Skutki Praktykowania Obe I Technik Rozwoju świadomości Z Tym Związanych, czyli, co ta praktyka wniosła do Waszego życia, światopoglądu, itp. Opcje

[krzysztof]

Proszę, by każdy, kto traktuje swoje doświadczenia poważnie wypowiedział się w tym wątku. Podsumujcie proszę swoje doświadczenia, napiszcie, co one Wam dały, co Wam uświadomiły, jak Was zmieniły, Wasz światopogląd, sposób bycia i patrzenia na innych ludzi. Pokażcie światu owe skutki praktykowania OBE. Świat naprawdę tego nie zna, dlatego ksiądz najczęściej ma monopol na prawdę o OBE.

Nie pozwalajcie na to. I pamiętajcie: tylko uczciwą, rozważną, grzeczną i otwartą dyskusją z widocznym poszanowaniem rozmówcy jesteśmy w stanie skutecznie odpowiedzieć na każde zarzuty i przy okazji wnieść coś nowego do świadomości własnej i innych ludzi.

Nie zatrzymujcie Waszej wiedzy i refleksji dla siebie. Napiszcie jacy byliście przed rozpoczęciem praktyki i jacy jesteście teraz.

wątek ten zainspirowany został tym wątkiem.

>>tematy z wyżej wymienionego wątku przeniesione<<

[krzysztof]

Masz rację leon, sorki;) juz piszę. Może jeszcze tylko dodam prośbę o schematyczne określenie drogi jaką każdy z nas przebył do dnia dzisiejszego, pod względem ezoteryki.

Oto moja droga: opętanie (jako dziecko) -> katolicyzm -> książki fantasy i sf, później ezoteryczne -> medytacja, tarot, wahadełka -> OBE -> Tu i Teraz (stan obecny)

1. wyjście poza dogmaty, teorie, religie; szersze i o wiele bardziej tolerancyjne spojrzenie i na świat (zaczynałem od katolicyzmu). Nie podlegam żadnej religii, czy systemowi wierzeń, choć najbliższe są mi dogmaty R. Monroe i następców.

2. podniesienie tzw. morale, które nie jest już warunkowane normami społecznymi, ale tym, co wypływa ze mnie. Świadomość świata i czynników nie-fizycznych otwiera mnie na doświadczanie świata i ludzi takimi jakimi oni są, bez długoterminowego oceniania, osądzania i odrzucania. Każdy człowiek ma u mnie zawsze otwarte drzwi.

3. znacznie głębsze zrozumienie tego, co odczuwam (empatia, telepatia, nie moje myśli, emocje, itp.) oraz tego czego oczekuję od świata w różnych sytuacjach

4. Celem życia jest tworzyć, tworzyć, tworzyć - czy tego chcemy czy nie bezustannie tworzymy nasze myśli, emocje, wyobrażenia, działania... Człowiek powinien najpierw poznać siebie i zrozumieć co i za pomocą czego lubi tworzyć najbardziej a następnie robić to! Słuchaj siebie i podążaj za wewnętrznym głosem, to droga do szczęścia.

5. zrozumienie i o wiele bardziej świadome doświadczanie prawa intencji (Podobne przyciąga podobne)

6. świadomość istnienia i funkcjonowania innych narzędzi takich jak: stan wyciszenia, wibracje, ciała nie-fizyczne.

7. Oczywiście świadomość istnienia czegoś takiego jak Bezwarunkowa Miłość (jaka płaska jest ta nazwa...)

To chyba tyle.

EDIT:

Dla jasności: przed rozpoczęciem praktyki duchowej byłem człowiekiem zagubionym i mało świadomym samego siebie i tego, za czym tęsknię i czego pragnę. Praktyka duchowa (w moim mniemaniu) przyspieszyła ten proces uświadamiania sobie. Celowe działanie jest w tym kontekście lepsze od życia bezcelowego, jakie prowadziłem do momentu rozpoczęcia praktyki duchowej.
Jako katolik byłem dość arogancki w swoim uświadamianiu innych uważając, że posiadam monopol na prawdę (nie jestem pewien czy udało mi się pozbyć tej arogancji:).

EDIT2:

cd. przed rozpoczęciem praktyki duchowej moje życie pełne było niskich emocji, lęków, stresu... nagminnie uciekałem od rzeczywistości w świat gier, książek i w samotność. Teraz jestem bardziej otwarty na wyrażanie siebie w życiu, nie uciekam już tak bardzo.

EDIT3: chyba nie wierzę juz w przypadki