Eksploracje Bruce'a Moena Opcje

[mind trainee]

Po przeczytaniu kilku tematów w których była mowa o doświadczeniach Moena jestem trochę pogubiony. Niektórzy mówią, że on nigdy w życiu nie miał prawdziwego OBE, tylko korzystał z pomocy przewodników, albo odwiedzał inne światy mentalnie, przy pomocy wyobraźni. Prawdę mówiąc nie za bardzo rozumiem o co w tym wszystkim chodzi. Przecież odwiedzał różne systemy energetyczne, kontaktował się z innymi istotami, więc teoretycznie rzecz biorąc miał OBE. Prosiłbym o wytłumaczenie.

[...]

Otóż nie miał OOBE. Eksploracje światów niefizycznych nie muszą odbywać się wyłącznie poprzez opuszczanie ciała. Bruce zachęcał do korzystania z wyobraźni, jako z narzędzia do odwiedzania innych miejsc. Jest to możliwe. Myślę, że do wielu rzeczy właśnie wyobraźnia jest kluczem. Jeśli przejrzysz Hyde Park i wypowiedzi Nehraa (robię ci reklamę kolego ;) ) to zobaczysz, że nie tylko on jeden z niej korzysta w podobny sposób. Wiele rzeczy, takie jak kontakty z Przewodnikami, może przebiegać w różny sposób. Niektórzy porozumiewają się ze swymi Ja, gdyż odkrywają, że są ukryci w ich myślach, jako ciche przekazy myślowe. Co do wyobraźni to po swojemu wiem, że w pewnych stanach można doświadczać różnego rodzaju "wizji" masz np. takie hipnagogi, potrafią być kolorowe i wyraźne. Praca z tym mogłaby dać ciekawe rezultaty. Wyobraźnia jest kluczem do postrzegania pozazmysłowego. Mimo to bywa niedoceniana. Moen oddzielał w pewien sposób Wyobraźnię od Fantazjowania. Tworzysz świat, a po pewnym czasie pozwalasz mu działać samemu. Co ciekawe, gdy kombinujesz z wyobraźnią - zatopisz się w nią, to czasami potrafią pokazać się elementy, których się nie wymyśliło. Bruce nie musiał opuszczać ciała, miał po prostu inną metodę eksploracji niefizycznego świata.

"Wierzyłem, że wyobraźnia i fantazja to dwa określenia opisujące jedną i tę samą rzecz. Przekonanie to jest najprawdopodobniej odpowiedzialne za ogromną większość niepowodzeń w postrzeganiu, komunikacji, kontaktach i badaniach w obrębie obszarów niefizycznych. Często mówimy, że czyjeś doświadczenie było jedynie wytworem jego wyobraźni, co samo w sobie ma oznaczać, że nie było ono prawdziwe. Nic z tych rzeczy. Drugim błędem jaki popełniłem, była niezbita wiara, że jesli tylko pozwoliłem sobie na udawanie podczas jakiegoś małego fragmentu doświadczenia badawczego, to całe doświadczenie było tylko czystą fantazją. Od tej pory zrozumiałem, że udawanie może być początkiem przenoszenia uwagi ze zmysłów fizycznych na niefizyczne. Doświadczenie którego początkiem jest zwykłe udawanie - świadome fantazjowanie - może rozwinąć się w bardzo rzeczywistą przygodę" - B. Moen - "Świadome Podróże w Niefizyczne Światy".