Gdzie Tak Naprawde Jest Nasze Miejsce? Opcje

[retor]

Im dluzej sie interesuje i im wiecej doswiadczam poprzez podroze tym mocniej nurtuje mnie pytanie czy tak naprawde zyjemy tu, a nie jestesmy obecni jak w pracy czy szkole :P ... Bo przeciez zyjemy na dwuch płaszczyznach. Tu mamy czas tam czasu nie mamy bo tam czas nie istnieje wiec nie jestesmy ograniczeni. Czy czas ktory mamy nie jest dla nas przystankiem na powrot do bezmiaru gdzie bedziemy zawsze? Nie potrafie lepiej was naprowadzic na moja mysl bo slowa nasycone sa czasem, a nie mozna zmiezyc bezmiaru. Najlatwiej byloby zucic rote :P ale to raczej sie nie uda...

[Karakan]

Zacznijmy od tego, że czas to pojęcie względne. Czym jest czas? Ruchem wskazówek na zegarku? Przecież kiedyś nie było zegarków, a czas i tak istniał. Dniami i nocami? Przecież ich długość zmienia się w zależności od pór roku. Pojęcie czasu zostało wymyślone przez ludzi. Być może nic takiego jak czas nie istnieje. Żyjemy tutaj może po to, aby wrócić spowrotem "Tam". Jeśli wierzyć w reinkarnację, to nie jest to jeden jedyny przystanek, ale cały ich cykl. Są to sprawy, które raczej ciężko pojąć, a już na pewno nie da się tego zrobić bez porozumienia z psyche, a może nawet nadświadomością.

[JaCoOoOoS]

czas to iluzja, złudzenie wywołane przez ruch. Czas niesistniałby gdyby nie było ruchu. Życie także...

[retor]

Przez zasady ktore zadzom swiatem mozna mnie postrzegac jako przyszlego samobujce albo innego chorego psychicznie :P ale "tamten" swiat jest wiele ciekawszy i glebszy niz ta mizerna ograniczona rzeczywistosc w jakiej sie znajdujemy. Jestesmy ludzmi mimo wszystko co zawsze na nas bedzie mialo wplyw, bedziemy przywiazani do ludzi i miejsc tutaj i z zalem bedziemy je opuszczac. Ja chce je opucic z usmiechem na twazy miec swiadomosc tego co nastapi. Strach wszystko uniemozliwia a przynajmniej ogranicza. Zaowazylem ze ludzie nie boja sie smierci samej w sobie tylko boja sie utraty wlasnie bliskich i miejsc do ktorych sa przywiazani. To sa te ludzkie granice ktorym i ja i wszysyscy podlegamy. Czy czlowiek odbierajacy sobie zycie jest tak naprawde czlowiekiem? A moze poprostu jest znuzony granicami naszej zeczywistosci? Naszczescie sa tacy (jak my?) ktorych to interesuje i nawet robiac cos dla siebie dzieki podroza robimy cos dla calosci, dla materii, dla nas samych w efekcie bo przeciez jestesmy wszystkim.