Off Top 7, Z astrala Opcje

[.]

Dobra, koniec, 7 tom jak Harry Potter.

(IMG:http://i.imgur.com/zvmy52S.png)

[pigsonwings]

25 października 2016
Zastanawia mnie fakt, że nawet stara, brzydka kobieta po trzydziestce czy nawet po czterdziestce może urodzić coś młodego i ładnego. Jak to możliwe?

Wydaje mi się że jak człowiek przekroczy pewną granicę intelektualną, to na wygląd płci przeciwnej przestaje patrzeć w kwestii ładny-brzydki, te infantylizmy wystepują u osób z nastoletnim rozumem.

Przy doborze u osób rozwiniętych mają najczęściej znaczenie zapełnianie własnych tęsknot w wyglądzie fizycznym innego + oczywiście zwracanie uwagi na cechy najodpowiedniejsze przy rozmnażaniu.

Pominąłem oczywiście znaczną większość przypadków gdzie decyzja o wspólnym życiu ma bardziej spontaniczny charakter, czyli zaspokajanie własnych potrzeb biologicznych i behawioralnych gdzie homo sapiens nie chce być po prostu sam xdd

btw. Stara brzydka kobieta ;) no niezły epitet.

.............. niezawodny tu będzie cytaciunio Ernsta Jungera

"Skrupulanctwo i mikroskopowość upodobań należy do pierwszych oznak osłabienia naturalnej zdrowotności. Narzędzia naszych zmysłów wyregulowane są tak, by można było poręcznie obchodzić się z rzeczami i ludźmi. Gdy jesteśmy w porządku, nasze rozkosze muszą być żywe, nasz sposób interwencji zdecydowany, a smak niezbyt wybredny. Nie powinniśmy dostrzegać porowatości ludzkich twarzy.
Gdy jesteśmy natomiast osłabieni, ogólne wrażenie ulega zatarciu, a szczegóły wysuwają się na pierwszy plan. Wzmaga swą czujność duchowy i cielesny wstręt, a zmysły ulegają wyostrzeniu przesadnie delikatniejąc. Głosy, wonie, barwy wnikają w nas łatwiej, potrawy wywołują przesyt. Przede wszystkim podniebienie zaczyna brzydzić się mięsem, a także tytoniem i mocnymi trunkami; ta niechęć dotyczyć będzie wkrótce obcowania z tymi, których cieszą jeszcze podobne przyjemności. Powstaje nietolerancja wstrzemięźliwych."
[Awanturnicze serce]

Ludzie, którzy decydują się na poczęcie potomka, z reguły myślą wyłącznie o pozytywnych stronach tej decyzji. Każdy chce mieć zdrowe dziecko. Nikt nie chce dziecka z autyzmem albo z dałnem. Ma mieć złote włoski i błękitne oczy. Ma prawidłowo się rozwijać. Ma osiągnąć to, czego nie udało się osiągnąć nam. Ma nas zastąpić w przyszłości, po naszej śmierci. My umrzemy, a nasze dzieci zostaną. Dzięki nim jesteśmy nieśmiertelni. Takie jest przynajmniej założenie.

Trudno żeby ktoś chciał mieć chore dziecko ;)
No tak jak to bywa. Aczkolwiek posiadanie dziecka nikogo w niczym nie nobilituje, motłoch myśli odwrotnie niestety. Tylko rozwinięte emocjonalnie i dojrzałe umysłowo ssaki naczelne powinny się rozmnażać.

Niestety dzisiaj dzieci rodzą dzieci. Nawet te 30,40 letnie - nadal w większości to dzieci rodzą dzieci.



Polecam zerknąć na Roberta Antona Wilsona - Powstający Prometeusz i Psychologia Kwantowa.
Sarkastyczne z ogromnym poczuciem humory książki odnośnie homo sapiens i psyche.
W necie pdf'u dużo za free
http://chomikuj.pl/pigsonthewings tu gdzieś też chyba dałem.

[Isabel Martin]

Wydaje mi się że jak człowiek przekroczy pewną granicę intelektualną, to na wygląd płci przeciwnej przestaje patrzeć w kwestii ładny-brzydki, te infantylizmy wystepują u osób z nastoletnim rozumem.

...

btw. Stara brzydka kobieta ;) no niezły epitet.

Widzę, że integracja cienia idzie Ci doskonale :-)

Zdaję sobie sprawę z tego, iż jestem osobą nieco zarozumiałą, a ego mam jak stąd do sufitu - gdyż to pod sufitem głównie lubię rezydować.
Bardziej jednak chodziło mi o inną kwestię. Mianowicie, ostatnio miałam okazję poznać kilka osób w wieku ok. 30 lat i w życiu nie pomyślałabym, że mają właśnie tyle. Wyglądały na dużo więcej. Zdumiewający jest fakt, iż doprowadziły się do tego stanu wyłącznie za pomocą siły własnych myśli.
Potęga ludzkiego umysłu stale mnie zaskakuje.

Nie oszukujmy się - niemal żadna trzydziestolatka nie emanuje takim pięknem, jak osoby poniżej 3. roku życia. One mają w sobie coś magicznego, zachwycającego, niewinnego. Próbujemy to coś odzyskać, rodząc je i wchodząc w kontakt z nimi, lecz nie bardzo to nam wychodzi.

Jednak najbardziej zadziwia mnie to, że zarówno w ciele starca, jak i nastolatka najstarsza komórka ma nie więcej niż 7 lat (podobno). Dlaczego więc tak wielce się od siebie różnią, zarówno pod względem wyglądu, jak i możliwości, fizycznych i umysłowych?