"mały" Problem Z R.monroe, Pytania i wątpliwości. Opcje

[Max537]

Mam taki dylemat. Po przeczytaniu trylogii Monroe jasno wynika że jesteśmy w CF na ziemi aby doznawać uczuć ( miłości itp.) i doznaniu życia cielesnego. Zaznacz również jak wielką role odgrywa produkcja luszu (chyba tak to nazywał) czyli miłości. I tu powstaje mój pierwszy problem i pytanie. Czy TYLKO na ziemi da się „produkować” miłość? Jaka to niewidzialna bariera może stanąć nam na drodze aby wyzwalać/produkować miłość gdzieś indziej? Poco nam CF do odczuwania i dawania miłości ? Bardzo wiele osób przecież pisało że po opuszczeniu CF odczuwała niesamowitą euforie ( uczucie ) i miłość ( uczucie które według Monroe mamy produkować w CF na ziemi!! ) Jak dla mnie to ta teoria „produkcji” miłości nie trzyma się kupy.

Następny problem to NP. Według Monroe to my z przyszłości na wyższym poziomie. Skoro tak to poprzez pomaganie nam ( w obecnym czasie ) może powstać paradoks np. taki jak w Terminatorze 1. Tam syn z przyszłości wysyła swojego ojca również z przyszłości aby chronił jego matkę.

Lece dalej. Nasze reinkarnacje w celu doznawania różnych sytuacji i uczuć. Skoro wcielamy się w różne osoby z przeszłości to nic nie możemy zmienić bo to wszystko już się wydarzyło. Czyli nasz los jest przesądzony. Gdzie tu miejsce na wolną wole??
No i skoro wszyscy jesteśmy całością/jednością, to po jaki czort wszyscy wszystko przeżywamy to samo tak samo.

Zaznaczam że to TYLKO moje przemyślenia. Mogą być w nich błędy w rozumieniu książek R.Monroe. Temat założyłem w celu rozwianiu moich wątpliwości. Mam nadzieje że ktoś mi pomoże i pokaże gdzie się mylę i gdzie źle zrozumiałem Monroe.

Wiele osób uważa trylogie za „biblie” ja osobiście niespecjalnie uznaje Monroe za jakiś autorytet. Lepiej czasami samemu szukać odpowiedzi zamiast ślepo podążać za „pasterzem”.

[OBE Maniak]

Wiedza zawarta w Trylogii A.R.Monroe,

Jak językiem werbalnym, a ściślej mówiąc, słowem pisanym na papierze, czy też na ekranie monitora, czyli komunikacją bardzo ułomną i niedoskonałą, tak silnie zwiazaną z pojęciami czaso-przestrzennymi, opisać coś, co nie dotyka ani czasu, ani przestrzeni i jest wybitnie osobiste? Zawsze powstaną pewne zniekształcenia przekazu i odbioru. Tego kto pisze i tego kto czyta. A jeżeli dzieło literackie jest tłumaczone z anglosaskiego, w którym to języku istnieje cała mnogość czasów i czasowników? To już wogóle dochodzi do silnego zniekształcenia przekazu. Do tego dorzućmy pewien pryzmat doświadczeń, czy też zdobytej wcześniej teorii z innych źródeł, którą posiada czytelnik i mamy gotowe super-zniekształcenie. Każdy czyta to samo, lecz na swój sposób interpretuje i układa sobie w głowie.
Jedyny sposób, to nie przyjmować nic za pewnik, tylko samemu wyłazić z ciała i na własnej skórze doświadczać, sprawdzać i po swojemu nazywać. Słów nie traktować jak coś nieomylnego i doskonałego, to tylko ułomna forma komunikacji...

Największą krzywdę, jaką może sobie wyrządzić poszukiwacz prawdy, to łykać cudzą wiedzę jako swoją. Wówczas tak naprawde nie wie, tylko wierzy, budując sobie system swoich przekonań. Wiedzieć, to przeżyć na własnej skórze, nie zaś pojąć stertę książek i na jej podstawie zbudować sobie super-teorię dającą intelektualne poczucie bezpieczeństwa i iluzoryczną wszechmądrość, która w kontakcie z głębokim doświadczeniem pryska niczym mydlana bańka...

Na podstawi wiloletniej praktyki wychodzenia z ciała, stwierdzam jednoznacznie, że to czego doświadczył A.R.Monroe i opisał w Trylogii, pokrywa się w dużej mierze z moimi doznaniami. Sprawdziłem to! Pare miejsc na mapie, jaką nakreślił ten zacny człowiek, któremu tak wiele zawdzięczam, troszkę inaczej widzę i inaczej nazywam, ale to nie oznacza, że kartograf był w błędzie, jedynie języka w gębi mu brakło...

Chcę z tego miejsca powiedzieć, że to co mi dałeś na poczatku moich poszukiwań prawdy, to co od Ciebie otrzymałem, było owocną próbą przypomnienia mi kim jestem. Tego nie da się niczym odpłacić jak tylko miłością, którą Ci teraz z nawiązką ślę... Robercie Monroe...
<<<KOCHAM CIĘ>>>

DS

http://www.obemaniak.pl