Sprawcze Działanie Modlitwy?, czym jest dla ciebie modlitwa, czy coś daje, czy ktoś ją odbiera? Opcje

[pływak]

przeglądałem forum pod kątem tematu: MODLITWA i znalazłem wybiórczo kilka wątków, gdzie jednak ten temat nie stanowi głównego zagadnienia do dyskusji. Robert Monroe uważa, że modlitwa nic mu nie pomaga, że jego wyjścia są takie same obojętnie czy próbował się modlić czy nie. Z innego garnka: w USA przeprowadzano swego czasu eksperymenty, w których modlono się o zdrowie chorych z nazwiska a którzy to chorzy o eksperymencie nie wiedzieli. Nie stwierdzono poprawy ich stanu zdrowia w stosunku do innych chorych w tym szpitalu. W innym eksperymencie pewna grupa chorych wiedziała, że inna grupa opiekunów modli się o ich zdrowie, zaś inna grupa chorych o tym nie wiedziała. I znów nie stwierdzono istotnej poprawy zdrowia u grupy pierwszej (która wiedziała), jedynie poprawiło się ich samopoczucie. I tu rodzi się dylemat: modlić się przed wyjściem astralnym czy nie? Mogę sobie wmawiać, że mi to pomaga i sam się niejako podbudowywać psychicznie, podobne działanie mają też buddyjskie mantry. Ale istota rzeczy jest inna, mianowicie, czy ktoś nas słyszy? Mało tego, czy ktoś nas wysłuchuje? Bóg, anioły, inne istoty, demony? Bo przecież o to nam chodzi czy nie? A może rzeczywiście nie ma żadnego kontaktu z nimi przez modlitwę, może to tylko mrzonka, nasze pobożne życzenie.

[iguana]

W czym pomagają? We wszystkim.
Szczególnie jeden przyjaciel, jest obok mnie od 14 lat. On nauczył mnie wychodzić z ciała. Pomógł mi w walce z chorobą.
Udziela wskazówek w najważniejszych dla mnie momentach życia. I nigdy się nie zawiodłam.
A wezwanie to chyba indywidualna sprawa. Gdy wychodzę, wystarczy że pomyślę o moim NP i jest przy mnie. Nie wiem jak robią to inni.

[pływak]

W czym pomagają? We wszystkim.
Szczególnie jeden przyjaciel, jest obok mnie od 14 lat. On nauczył mnie wychodzić z ciała. Pomógł mi w walce z chorobą.
Udziela wskazówek w najważniejszych dla mnie momentach życia. I nigdy się nie zawiodłam.
A wezwanie to chyba indywidualna sprawa. Gdy wychodzę, wystarczy że pomyślę o moim NP i jest przy mnie. Nie wiem jak robią to inni.

I tu jest sedno sprawy. Wzywamy konkretne istoty, które występują w naszych snach. Katolicy modlą się do Boga przez Jezusa, Jego Matkę, Swiętych itd. My, Obemaniacy, nie uznajemy tego, bo oni to potępiają (księża), a więc pozostajemy przy swoich wierzeniach. I wspomniana już autosugestia jako sposób na osiągnięcie oczekiwanego rezultatu, co nie znaczy, że istoty pozaziemskie nam rzeczywiście pomagają. Podczas osiągniętego raz OBE możemy naprawdę je spotykać, szczególnie w obszarze II i moga to być duchy osób, które żyją lub odeszły, może też istoty boskie, sam nie doświadczyłem takiego spotkania. Widzę tu też pewne niebezpieczeństwo podczas wzywania takich istot, bo nigdy nie wiemy która nas akurat słucha, o ile w ogóle. Osobiście przeżyłem kilka udanych wyjść, przed którymi się modliłem do istot bożych, ale nigdy ich nie spotkałem, podobnie jak Monroe, więc chyba ich tam nie ma!

[qwerrty]

Ale skoro niektórzy twierdzą, że takie istoty istnieją to czemu miało to być kłamstwo. Ty się nie spotkałeś. Manroe się nie spotkał, a może inni tego doznali?
Co do tych wierzeń, to czy istnieje w ogóle jakaś nazwa na tą "religię"? Są jakieś zasady? Czy jest to po prostu luźne wierzenie w istoty nadprzyrodzone nie związane z Bogiem chrześcijańskim.

[iguana]

Ale skoro niektórzy twierdzą, że takie istoty istnieją to czemu miało to być kłamstwo. Ty się nie spotkałeś. Manroe się nie spotkał, a może inni tego doznali?
Co do tych wierzeń, to czy istnieje w ogóle jakaś nazwa na tą "religię"? Są jakieś zasady? Czy jest to po prostu luźne wierzenie w istoty nadprzyrodzone nie związane z Bogiem chrześcijańskim.

Tematem postu była modlitwa...a doszliśmy znów do kłótni o podłożu katolickim.
Widocznie Majster miał rację, i ten temat był na to skazany.
Ale do rzeczy.
Zaznaczam,że mówię za siebie.
Tak, NP to coś co znamy. Nie wierzymy- lecz wiemy o ich istnieniu. Możemy ich usłyszeć, zobaczyć, dotknąć.
To są PRZYJACIELE którzy pomagają w potrzebie. Najlepsi z najlepszych, emanujący czystą, bezinteresowną miłością. Nie chcą nic w zamian.
I zwykłe dziękuję w zupełności wystarczy.
Nie oddajemy im czci. To nie jest religia.
Masz przyjaciela?? prosisz go czasem o radę, pomoc w trudnej sytuacji??
To jest to samo.
A tak wygląda definicja religii:

Religia – system wierzeń i praktyk, określający relację jednostki do różnie pojmowanej sfery sacrum, czyli świętości i sfery boskiej. Manifestuje się ona w wymiarze doktrynalnym (doktryna, wiara), w czynnościach religijnych (np. kult czy rytuały), w sferze społeczno- organizacyjnej (wspólnota religijna, np. Kościół) i w sferze duchowości indywidualnej (m. in. mistyka).
Relacja jednostki do sacrum koncentruje się wokół poczucia świętości – chęci zbliżenia się do sacrum, poczucia lęku, czci czy dystansu wobec niego.

I już wszystko jasne??

PS.
Wychodzę z ciała od ponad 14 lat i dopisuję się do listy osób które nie spotkały po tamtej stronie bohaterów katechizmu.