dowiedzieć się co sie teraz dzieje.

Od powiedzmy pół roku bardzo często budzę się w nocy z tym uczuciem , ale do niego doszedł olbrzymi strach przed śmiercię , że to właśnie moje ostatnie tchnienie i wszystkiemu towarzyszy uczucie ogromnego pędu , jakbym leciał w górę z olbrzymim przyspieszeniem a ja wtedy chwytam się rękami i próbuję to zatrzymać. Wiem że jeszcze moment i coś złego się stanie. Często jest też tak jakbym się topił , nie oddychał , wszystko wiruje i pędzi. Po chwili uspokajam się , budzę a przerażona żona mówi że musi mnie trzymć bo szarpię się , wstaję przewracam jakbym z kimś walczył

Tyle. Dziś w nocy było 2 razy z przerwą ok 30 min

Czy to są klasyczne objawy czy lepiej do lekarza ??

[Pavveł]

czy źródłem strachu można być samemu? nigdy... bo nigdy nie jest się samemu... nie jest się odizolowaną istotą w deprawacji sensorycznej... to, co czujemy jest mieszanką naszych myśli i bodźców z zewnątrz...

osłona może pomóc nawet na własny czynnik strachu, może nie zwalczając przyczyny, ale wpływając na skutki, w ten sposób niwelując strach... jako środek zastępczy jest to chyba lepsze niż tkwienie w paraliżu ze strachu...

nie zgodzę się, ja lgnę do tego co nieznane z ekscytacją i niecierpliwością, bo to co znane już mi się znudziło, uprzykrzyło i opatrzyło w dużej mierze... upatruję zaś z wiarą i nadzieją czegoś lepszego w tym, co nieznane właśnie, w niewykorzystanym jeszcze potencjale... choć jego przebłyski już dane mi było myślę doznać, więc mam jakiś kompas chociaż w tych poszukiwaniach ^^

od uczucia spadania gorsze jest uczucie, gdy spada ktoś Ci bliski... miałem w życiu pewien sen, który mi się powtarzał jak byłem mały, w którym trzymam kogoś mi bardzo bliskiego (lecz nie wiedziałem kto to) za rękę, gdzie ta osoba zwisała z okna... ręka się wyślizgiwała, aż wyślizgnęła się całkiem i osoba zaczęła spadać w dół... masakra ;////

czasami strach pochodzi z zewnątrz i nie jesteś w stanie niemal nic na niego poradzić... chyba, że jesteś kozak w wersji PRO i zachachmęcisz jakiś dobroduszny wyczyn, który rozmiękczy strach do ciekłego stanu skupienia, a potem nawet gazowego, aż wyparuje :3
... a czasami nie chcesz, np. gdy boisz się o bliskich - wówczas to względnie dobry strach ^^.