Ervin Laszlo - Nowe Teorie Nauki, Dla sceptyków OBE Opcje

[boski]

Nowe koncepcje materii, życia i umysłu
Ervin Laszlo

prof. Ervin Laszlo jest w istocie człowiekiem renesansu dla świata przyszłości. Laszlo zaczął swoją karierę jako pianista ale stał się jednym z głównych głosicieli teorii systemów jako ogólnej konstrukcji filozoficznej.

Z sali koncertowej do laboratorium, wywiodło go pragnienie poznania jak sam pisze “Interesuję się problemami, łamigłówkami, tym wszystkim, co w naukach nazywane jest anomaliami. Interesuję się rzeczami, których nie rozumiem”. I dzięki nieprawdopodobnemu zasięgowi jego zainteresowań, proponuje postrzegać świat jako jeden żyjący system, którego jesteśmy integralną częścią.

Urodzony na Węgrzech między dwiema wojnami (w roku 1932), Laszlo był cudownym dzieckiem – wspaniały pianista. Po zakończeniu grania pędził do swojej maszyny do pisania aby chwytać pojęcia i pytania, które do niego przychodziły.

Ostatecznie, zdawszy sobie sprawę, że “nie możesz być profesjonalnym koncertującym pianistą i jednocześnie pracować nad naukowymi filozoficznymi problemami”, Laszlo zrezygnował z muzyki aby poświęcić się nauce.

A owo poświęcenie od tego czasu wyglądało tak: ścigał naukę poza laboratoriami i przytulnymi akademickimi kręgami, przynosząc najnowsze odkrycia dotyczące fundamentalnych kwestii ludzkiego życia. Ponad dziesięć lat temu, w celu rozwinięcia nowej etyki dla utrzymania naszego świata, założył prestiżowy Club of Budapest, gromadzący najznakomitsze umysły w dziedzinie sztuki, nauki, religii i kultury. Jest rektorem Vienna Academy of the Study of the Future, naukowym konsultantem UNESCO oraz członkiem międzynarodowej rady Dialogu i Uniwersalizmu

Jest autorem oraz wydawcą ponad 69 książek przetłumaczonych na 19 języków, autorem 400 artykułów. Będąc pianista nagrał sześć płyt. Obecnie jest wydawca miesięcznika “The World Futures : The Journal of General Evolution” i wydawcą związanej z tym miesięcznikiem serii książkowej.

W świetle obecnych, rewolucyjnych postępów nauk naturalnych i studiów nad świadomością, pojęcia materii, życia i umysłu przechodzą ogromne zmiany. Szkic ten pokazuje kilka podstawowych aspektów tych zmian, omawiając po kolei wyłaniające się nowe koncepcje materii, życia a także ludzkiego umysłu i świadomości.

Pojęcie materii

W zdroworozsądkowym pojęciu zachodniego świata uważa się, że tak naprawdę istnieją tylko dwa rodzaje rzeczy: materia i przestrzeń. Materia zajmuje przestrzeń i porusza się w niej, stanowiąc podstawową rzeczywistość. Przestrzeń jest tłem lub pojemnikiem. Bez wypełnienia ciałami materialnymi, sama w sobie nie jest realna.

Ten zdroworozsądkowy pogląd wywodzi się od greckich materialistów; to również było podstawą fizyki Newtona. Wizja ta została radykalnie zrewidowana w einsteinowskiej koncepcji relatywistycznego wszechświata ( w której czasoprzestrzeń stała się zintegrowaną, czterowymiarową rozmaitością), a także w koncepcji kwantowego świata Bohra i Heisenberga. Być może teraz, wszystko to będzie musiało zostać jeszcze raz gruntownie przemyślane.

Ostatnie postępy w nauce sugerują dalsze zmiany tego założenia, dotyczącego natury rzeczywistości. W świetle tego, co naukowcy zaczynają dostrzegać jeśli chodzi o naturę próżni kwantowej, morza energetycznego, stanowiącego podstawę całej czasoprzestrzeni, nie jest już dłużej uzasadnione uznawanie materii za podstawę istnienia, a przestrzeni za coś drugorzędnego.

To przestrzeni, a raczej rozszerzonemu do wymiarów kosmosu próżniowemu morzu Diraca, powinniśmy przyznać podstawową realność.

Rzeczy, które znamy jako materię ( a którą naukowcy znają jako masę z atrybutami inercji i grawitacji), pojawiają się w wyniku zależności zachodzących w głębi tego uniwersalnego pola. W wyłaniającej się koncepcji nie ma już “absolutnej materii”, tylko absolutne pole energii generujące materię.

Pojęcie życia

Subtelne relacje pomiędzy rzeczami materialnymi, które napotykamy w naszym doświadczeniu a polem energii, które na głębokim poziomie leży u ich podstaw, zmieniają również nasze spojrzenie na życie.

Wzajemne oddziaływania z próżnią kwantową, mogą nie ograniczać się tylko do mikrocząstek: mogą także obejmować byty w skali makro, takie jak systemy żyjące.

Życie wydaje się być przejawem trwałego, choć subtelnego współoddziaływania wiązek falowych, klasycznie znanych jako materia, z podstawowym polem próżniowym. Te przypuszczenia zmieniają nasze najbardziej podstawowe wyobrażenia na temat życia. Świat żyjący nie jest brutalną sferą klasycznego darwinizmu, w którym każdy walczy z każdym, każdy gatunek, każdy organizm i każdy gen rywalizuje aby uzyskać przewagę nad innymi. Organizmy nie są odizolowanymi, samolubnymi istotami a ta rywalizacja ma swoje granice. Życie rozwija się tak jak cały wszechświat, w “świętym tańcu” z podstawowym polem. To czyni z żywych istot elementy biosfery, zanurzonej w rozległej sieci bliskich relacji, które wypełniają cały kosmos.

Pojęcie umysłu

W nieustającej ewolucji materii, stanowiącej wynik współoddziaływania materii i pola próżniowego, życie wyłania się ze sfery nieożywionej , a umysł i świadomość wyłaniają się z najwyższego wymiaru życia. Ta koncepcja ewolucji nie jest ani “redukcjonizmem” sprowadzającym rzeczywistość do materii nieożywionej (jak w materializmie) ani nie czyni z niej aspektu niematerialnego umysłu ( jak w idealizmie). Rzeczywiste są i materia, i umysł ale (w przeciwieństwie do dualizmu), żadne z nich nie stanowi pierwotnego elementu rzeczywistości. I materia, i umysł, wyewoluowały z tego samego kosmicznego łona: pola energetycznego próżni kwantowej.

Wzajemne oddziaływanie naszego umysłu i świadomości z próżnią kwantową, łączy nas z innymi umysłami jak i z biosferą planety, “otwiera” nasz umysł na społeczeństwo, naturę i na Wszechświat. Tego rodzaju otwartość była znana na przestrzeni wieków mistykom, prorokom, metafizykom i ludziom uwrażliwionym na subtelne energie. Jest ona jednak kwestionowana przez współczesnych. naukowców i tych, którzy uznali, iż współczesna nauka jest jedyną drogą do poznania rzeczywistości.Teraz jednak nauki przyrodnicze ponownie zaczynają się tym zajmować. Wymiana między naszą świadomością a resztą świata, może być stała i odbywa się w obu kierunkach. Może wszystko, co dzieje się w naszym umyśle, pozostawia swój ślad w postaci fal, generowanych w próżni kwantowej i może być odbierane przez tych, którzy potrafią się do owych subtelnych śladów dostroić. To przypuszczenie zyskuje potwierdzenie w badaniach empirycznych psychiatrów, takich jak Stanislav Grof. Potwierdzają one wizje Vaclava Havla: to tak, jakby coś w rodzaju anteny odbierało sygnały z nadajnika, zawierającego doświadczenie całego rodzaju ludzkiego.

Jak widać powyżej:
Nic nie jest przesądzone przez popularną naukę! To skostniały system który opiera się na autorytetach pragnących zachować stanowiska oraz władzę nad ludźmi. Te naprawdę istotne koncepcje ukrywane przed masowym poznaniem. Dzięki pracy takich ludzi jak Laszlo duch i materia oraz fizyka kwantowa , i wymiary wszechścwiata stanowią odpowiaedź na wszelkie wątpliwości istnienia OBE.

[Blakkierst]

Może wszystko, co dzieje się w naszym umyśle, pozostawia swój ślad w postaci fal, generowanych w próżni kwantowej i może być odbierane przez tych, którzy potrafią się do owych subtelnych śladów dostroić.

A może nie? Jak dla mnie to bullshit oparty na niczym. Może być równie dobrze zupełnie inaczej. Trochę sceptycyzmu, który nie jest upartym niedowierzaniem, ale wątpieniem zanim się przyjmie jakiś pogląd. Nie ma po co snuć takich idiotycznych domysłów na temat wszechświata. Dlaczego? Bo to do niczego nie prowadzi, takiego modelu nie można do niczego użyć, a na pewno nie jest to jakaś forma ostateczna.
Podstawą, by sądzić, ze nauka nie poznała jeszcze wszystkiego jest bardzo prosta obserwacja. Widzimy, że od początku XX w, ludziom niezmiennie się wydaje, że nauka zbadała już wszystko, a to gówno prawda. Tak naprawdę, człowiek wielu rzeczy jeszcze nie wie i tego można być pewnym.

[PiRo]

A może nie? Jak dla mnie to bullshit oparty na niczym. Może być równie dobrze zupełnie inaczej. Trochę sceptycyzmu, który nie jest upartym niedowierzaniem, ale wątpieniem zanim się przyjmie jakiś pogląd. Nie ma po co snuć takich idiotycznych domysłów na temat wszechświata. Dlaczego? Bo to do niczego nie prowadzi, takiego modelu nie można do niczego użyć, a na pewno nie jest to jakaś forma ostateczna.
Podstawą, by sądzić, ze nauka nie poznała jeszcze wszystkiego jest bardzo prosta obserwacja. Widzimy, że od początku XX w, ludziom niezmiennie się wydaje, że nauka zbadała już wszystko, a to gówno prawda. Tak naprawdę, człowiek wielu rzeczy jeszcze nie wie i tego można być pewnym.

Blakkierst :)) fajny z Ciebie kolo... lubię takich ludzi wbrew pozorom...
Takie kilka słówek ode mnie... nie bierz ich zbytnio do siebie ;)

"A może nie?" - skoro "a może nie?" to czemu nie "a może tak? :)

"Jak dla mnie to bullshit oparty na niczym. Może być równie dobrze zupełnie inaczej." -

Oczywiście, że może być inaczej... ale skąd wiesz jak jest jeśli nie przeanalizujesz i nie sprawdzisz tego? hmm? w ogóle jest ktoś kto wie jak jest na prawdę? chyba niema ... i oto właśnie chodzi w takich teoriach.
Wiesz... piękne jest w nich to, że są coraz bardziej otwarte nie tylko na suche dualistyczne logiczne myślenie, ale i zaczynają wykorzystywać możliwości wyobraźni i intuicji w poszukiwaniu odpowiedzi.
Poczytaj sobie jeśli masz ochotę odkrycia fizyki kwantowej, jak zrewolucjonizowały do niepojętego poziomu pojęcie o wszechświecie... żeby było śmiesznie fizyka kwantowa zaczynała głównie od teori i to bardzo odważnych i kontrowersyjnych w porównaniu do standardowych metod myślenia i działania "współczesnej" przeciętnej" nauki :P

"Trochę sceptycyzmu, który nie jest upartym niedowierzaniem, ale wątpieniem zanim się przyjmie jakiś pogląd. Nie ma po co snuć takich idiotycznych domysłów na temat wszechświata. Dlaczego? Bo to do niczego nie prowadzi, takiego modelu nie można do niczego użyć, a na pewno nie jest to jakaś forma ostateczna."

Wszystko ładnie pięknie mówisz o sceptycyzmie i nie przyjmowaniu poglądów za prawdę... tylko wiesz co?... może zemną coś nie tak w zrozumieniu ale sama forma Twojej wypowiedzi jest zaprzeczeniem tego co sugerujesz... nie znasz dobrze tematu a już łatwo zauważyć, że uparcie to odrzucasz i masz negatywne nastawienie... a to zgoła coś innego niż "zdrowy" sceptycyzm.
I proszę miej trochę pokory nie nie oceniaj teorii ludzi za idiotyczne.
To ludzie którzy włożyli w to dużo pracy i siebie... jakbyś chciał spojrzeć na to z perspektywy czasu, to właśnie dzięki takim ludziom i takim idiotycznym teoriom ludzkość ma super skoki w rozwoju w każdej sferze.
Co do formy ostatecznej to znajdź mi chodź jedną teorię lub "niby" prawdę naukową która z czasem nie okazała się ostateczna. To nawet sami naukowcy przyznają.

Na zakończenie...

"Tak naprawdę, człowiek wielu rzeczy jeszcze nie wie i tego można być pewnym."

Masz 100% rację :))) do tego stopnia, że użyj tej prawdy i zamilcz jak czegoś nie wiesz i nie oceniaj tego jako idiotyzmy które do niczego nie prowadzą i niczego nowego nie wnoszą.
Twoje gadanie jest bliższe takiej ocenie niż te idiotyzmy według Ciebie...

ps.

Trochę mi ego puściło, ale co tam ;) ...


"Umysły mierne potępiają to co przechodzi ich miarę" ... - somebody