Astral? Zły Duch? Opcje

[Wakarimasu]

Fragmenty, które pamiętam z dziwnych snów:
Pamiętam tylko dziwną, paskudną twarz. Śmieje się jakoś nieludzko (ze mnie?). Po chwili widzę setki takich samych twarzy, z nieludzkim, okropnym, szyderczym śmiechem. Budzę się.


W nocy skacze z mostu, w dół - do rzeki. Zamiast uderzyć w ciemną taflę wody zostaję wchłonięty przez ciemność. Wszystko trwa ułamki sekundy. Słyszę przeraźliwe, mrożące krew w żyłach krzyki i odgłosy.
Budzę się, dławię krzyk.
Dodam, że nigdy nie czułem się bardziej przerażony. Nie potrafię tego opisać. Jak dla mnie to było co najmniej piekło. Śmiem twierdzić, że takiego strachu, przerażenia i bezsilności człowiek nie odczuwa nawet podczas tortur.



Niedawno śniło mi się, że idę obok jakiegoś opuszczonego domu. Jako, że atmosfera była dość mroczna - zacząłem rozmyślać sobie o duchach. Myślę sobie - ciekawe czy taki duch może komuś coś zrobić. Po chwili trochę jakbym słyszał swój głos - tyle, że jakiś taki dziwny i nienaturalny: dalej chodźcie tu do mnie, pokażcie się! Chcę was zobaczyć! Nie boję się was! [chwile przed tym, zdałem sobie sprawę, że to sen; odczuwałem swoje położenie w swoim pokoju na łóżku, jednak czułem tak jakby odległość od swojego ciała]
Zaczynam słyszeć jakieś głosy, jakbym wszedł na jakieś targowisko. Po czym cały obraz znika; słyszę coś dziwnego, jakby syczenie i wsysanie jakiegoś odkurzacza połączone z przeraźliwym wrzaskiem. Znowu ta twarz, ze swoimi wyłupiastymi oczyma. Wydaje się mnie wciągać, zabierać lub pochłaniać.
Ogarnia mnie panika. WIEM, ŻE JEŻELI ZARAZ SIĘ NIE WYRWĘ (nie obudzę się) TO BĘDZIE PO MNIE. Uczucie odległości od mojego ciała wydaje się zmniejszać; widzę ciemność, po chwili udaje mi się obudzić.
Przez jakieś 25 minut wpatrywałem się z przerażeniem w ściane, starając się pojąć co tak właściwie się wydarzyło.
Dalej nie byłem w stanie już zasnąć (chociaż byłem potwornie zmęczony).


Czy mieliście podobne doświadczenia? Co o tym myślicie? Co to mogło być?