Błagam O Pomoc Opcje

[Konrad89]

Witam wszystkich, mam na imię Konrad i mam 20 lat. Mieszkam w Stargardzie Szczecińskim. Bardzo proszę o pomoc. Czuję się bardzo chory i próbuje wszystkich możliwych metod żeby sobie pomóc. Od paru dni czuję się potwornie. Jest tak źle, że nawet nie potrafię tego opisać. Mam takie napady co jakiś czas. Byłem już u wielu psychiatrów i brałem bardzo dużo różnych leków. Lekarze stawiali różne diagnozy, głównie osobowość borderline, fobia społeczna. Chodzę na psychoterapię ale to nie za bardzo mi pomaga. Terapeutów też już zmieniałem kilka razy. Próbowałem już wyjść z ciała, niestety bezskutecznie. Błagam o pomoc. Jeśli konieczne było by wyciągnięcie mnie, jestem na to gotowy mimo, że bardzo się boje. Pozdrawiam wszystkich serdecznie!

[VVi]

Hmy, pada tam u ciebie śnieg? Jak będziesz na dworze, weź trochę śniegu takiego świeżego i zjedz. Tak wiem, że to dziwne. Ale zrób to.
A poza tym wszystkie rady kolegów obemaniaków typu - miłość i medytacja, to bardzo dobre rady. Miłość niesamowicie uwalnia i chce się cały czas uśmiechać. Sama terapia uśmiechowa też czyni cuda. Można np. usiąść przed lustrem, wziąć kilka głębszych oddechów, rozluźniając się a potem uśmiechnąć się szeroko i szczerze, tak jakbyś chciał tym uśmiechem wyrazić wszystkie dobre uczucia wobec osoby, którą najbardziej kochasz, lubisz czy coś w ten deseń:))). Poza tym możesz wymuszać na sobie uśmiech nawet wtedy, kiedy nie chce ci się uśmiechać. A kiedy rano obudzisz się ze strachem w duszy i sercu, weź spokojny oddech (i wydech) i obserwuj uczucia - zauważ jak się przemieszczają, jak się zmieniają. W pewnym momencie zauważysz, że owe uczucia są gdzieś indziej niż ty sam.
Ach ta psychologia.
p.s. masz jakiegoś zwierzaczka???

[Zbyszek]

Wkleiłem temat u brusowcow. Konrad, jeśli masz jeszcze siły to opisz tam co nieco, lub wklej ten sam tekst:)
Sporo jest u Moena dziarskich ludzi, którzy chętnie pomagają.

http://www.afterlife-knowledge.com.pl/foru...&highlight=

Pisząc wieczorem ten tekst nie sadziłem, ze będę cala noc ganiał za nieszczęśliwa młodzieżą. Tylko kogo spotkałem, jak jest ich tyle na świecie, zmieszanych z tymi zadowolonymi?
Szukałem Konrada. Ktoś mi pomagał go znaleźć, obgryzającego z nerwów pazury. Hm, ale czy to było coś a nie jakieś kolejne majaki,- może o tym powiedzieć jedynie sam Konrad, jeśli coś oczywiście z dzisiejszych snów pamięta:)