Przeżywanie Ciagle Tego Samego Zycia Opcje

[Glamorous]

Jakie jest wasze zdanie w oparciu o wasze doświadczenia... czy jest szansa, ze przeżywamy ciagle to samo życie na ziemi? Czy jest szansa, ze ten cykl się powtarza co jakiś czas?

[Cao]

To jaka jest najbardziej rozwinięta forma? Zjadam makaron po raz milionowy do czego to ma się przydać rozwiniętej formie? Chyba żeby się tym wychwalić innym formom lol

A może ten makaron powinien człowiek zjadać na różne sposoby? ha ha

Czy Ty założyłeś, że żyjesz po to aby jeść? To jest cel Twojego życia? Bo jeśli nie o to Ci chodzi, to nie wiem do czego odnosisz te aluzje z makaronem.

Zadałam to pytanie bo interesuje mnie fenomen deja vu... Są ludzie, którzy twierdzą, ze będąc w jakimś miejscu maja wrażenie, ze już tu kiedyś byli mimo, ze są tam pierwszy raz a moje deja vu ma zawsze taki sam przebieg i odnosi się do zaistniałej sytuacji, ze już kiedyś to mówiłam, ze już kiedyś ta rozmowa miała miejsce i z tymi właśnie ludźmi, mam deja vu tylko w domu rodzinnym i zawsze mam wrażenie, ze z tymi samymi ludźmi... nie wiem czy to dobrze wytłumaczyłam, mam nadzieje, ze tak...

Z tego co mi wiadomo człowiek przed rozpoczęciem życia na Ziemi ogląda jego scenariusz, prawdopodobnie sam też ustala różne rzeczy w tym scenariuszu.
Potem to zapomina gdy rozpoczyna życie w fizycznym świecie, ale czasem coś nie zostanie całkiem zapomniane i gdzieś jakiś przebłysk pamięci scenariusza się uchowa, stąd bierze się wrażenie dejavu.
Nie jestem pewien czy to prawda, ale ta informacja pochodzi z wiarygodnego źródła.

Czasem sam mam wrażenie, w odniesieniu do określonych ludzi, że znam ich od wieków, i że ten teatrzyk życia powtarza się na swój sposób, w różnych wariantach ról.

Bo tak własnie jest. Ludzie często żyją w otoczeniu tych samych ludzi, w sensie maja swoją grupę powiedzmy 'znajomych' i wspólnie całą grupą rozpoczynają fizyczne życie odgrywając różne role. I tak w wielu wcieleniach. Robią tak dlatego, że ciekawiej jest ze znajomymi niż z jakimiś przypadkowymi obcymi osobami.

[g00rmik]

(...)
Z tego co mi wiadomo człowiek przed rozpoczęciem życia na Ziemi ogląda jego scenariusz, prawdopodobnie sam też ustala różne rzeczy w tym scenariuszu.
Potem to zapomina gdy rozpoczyna życie w fizycznym świecie, ale czasem coś nie zostanie całkiem zapomniane i gdzieś jakiś przebłysk pamięci scenariusza się uchowa, stąd bierze się wrażenie dejavu.
Nie jestem pewien czy to prawda, ale ta informacja pochodzi z wiarygodnego źródła.
(...)

Zacytujmy więc źródło, by każdy wiedział, bo każdy powtarza, ale nie zadaje sobie trudu by odpowiedzieć sobie na pytanie skąd to pochodzi i kto to wymyślił.

Aneta Tylakc - Etyczny wymiar metempsychozy w dialogach Platona

Platon przedstawia w sposób obrazowy to, co dzieje się z duszą po śmierci, jakie czekają na nią nagrody i kary, a w każdym z tych dialogów robi to w inny, choć równie barwny i sugestywny sposób. Opisy tego, co dzieje się z duszą, z jednej strony uzupełniają argumentację racjonalną, z drugiej strony przede wszystkim spełniają rolę katartyczną. Poprzez wywołanie lęku i trwogi mają dotrzeć do odbiorcy, który powinien pod wpływem mitu dokonać rewizji swoich poglądów moralnych, a może nawet doznać pewnego rodzaju nawrócenia moralnego. Można w tych mitach wskazać elementy wspólne uogólniając powiedzieć, że według koncepcji metempsychozy dusza po oddziele­niu się od ciała nie ginie, ale też nie wciela się natychmiast w kolejne ciało. Można też zauważyć, że dusza osiąga w swej wędrówce dwa ?graniczne? momenty: kiedy
odchodzi z naszej rzeczywistości i kiedy do niej powraca. Po śmierci człowieka odchodzi do Hadesu, gdzie przyjmuje zasłużone kary i nagrody. Powraca, wybie­rając dla siebie kolejne wcielenie, i wtedy ponownie zaczyna wędrówkę po ziemi.
Ta ziemska wędrówka staje się swoistym "torem przeszkód", to znaczy różnych pokus, które dusza musi pokonać, aby przybliżyć się do całkowitego wyzwolenia z kręgu wcieleń. Od tego, w jaki sposób pokieruje swoim życiem, będzie zależało to, jak spędzi czas po kolejnym oddzieleniu się od ciała. Jak czytamy u Platona: A w tych wszystkich żywotach, kto się dobrze prowadzi ,
lepszy los dostaje w udziale, a kto źle, ten gorszy?.

To że napisał to Platon sięgając do jeszcze pewnie starszych źródeł, nie znaczy zaraz że to prawda. I że nie można z tym dyskutować ;)
Mój rozwój zaczął się od kwestionowania betonu, którym karmił mnie świat. I nie mam zamiaru spocząć. Ale sięgając w głąb siebie nie znajduje jednoznacznej odpowiedzi, że to prawda...
Choć naprawdę chciałbym uwierzyć, że tak właśnie jest.