Czym Jest Dusza Opcje

[leon]

Oto to co udało mi się wydusić od pewnego gościa/podstępem/ na innym forum:
Kto za tym wszystkim stoi?
Takie cywilizacje jak ziemska są kluczowymi ogniwami tworzenia i rozwoju wszystkich Wszechświatów, są elementem łączącym potrzeby Pozytywnej jak również Negatywnej Cywilizacji Duszy.
Tu, w takich warunkach służących rozwojowi istot żyjących w ciele z rozwiniętym systemem psychoemocjo-nalnym, wcielane są młode Dusze, tu jest ich jedyna droga do uzyskania pierścieni kolorowych energii, bez których nie mają możliwości życia w Niebie. Podczas wcielania duszy w ciało
w trakcie trwania kolejnych wcieleń młoda dusza będzie miała budowane kolorowe pierścienie zarówno na trzech górnych poziomach energetycznych, jak też na trzech dolnych i w zależności od tego może powrócić do swojej ojczyzny lub trafić do Negatywnej Cywilizacji Duszy. W związku z tworzeniem Wszechświatów przez Pozytywną Cywilizację Duszy, tylko i wyłącznie w celu powstania warunków umożliwiających wcielanie młodych Dusz, muszą powstać całe systemy energetyczne i olbrzymie Cywilizacje Astralne, umożliwiające przeprowadzenie procesu wcielania Duszy w ciało. Bez Cywilizacji Astralnych i bez pomocniczych systemów energetycznych nie byłoby możliwości wcielania duszy w ciało fizyczne. Dusza bytuje w energii o tak wysokiej częstotliwości, że nie ma możliwości bezpośredniego połączenia energii Duszy z bioenergią człowieka lub innej istoty, w którą ma być wcielona. Jedyną drogą do pozyskania przez duszę pierścieni kolorowych energii (systemów umożliwiających porozumiewanie się pomiędzy sobą w jej ojczystym środowisku) jest droga połączenia energii duszy z bioenergią człowieka. Jeżeli człowiek z wcieloną duszą będzie rozwijał się w warunkach środowiskowych umożliwiających tworzenie się w jego psychoemocjonalnym
systemie emocji miłości, to dusza wcielona w jego ciało będzie uzyskiwała pierścienie kolorowych energii na trzech górnych polach energetycznych i powróci do swojej ojczyzny czyli Nieba. W przypadku tworzenia się emocji nienawiści dusza wcielona w ciało takiego człowieka uzyska pierścienie natrzech dolnych poziomach to jej los jest przesądzony, zostanie odprowadzona do Negatywnej Cywilizacji Duszy. W całym tym procesie wcieleniowym najbardziej istotną funkcję "techniczną" spełniają Cywilizacje Astralne wyewoluowane w każdym Wszechświecie i żyjące tak długo jak długo będzie istniał Wszechświat, w którym żyją. Cywilizacje Astralne powstają zgodnie z założonymi i wprowadzonymi w matryce sterujące wartościami rozwoju Wszechświata, a każde zakłócenie matrycy wprowadza przypadkowy lub celowo założony kierunek zmiany rozwoju. Możliwość takiego zakłócenia matrycy posiada Negatywna Cywilizacja Duszy, dysponuje ona taką samą wiedzą, jak Pozytywna Cywilizacja Duszy, tylko że brak jej dyspozycji Złotej Energii umożliwiającej działanie ogólno wszechświatowe i opuszczenie danego wszechświata.
Negatywna Cywilizacja Duszy bytująca w naszym Wszechświecie została tu ulokowana w czasie podziału Pozytywnej Cywilizacji Duszy "Nieba" wynikającego z potrzeby zabezpieczenia drogi rozwoju w wieczności. Konflikt pomiędzy dwoma ugrupowaniami dusz w ich ojczystej cywilizacji powstał na płaszczyźnie swobody rozwoju wynikającej z wolnej woli postępowania. Problem polegał na potrzebie pewnej grupy dusz swobodniejszego rozwoju.
Zasada rozwoju - czy życia w wieczności musi być określona ramami eliminującymi zbyt dużą swobodę postępowania w kierunku realizacji różnych form rozwoju. Wiecz ność jako bezczasowy (z naszego punktu widzenia) tok ewolucji, w celu zachowania stabilności cywilizacji, musi posiadać zrównoważone wartości swobód postępowania poszczególnych Dusz dysponujących wolną wolą i możliwością wpływu na rozwój ewolucji. Wolna wola jako podstawowe prawo pozwala na swobodny rozwój duszy zależny od możliwości jej osobowości i jakości posiadanych pierścieni kolorowych energii. Wartość osobista każdej z dusz żyjących w "Niebie" jest z gruntu pozytywna, nigdy nie istniały tam dusze postępujące wbrew innym lub wprowadzające zakłócenia "społecznego" rozwoju.
Nie można było im zabronić swobodnej formy postępowania z drugiej strony dalsze współżycie tej grupy dusz z innymi w środowisku Pozytywnej Cywilizacji Duszy wno-sło aspekt poszerzania płaszczyzny rozwoju (co mogło spowodować brak kontroli nad rozwojem całej cywilizacji w zakresie wieczności). Postanowiono wyeliminować tę grupę dusz poprzez utworzenie im nowych, umiejscowionych w różnych Wszechświatach, cywilizacji. Nasz Wszechświat jest jednym z tych, gdzie utworzone zostały takie cywilizacje.
Drugą częścią procesu podziału i eliminacji wpływu swobodnej formy rozwoju było usunięcie pozostającym w Niebie duszom trzech dolnych pierścieni kolorowych energii. Była to istotna wręcz rewolucyjna metoda ograniczenia swobodnej drogi rozwoju dusz. Pierścienie kolorowych energii nie są wartością osobową duszy, jest to energetyczny "or-
gan" umożliwiający komunikację i porozumiewanie się poszczególnych dusz pomiędzy sobą w ich naturalnym środowisku. Każda z dusz przed podziałem cywilizacji posiadała sześć pierścieni kolorowych energii
rozmieszczonych wokół "ciała duszy", zbudowanego z błękitnej energii posiadającej całą osobowość duszy jako jednostki.
Kolejność rozmieszczenia pierścieni kolorowych energii jest zależna do stopnia wibracji, charakteryzującej każdy z kolorów. Pierwszym najniższym poziomem jest pierścień czerwonej energii o najniższej wibracji, którzy wraz z następnymi - pomarańczowym i żółtym tworzą grupę trzech pierścieni uznaną za przyczynę zaistniałych zakłóceń rozwoju. Dusze przedtem żyjące i posługujące się sześcioma pierścieniami zostały pozbawione trzech dolnych pierścieni, a te, które nie poddały się zabiegowi eliminacji dolnych pierścieni, zostały przesiedlone do przygotowanych dla nich cywilizacji we Wszechświatach.
Po przesiedleniu dusze (w nazywanych przeze mnie Negatywnych Cywilizacjach Dusz) posiadające dalej sześć pierścieni kolorowych energii mogły rozwijać się według własnych potrzeb, ale dla bezpieczeństwa nie przydzielono im możliwości korzystania ze Złotej Energii na poziomie zarządzania i dyspozycji mocy. Inną ważną cechą
było pozbawienie Negatywnej Cywilizacji Duszy możliwości narodzin młodych Dusz. W związku z taką sytuacją w celu powiększenia populacji Negatywna Cywilizacja Duszy stara się pozyskać młode dusze z kolonii wcielenio-wych, gdzie wszystkie młode dusze tam wcielane mają możliwości uzyskania pierścieni kolorowych energii na sześciu poziomach. Taka sytuacja spowodowała wpływ Negatywnej Cywilizacji Duszy na niektóre Cywilizacje Astralne opiekujące się koloniami wcieleniowymi, w celu zakłócenia pozytywnego charakteru rozwoju cywilizacji biologicznych i powstania emocji nienawiści (budującej trzy dolne pierścienie kolorowych energii). Dusze z takimi pierścieniami nie mogą powrócić do swej ojczyzny i zostają odprowadzone do Negatywnej Cywilizacji Duszy.
Inną formą życia w energii są Cywilizacje Astralne, ewoluują się one razem z rozwojem Wszechświata a korzeniami ich są myślokształty tworzone przez mózgi istot bytujących w poszczególnych ewoluujących się
cywilizacjach biologicznych. Jest to związane z zasadą rozprężania energii Wszechświata, a wysoko rozwinięte Cywilizacje Astralne bytują w energii najbardziej rozprężonej.
Cywilizacje Astralne są niezbędnym ogniwem energetycznym, umożliwiającym wcielanie duszy w ciało biologiczne istoty odpowiednio przygotowanej do procesu wcielania duszy.
Cechy Cywilizacji Astralnych na poziomie pozytywnym lub negatywnym są zależne od rozwoju psychoemocjo-nalnego cywilizacji biologicznej, takiej jak ziemska. Astralne Cywilizacje ewoluują się również z biologicznych istot, w któ-

rych ciała nigdy nie były wcielane dusze i nie zawsze są to formy istot człekokształtnych. Obecna Cywilizacja ziemska jest na etapie decydującym o możliwości dalszego rozwoju, jej stan rozwoju (powstawanie negatywnych emocji) nie gwarantuje powstania w najbliższym czasie (około 1000 lat) pozytywnej płaszczyzny Cywilizacji Astralnej. Taka sytuacja kwalifikuje cywilizację do likwidacji i zabezpieczenia Cywilizacji Astralnych przed powstaniem kolejnej negatywnej płaszczyzny
życia w energii.
Wcielanie dusz w pierwsze kolonie wcieleniowe może się odbywać dopiero na pewnym etapie rozwoju Wszechświata, po uprzednim wyewoluowaniu się pierwszych Cywilizacji Astralnych. Pierwsze Cywilizacje Astralne były rozwinięte jako płaszczyzny Pozytywnych Cywilizacji (nie było jeszcze Negatywnej Cywilizacji Duszy i rozwój Wszechświata przebiegał zgodnie z założonymi na matrycach kierunkami ewolucji). Dopiero w pełni wyewoluowane Cywilizacje Astralne mogły podjąć się obowiązku przygotowania istot do wcielania dusz (na kolejno powstających planetach). Przygotowanie to polegało na wprowadzeniu w ciała istot tam żyjących odpowiednich systemów energii astralnych, niezbędnych do połączenia duszy z bioenergią przygotowywanych istot.
Wszechświaty powstają z energii a poszczególne jej stany rozprężenia tworzą postrzegane przez nas różne stany materii. Przed wielkim wybuchem sprężona do niewyobrażalnych stanów energia stanowiła pełną wartość energetyczną - budulec całego Wszechświata. W trakcie prawybuchu w bardzo krótkim czasie energia zgromadzona w centrum Wszechświata osiągnęła następny stopień rozprężenia energii Wszechświata (Pramaterię gwiezdną budulec galaktyk i gwiazd z ich układami satelitarnymi), tworząc przestrzeń całego wszechświata. Cały Wszechświat zbudowany jest z dziewięciu kolorowych energii: czerwonej, pomarańczowej, żółtej, zielonej, niebieskiej, fioletowej, białej, srebrnej i złotej. Zależności ich względem siebie w układzie
numerologii Wszechświata powodują emanację światła i dźwięku. Budulcem jest dziewięć kolorowych energii, a elementami twórczymi są, zależne od ich wzajemnego układu, światło i dźwięk.
Wszechświaty budowane są przez Pozytywną Cywilizację Duszy w celu zakładania w nich kolonii wcieleniowych służących potrzebom wcielanych tam młodych dusz. W obecnym czasie zbudowane są sześćdziesiąt trzy Wszechświaty i wszystkie istnieją na takiej samej zasadzie rozwoju i potrzeb w stosunku do Pozytywnej Cywilizacji Duszy. Są one rozlokowane sferycznie wokół centrum Pozytywnej Cywilizacji Duszy, obiektu energetycznego będącego ojczyzną Duszy. Masa energetyczna obiektu centralnego czyli "Nieba" posiada proporcje w stosunku do Wszechświata podobne do masy gwiazdy w stosunku do jej planet w układzie planetarnym. Wszystkie obiekty, tak centralny jak i sześćdziesiąt trzy Wszechświaty, "pływają" w czarnej energii - nośnej energii Wszechświatów. Centralne sterowanie możliwe jest dzięki Złotej Energii stanowiącej podstawowy element sterowania.
Pozytywna Cywilizacja Duszy czyli "Niebo" (centralny obiekt zbudowany z energii) jest "ojczyzną" istot żyjących w duszy.
Jest to najwyżej rozwinięta cywilizacja tworząca dla swych potrzeb takie struktury astronomiczne jak Wszechświaty. Według założeń powstanie i rozwój Wszechświata miał odpowiadać określonym potrzebom, a tok rozwoju cywilizacji wewnątrzwszechświatowych był precyzyjne zaprogramowany. Założona w toku rozwoju Wszechświata ewolucja cywilizacji biologicznej miała odpowiadać potrzebom wcielanych dusz w ciała tam bytujących istot.
Wszystkie Wszechświaty są sterowane za pomocą matryc umiejscowionych w odpowiednich miejscach. Sterowanie polega na właściwym układzie numerologii złożonej z dziewięciu kolorów, a zbudowanej na zasadzie matrycy każdego z tych kolorów. Matryca poszczególnego koloru (jest ich dziewięć) zbudowana jest z wirującej energii. Szybkość wirowania jest zależna od wibracji koloru. Najwolniej wiruje matryca energii koloru czerwonego, a najszybciej matryca energii koloru Złotego. W wirującym krążku energii umiejscowiona jest "Spirala Wszechświata", w której przepływ kolejnych stu czterdziestu czterech liczb kolorowych energii zaczyna się i kończy w centralnym punkcie matrycy. Cyfry od l do 9 tworzą słupek matryc kolejnych kolorowych energii zgodnie z poziomem ich wibracji. Liczby wyższego rzędu tworzone są według zasady dodawania
w odpowiednim miejscu pojedynczych matryc lub odpowiedniej ich ilości we właściwym układzie słupka.
Zarządzanie we wszystkich wysoko rozwiniętych Cywilizacjach jest oparte na zasadzie działalności rad. Najwyższą instancją w każdej z nich jest Rada Główna, w skład której wchodzą wybrani przedstawiciele o najwyższym autorytecie. Przewodniczący każdej z rad nie zarządza żadną z dziedzin, a jego funkcja działania obejmuje zakres ułatwiania porozumienia pomiędzy pozostałymi członkami rady. Każdy z członków Rady Głównej dalej zobowiązany do utworzenia swojej rady, której będzie przewodniczył, a jej członkowie będą zarządzali dziedzinami rozwoju danej Cywilizacji, tworząc swoje rady w zależności od potrzeb.
Pozytywna Cywilizacja Duszy zarządzana jest również poprzez system rad. Stanowią go: Rada Główna i sześćdziesiąt trzy Rady Wszechświatów.
Rada Główna Pozytywnej Cywilizacji Duszy składa się z:
- Przewodniczącego (jest to Dusza Boga) oraz
- Członków Rady Głównej (sześćdziesiąt trzy dusze, któ
re są przedstawicielami każdego z Wszechświatów).
Rady Wszechświatów, których członkami są dusze

[Asef]

Więcej informacji można znaleśc na www.mesjasz.pun.pl - Forum dla ludzi otwartych, odważnych, poszukujących prawdziwego Mesjasza, a nie wizerunku ukształtowanego przez różne religie w/g potrzeb wrogów Boga. Uwaga: forum zawiera teksty drastyczne dla fanatyków religii, sekt, itp. Nie jest to forum dla fantastów i nawiedzonych. Jest to forum dla prawdziwie wierzących w Boga bez jakichkolwiek pośredników. Wiedza przedstawiana na forum pochodzi prosto od Boga i jest przez niego zalecana.


A tu poniżej kilka pytań odnośnie Cywilizacji Nieba, na które odpowiedział Gryf144 - Pan Zastępów.


1. Jak wygląda życie w Niebie ?


Niebo jest cywilizacją, jak każda cywilizacja, posiada środowisko życia i żyjące tam istoty, które wiodą w niej życie i rozwijają się. Każde środowisko szczycące się bardzo długim okresem niezakłóconego rozwoju, musi odpowiadać pewnym cechom. Konflikty w takie cywilizacji nie występują, lub występują w znikomej ilości. Procesy życia cywilizacji są spójne i logiczne, również nie występuje nadmierne zużywanie się – starzenie.
Cywilizacja nieba wypracowała sobie taki system społeczny, który spełnia te wymogi. Z takiego klimatu pochodzą informacje o wiecznym życiu w niebie. Te informacje nie są właściwe, długość życia w niebie nie jest wieczna. Forma życia jest tak rozwinięta, że z naszego ziemskiego punktu widzenia może być określona jako wieczna. Czas zmiany, który był przełomowy dla cywilizacji nieba to okres, w którym postanowiliśmy zmienić zasady osobistego życia w aspekcie emocji. Poprzez pewne procesy, ograniczające istniejący uprzednio stan działania emocjonalnego w znacznym stopniu pozbyliśmy się skrajnych emocji.
Nowa forma życia emocjonalnego, w której od tamtego czasu żyją dusze w niebie, nie powoduje nadmiernego starzenia się, życie zostało wydłużone wielokrotnie. Z takiej ograniczonej emocjonalnie formy życia, nie chciał skorzystać Lucyfer i pewna ilość innych dusz. Mieli do tego pełne prawo, lecz stracili możliwość dalszego życia w niebie. Środowisko nieba jest otwartą przestrzenią i życie obok siebie istot, które eksponują taki rodzaj emocji, jakiego chcieliśmy się pozbyć zakłócało, nowy stan całego środowiska nieba.
Podjęliśmy decyzję o utworzeniu bezpiecznego środowiska życia dla Lucyfera i Jego grupy dusz. Z powodu otwartości środowiska w niebie, enklawę dla tych dusz wybudowaliśmy we Wszechświecie. Moja rodzina, jest w takiej sytuacji, że z niej obecnie wywodzi się przywódca nieba Bóg, jak również pozycja dowódcy wojsk Pana zastępów, którą ja zajmuję. Obowiązkiem z naszej strony było przyjęcie Lucyfera w naszym Wszechświecie, tu, więc została wybudowana enklawa życia dla tych dusz.
Drugi poważny skok ewolucyjny cywilizacji nieba został zakończony.
Pierwszym podobnej klasy krokiem, była decyzja o budowie Wszechświatów, jako ogrodów do tworzenia szczególnej klasy materii w postaci emocji, jakie tworzy człowiek.
Obecne życie w niebie z charakteryzować można w taki sposób;
Dusze posiadają pełne prawo WOLNEJ WOLI, ich obowiązki są ujęte, ich wolą w zakresie chęci współżycia w rodzinie i w całej otwartej cywilizacji. Obecnie już nie występują potrzeby spełniania się w sytuacjach wynikających z konfliktów emocjonalnych, jak również z przyczyn, którymi są skrajne emocje. Kolejnym istotnym elementem, który nie istnieje jako przyczyna działania w niebie, jest brak indywidualnych potrzeb, cała cywilizacja jest samo wystarczalna. Jedynym wyjątkiem jest, potrzeba wynikająca z naturalnej ewolucji duszy, potrzeba pozyskania odpowiednich, osobistych instrumentów każdej nowo narodzonej duszy, lub wola zmiany stanu instrumentu przez dusze, które już go posiadają.
Zmysły, instrument, który służy do postrzegania zewnętrznego, kontaktu i wskazań jako wizytówka. Nie są one tak jak u człowieka, jednorodną formą biologiczną, tylko zasymilowanym zbiorem, odpowiednio składanych w trakcie życia formacji. W stosunku do człowieka, (zmysły duszy możemy porównać w zakresie wzajemnego oddziaływania), do świadomości człowieka. Świadomość człowieka jest instrumentem, który wnosi podstawy postępowania, zmysły duszy również wnoszą dla tej postaci zespół możliwości postępowania.
Zmysły w swoim zbiorze, składającym się z różnego rodzaju form krystalicznych, nabywanych obecnie w trakcie wcieleń. Dla duszy są one istotnym elementem przedstawienia w społeczności nieba własnej postaci. Obraz pierścieni, bo w takiej formie przestrzennej układa się krystaliczna składowa tego instrumentu, jest wizytówką duszy. Według stanu tej wizytówki, każda dusza, ma prawo do zajmowania, (odpowiedniego dla jej stanu, w którym najważniejszy jest osobisty rozwój), stanowiska w hierarchii nieba. Prawo do zajmowania odpowiedniego do stanu pierścieni, stanowiska w hierarchii, nie jest obowiązkiem. Taki stan, uprawnia tę postać, do zajęcia stanowiska, lecz musi ona, wyrazić w tym względzie wolę działania.
Nie istnieje obowiązek pracy, potrzeby każdej duszy są spełniane w dysponowanych przez rodzinę wartościach. Te wartości dla każdej rodziny są inne, ich skala i jakość, to kwestia należności dla rodziny, za wykonywane prace na rzecz cywilizacji. Prace te mogą być wykonane tylko według już wyżej wskazanego prawa duszy i wyrażenia jej woli. Motywacją do brania czynnego udziału w życiu cywilizacji, jest zachowana ze starego zbioru uczuć cecha, która budzi odczuwanie smutku w przypadku jakiegoś niepowodzenia w rodzinie. W takiej sytuacji dusza podejmuje działanie by ten niekorzystny stan zmienić i uczestniczyć w ogólnym zadowoleniu całej rodziny.
Rozrywka, zgodnie z potrzebami z tonizowanego charakteru, wiele form rozrywki straciło wartość. Obecnie najczęściej uprawianą formą rozrywki jest, działanie w przestrzeni komnat własnych rodziny. Jedną z dyspozycji duszy jest możliwość tworzenia rzeczywistości, dla potrzeb chwili, lub zabawy czy rozrywki. Każda rodzina posiada „komnaty”, gdzie można realizować taką formę rozrywki. Dusze czynią to same, lub w towarzystwie innych a odczucia są tak realne jak rzeczywistość.
Doświadczyłem takiej formy odpoczynku, tak tamto doświadczenie sobie w tamtym czasie określiłem. Gdy w pierwszych podróżach, gdy korzystałem z tych komnat, mój świat wyobraźni miał zakres środowiska ziemskiego. Również System łączności pomiędzy moją duszą a świadomością cielesno - duchową, był cały czas aktywny, z tego powodu wytworzyłem sobie środowisko ziemskich, przyjemnych dla mnie enklaw.
Cywilizacja nieba, jako obiekt „astronomiczny” jest olbrzymią przestrzenią, dziesiątki razy większą od wszystkich wszechświatów, które ta cywilizacja zbudowała. O ile w każdym wszechświecie, materia, czyli systemy galaktyczne, zajmują tylko znikomą ilość przestrzeni Wszechświata, to zakres zajętego miejsca, którym dysponuje cywilizacja nieba w swojej przestrzeni, jest taki, że tamta przestrzeń jest cała zajęta.
Pan Syjonu.


2. Jak wygląda Niebo ?

Odp. od Mesjasza.


Jest to obiekt zagospodarowany wewnetrznie w całej kulistej przestrzenii, inaczej niż na ziemi gdzie zagospodarowana jest tylko powierzchnia.
Jeżeli chodzi o kolory to wystepuje tam cała gama kolorów i dźwięków.
W aspekcie aranżacji zaistnieją formy wszelkiego rodzaju.
Dodatkowo dla lepszego zrozumienia tematu przedstawie przykład naszego wszechświata.
Jego fizyczna budowa to kulista przestrzeń otoczona trudną do przebycia czarną materią.
Wewnetrzna przestrzeń tej kuli cała wypełniona krystaliczna siatką mikrowielkości w skali proporcji, którą możemy porównać w ten sposób; jeden kryształ siatki przyjmiemy jako kryształ trzymany w dłoni to wielkość atomu wodoru w stosunku do tego kryształu będzie tak duża jak największa góra na ziemi w stosunku do naszej dłoni.
W środowisku takiej siatki w fomie spialnej z centralnego miejsca przestrzeni wszechświata inicjowany jest ruch cząstek materii, która spowoduje powstawanie światła i dźwięku na drodze spiral wszechświata, w kolejnych etapach ewolucji z tego światła i dźwięku powstaną gwiazdy i planety, na powierzchni niektórych planet utworzone będzie życie biologiczne.
Masa materii wyewoluowanej zgromadzona w gwiazdach i planetach jest tak duża,że gdyby ją rozrzedzać do postaci eterycznej zajmowała by coraz większą przestrzeń wszechświata.
Życie eteryczne w tym nowym stanie fizycznym mogło by przenieść się z powierzchni planet w przestrzeń,która wypełniała by materia eteryczna.W kolejnych etapach tego typu ekspansji eteryczne fomy życia opanowały by całą wewnetrzną przestrzeń kulistego wszechświata.A więc tak rozwinięte formy życia wszechświata zagospodarowują całą jego przestrzeń gdzie już nie istnieje próżnia, ale też nie ma skupisk materii w postaci gwiazd i planet.
Życie istniało by w całej wewnętrznej przestrzeni w formie jednorodnej i kompatybilnej. Do takiego etapu i stanu rozwinęło się życie Cywilizacji Nieba w przestrzeni kulistej identycznej jak przestrzeńkulista wszechświata tylko tysiące razy większej.



3. Chciałabym tutaj się dowiedziec jak taka rodzina wygląda w Niebie, co to znaczy Rodzina w Niebie? i jak żyją ?


Odp. od Mesjasza.

Rodzina w niebie składa się w swojej podstawowej fomie z 3-ch dusz, które odpowiednio rozwinięte po uzyskaniu akceptacji mogą rozpocząć tworzenie nowej rodziny. Dla porównania w celu odniesienia wartości w stosunku do zrozumienia człowieka te trzy dusze posiadają status Ojca. Wielkość rodziny będzie zależała od jej stanu rozwoju na płaszczyźnie indywidualnego charakteru każdej nowo narodzonej duszy.
Charakter ten musi odpowiadać kryterium,które określają stan życia i działania duszy jako jednostki w niebie.
Jeżeli jest on zadawalający, a rodzina nie wyłancza się z życia społecznego przyznawane jest kolejne prawo narodzin młodej duszy.
W taki sposób wielkość rodziny może osiągnąć stan kilkudziesięciu członków.
W/g ziemskich określeń rodzina będzie składała się z trzech ojców i z kilku do kilkudziesięciu synów.


4. To aż 3 ojców, a nie ma w niebie matek ? i nie ma córek ?


W niebie nie istnieje taki rodzaj rozrodczości jak na ziemi. Forma kontaktu osobistego, jest cechą rozrodczości, przynależną rodzajowi o bardzo zagęszczonej materii ciała.
Nazwa Ojciec i Syn wynika z kultury człowieka na ziemi. Trzech ojców, to trzy różne haraktery, którzy w czasie kreacji pierwszej młodej duszy w rodzinie, prześlą swoje wiązki materii myślowej do instrumentów kreatora. Jest to minimalna ilość zbioru wartości niezbędna do powstania nowej osobowości.
Pan Zastępów.



5. Jaka jest Hierarchia w Niebie ?


Odp.od Mesjasza.

Hierarchia w Niebie to jest rząd stanowisk.
Różnica pomiedzy hierarchią w cywilizacjach mniej doskonałych takich jak pozytywny astral lub nie wykazujących żadnej doskonałości takich jak cywilizacja ziemska a cywilizacją Nieba jest olbrzymia.W Cywilizacji Nieba hierarchia opiera się na wyborze stanowiska przynależnego a nie przynależności z wyboru.Tam dusze same decydują czy chcą zająć stanowisko, które w/g ich osobistego rozwoju im się należy.Nikt ich nie wybiera i nie żąda rekompensat w działaniu.
Bóg w skali hierarchii nie posiada władzy jego stanowisko to Przewodniczący Rady Głównej Nieba a zadanie to dopilnowanie właściwego poziomu stosunków emocjonalnych i zachowań wartosciowych pomiędzy członkami Rady Głównej Nieba.
Kolejny etap w hierarchii Nieba w dół to stanowisko każdego z członków Rady Głownej jako Przewodniczącego Rady nizszego rzędu.Status Przewodniczącego w kolejnych Radach posiada takie same cechy jak status Boga w Radzie Głównej.
W hierarchii dusza nie ma osobistych celów, tam nie występuje "wyścig szczurów", dusza spełnia swoje zadanie z własnej woli i z przyjemnością nalezność za wykonywanie jakiegokolwiek stanowiska w hierarchii nie jest przekazywana duszy tylko rodzinie.Czas przeznaczony na działanie lub na pracę jest czasem, który dusza przeznacza dla rodziny.W Niebie nie istnieje wartośc indywidualna w stosunku do posiadania.należności za pracę są wartością rodziny.


Pozdrawiam Serdecznie.