Pozory A Szczerość Opcje

[Pavveł]

Tak mnie jakoś natchnęło na taki temat. Ile i w czym pozorów w dzisiejszym świecie i mentalności współczesnego człowieka i dlaczego... i gdzie podziała się szczerość, zarówno w stosunku do innych i do siebie.
Jakie są ludzkie intencje i dlaczego i jak one się mają do tego, co ludzie myślą i robią (a może w ogóle się nie mają, o dziwo). Temat otwarty.

Zacznę przykrym spostrzeżeniem, że ludzie w dzisiejszych czasach niestety w wielu przypadkach patrzą na okładkę, zapominając o treści, karmią się pozorami, szpanują i ulegają szpanowi, nawet gdy sądzą, że nie (albo tak sobie przynajmniej tłumaczą, oszukując się). Bo ile uwagi skupia się na tym, by dobrze wyglądać, a szczególnie lepiej od kogoś, od konkurencji w pracy czy do serca drugiej osoby. Ile uwagi wkłada się by być lepszym tylko dlatego, a nie dla siebie samego, z korzyścią dla siebie i otoczenia. Ile uwagi wkłada się, by zabłysnąć, nawet gdy nie współgra to z naszym wnętrzem. Ile uwagi poświęca się tytułom, jakby one coś naprawdę znaczyły. Ile uwagi poświęca się chwilowym błazenadom, zapominając o trwałych i wartościowych rzeczach.
Zauważyliście, że ludzie więcej uwagi poświęcają pieniądzom, niż temu do czego one służą? Pieniądze dziś stały się celem samym w sobie, a nie obiektem pośrednim mającym służyć ludzkiemu dobru. Dziś, jeśli można zarobić na szkodzie drugiego człowieka, czyni się to otwarcie i z przyzwoleniem, a nawet wsparciem rządu, paranoja.
Podobnie dla ludzi liczy się rytuał małżeństwa i obrączka na palcu, gdzie i tak wiele małżeństw się rozpada, zamiast liczyć się to co jest w sercach dwojga ludzi. Dziś liczą się certyfikaty i tytuły, podczas gdy niewiele odzwierciedlają one faktyczną wiedzę i umiejętności. Dziś liczą się kontakty (niejednokrotnie zdobywane przy zbiorowej libacji), układy i układziki, a nie rzetelność, szczerość, zaangażowanie, uczciwość i dobra wola.
Ludzie wielbią idoli, którzy są głośni i sprawiają wrażenie, że mają coś do powiedzenia (a sami nie mogą ze sobą wytrzymać, dlatego skupiają usilnie uwagę innych, by się nią karmić), zamiast naśladować ludzi, którzy nie dbają o zewnętrzne pozory, ale są wierni swoim zasadom i wytrwale dążą do czegoś, chcą zbudować coś co jest trwałe, dobre i się liczy. Gdy poruszyć w dzisiejszych czasach w wielu gronach ludzi jakiś ważny temat, np. fakt zalewania kontynentów przez topniejącą wodę, albo trujące jedzenie, wyzysk i kontrola umysłów, to większość weźmie Cię za wariata. Dopóki ich te problemy bezpośrednio bardziej nie dotkną (niektórzy mają szczęście, że ich to tymczasowo w mniejszym lub większym stopniu omija). Ale wcześniej nabawisz się przykrości zostając wyrzutkiem społeczeństwa i nie znajdując u niego zainteresowania, scenariusz apokalipsy może się szybko spełnić, a wtedy na nic już jego akceptacja i zainteresowanie.
A właśnie a propos apokalipsy. Wiecie, że apokalipsa z greki nie oznacza wcale końca świata? Oznacza dosłownie - odsłonięcie kurtyny. W końcu może maski i pozory opadną i ludzkość stanie się bardziej szczera, wobec siebie i innych... bardziej ludzka.

[Vamdou]

Nie wiem, czy w ogóle jest możliwe coś takiego jak OBIEKTYWNE DOBRO albo OSTATECZNE PIĘKNO. Co to w ogóle znaczy? I mam tu na myśli wyższe kategorie poznania, jakieś postrzeganie pozazmysłowe, a wcale nie to, co możemy poznać naszymi ziemskimi/fizycznymi umysłami, które myślę, że bardzo łatwo zmanipulować lub zauroczyć, że coś jest takie albo inne. Myślisz, że w ogóle można by się było nasycić takim PIĘKNEM?

W tym wszystkim, co obserwujesz dookoła przejawia się Nieskończoność. Przede wszystkim różnego rodzaju możliwości. To, że rzeczywistość wygląda tak, jak aktualnie wygląda jest wyborem NAS WSZYSTKICH. Zarówno poprzez działania, jak i myśli i energie, które wysyłamy w świat. Możesz, walczyć o to, by jak najwięcej osób zechciało zmienić swój sposób myślenia, ale nie możesz sprawić, by zechcieli czynić w określony sposób, jeśli sami nie będą tego chcieli. Wszystko możesz. Ja mogę wszystko. Oni mogą wszystko. Ostatecznie i tak chodzi o doświadczanie. I wszystko się rozchodzi o subiektywne postrzeganie, etykietkowanie i ocenianie. Ty widzisz zło na świecie i na nim się skupiasz w jakiejś tam części. Ale piszesz, że chcesz doświadczać piękna. Więc po co skupiasz się na tym co piękne nie jest?