Kontakt Ze Zmarłym Tata Opcje

[Glamorous]

Moj tata zmarł tydzień temu, prośba o kontakt z nim. Czy jest z nami? Niech mi da znak, jak mam żyć bez niego. Albo niech mu ktoś przekaże informacje ode mnie... ze go kocham ponad życie i ze Zosi wychodzi drugi ząbek...
pozdrawiam

[g00rmik]

Życie dalej bez tych, których kochamy jest trudne, ale i nieuniknione. Nie wiem, czy ktoś z nas mógłby odpowiedzieć na to pytanie, skoro w sumie tylko Ty znasz dobrze ID swego taty i masz wciąż nim silną więź.

Odpowiem Ci na swoim przykładzie, czy się zmarły odezwie zależy od bardzo wielu rzeczy, przede wszystkim od Twojej własnej wrażliwości w tej materii i otwarciu się na to.
Druga sprawa to sam zmarły, większą szansę na kontakt będziesz miał, jeśli rzeczywiście nie zdążył się z Tobą pożegnać i umierając pojawiło się pragnienie, które będzie chciał zrealizować.
Trzecia sprawa to rodzaj pochówku, wiem że to kontrowersyjne co napiszę, ale wydaje mi się, że osoby pochowane tradycyjnie a nie skremowane, pozostają tu chwilę dłużej. Kremacja zaś sprawia, że wyczuwana "obecność" znika. Wydaje mi się, że może to mieć związek z fizjologią śmierci i resztą powiązań pomiędzy tym co materialne a tym co niematerialne.

Zmarli najczęściej pojawiają się w snach, najrzadziej w rzeczywistości. Co ciekawe, nie śnią się osobom najbardziej zainteresowanym kontaktem, bo są one najczęściej jeszcze w stanie emocjonalnym wykluczającym kontakt. Wydaje mi się, że do śmierci trzeba podchodzić trochę jak do ponownych narodzin. Tylko osoba, która odeszła bardzo świadomie i dbała zawczasu o spójność świadomości i pozbieranie swoich aspektów jest "ogarnięta" po tamtej stronie i może coś świadomie spróbować zrobić.
Ale takich osób jest zwykle bardzo niewiele, większość to ludzie, którzy odeszli z "łapanki", niepogodzonych ze sobą i bliskimi, niepożegnanych, że świadomością rozbitą na aspekty rozsypane w czasie i przestrzeni...

Nigdy nie przyśnił mi się zmarły wcześniej niż parę miesięcy od śmierci. Jeśli widziałem go wcześniej, to tkwił w traumie własnych aspektów. Nie wiem gdzie zaś była większość jego świadomości. Zresztą nie potrafię tego ocenić. Nie mniej jednak wydaje mi się, że większości ludzi umierających na tym ziemskim łez padole, dość dużo czasu schodzi na zebraniu się w całość po tym wydarzeniu. Nawet jeśli byli dobrymi i porządnymi ludźmi. Choć i wydaje mi się, że tym też lekko nie jest z racji ciężej odczuwanych wyrzutów sumienia, które mogą ciążyć.

Jeśli chcesz nawiązać kontakt ze swoim przodkiem, to jest właśnie ku temu odpowiedni czas... bo im dłużej się czeka, tym dalej odfruwają... Dziadka np. wypuścili dopiero po 10 latach od śmierci, żeby mógł obejrzeć ukochaną ziemię, pola i stary dom. Wściekły był jak się ogarnął, że tyle czasu minęło...
Niektórym zmarłym po śmierci nie wolno mówić, tak było właśnie np. z dziadkiem, pokazywał się już babci leżącej na łożu śmierci (na jawie), ale ani razu się do niej nie odezwał. Do mnie też odzywa się dopiero po latach i też nie jestem pewien czy to dokładnie on czy opiekunowie przywdziewają jego formę.

Nie mniej jednak, jak chcesz się skontaktować, to uspokój się. Wejdź w żal, który odczuwasz, zderz z tym co by Ci na ten żal powiedział Twój tata i rozwiąż go... dopóki jesteś nabity emocjami, nie usłyszysz próby kontaktu, nawet jeśli ona nastąpi.
Pod zamkniętymi powiekami leżąc i myśląc o tacie, ma temu towarzyszyć tylko spokój i żadne uczucie.. choć możesz poczuć wolność. Bo pierwsze powinny przyjść z jego strony emocje. Rozmawiaj z nim na co dzień, tak jakby był niedaleko, ale bez form i przekazów emocjonalnych. Czekaj i obserwuj. Obserwuj myśli, emocje, sny. Czasem nie mogąc się pojawić przyśle posłańca z zagadką... albo symboliką, po której poznasz, że to on.
Pamiętaj, że gdzieś tam w głąb siebie, wszyscy jesteśmy tą samą jaźnią.
Powodzenia.

PS. No i nie daj się złapać innym, że gadasz sama ze sobą ;)