Tęczowy Wojownik, Szamańska sztuka świadomego śnienia. Opcje

[Zielarz Gajowy]

Może komuś przydadzą się rady szamanów:

ŁOWCA SNÓW:

Charakterystyczny dla szamanizmu jest podział doświadczenia ludzkiego na dwie całkowicie przeciwstawne sobie sfery. Zwyczajna rzeczywistość to rzeczywistość naszego codziennego życia, które znamy jako prawa fizyki. Szamańska rzeczywistość to rzeczywistość wyobraźni, wizji i snów, dostępna jedynie nielicznym, tym, którym wrażliwość pozwala dostrzegać rzeczy ukryte przed doświadczeniem ogółu. W tym szczególnym stanie świadomości szamani mogą:

- przewidywać przyszłość, leczyć nieuleczalne choroby, wpływać na zjawiska i wydarzenia zewnętrzne, mogą chodzić po ogniu, sprowadzać deszcz, oddalać choroby i nieszczęścia.

Pierwszym krokiem na drodze do takiego stanu jest umiejętność kontrolowania swoich snów.

Aby kontrolować swoje sny, należy spać z głową zwróconą na północny zachód. Pod głową umieszczamy małą poduszkę wypełnioną ziołami sprowadzającymi lustrzane sny. Poduszkę tę umieszczamy na ogół pod większą poduszką, na której śpimy. Podstawowe zioła używane tutaj to szałwia, cedr (tuja) i lawenda. Można także oprócz tego dodać mięty, koniczynę, dziewannę, chmiel. Poza ziołami w poduszce powinien się znajdować kryształ kwarcu i niebieski turkus. Zioła powinny być świeże i dokładnie zmieszane w równych proporcjach. Kiedy stracą zapach, powinny być wymienione na świeże. Indiański szaman zaleca także umieścić u wezgłowia pióropusz z dwóch piór sowich i jednego jastrzębiego, przewiązany czerwoną przędzą. Pióra sowie sprowadzają sny, zaś jastrzębie symbolizuje dialog pomiędzy wyższą i niższą jaźnią. Do przędzy przywiązany jest mały diament Herkimer i turkusowy niedźwiedź. Niedźwiedź jest stróżem świętych snów.

Przed snem leżąc na plecach przypominamy sobie wszystkie zdarzenia z minionego dnia, od momentu przebudzenia do chwili położenia się do łóżka. Następnie szybko przelatujemy te zdarzenia w wyobraźni w porządku odwrotnym, tj. od wieczora do rana, starając się nie zatrzymywać dłużej na poszczególnych wydarzeniach, nie komentować ich, nie analizować, ani nie poprawiać. To ćwiczenie ma na celu oczyszczanie świadomości z wrażeń codziennych, tak, aby nie musiały pojawiać się we śnie.

Oddychając wolno przez nos, sprowadzamy powietrze do dolnych części płuc, do podbrzusza, tak nisko jak to możliwe. Na chwilę zatrzymujemy tam oddech, a następnie wydychamy powoli przez usta. Jednocześnie sprowadzamy swą uwagę do stóp i koncentrujemy się na nich. Stopy muszą poczuć, że umysł jest świadomy. Wówczas tonem rozkazującym każemy swym stopom zasnąć i przestać się ruszać. To samo czynimy, posuwając się w górę ciała z kolanami, udami, brzuchem, klatką piersiową, plecami, ramionami, rękami. Szczególnie wiele uwagi należy poświęcić ramionom, barkom i rękom. Następnie przechodzimy do szyi i głowy, którym również należy poświęcić wiele czasu. Potem przechodzimy do twarzy i oczu. Kiedy jesteśmy przy oczach, staramy się skierować wzrok na czubek głowy, tak dalece jak to jest możliwe. Nazywa się to szukaniem "piątego oka", czyli oka lustrzanych snów. Zamykamy oczy i stale patrząc do tyłu, liczymy w myśli do trzech, skupiając całą swą uwagę na oku lustrzanych snów, Rozkazującym tonem mówimy do siebie: "Moje oko snów jest otwarte, a zwykłe oczy są zapieczętowane". Od tego momentu oczy powinny zostać zamknięte. Liczymy w myśli od do 1 i relaksujemy się. Kiedy dojdziemy do 1, mówimy do siebie z mocnym postanowieniem: "Tej nocy jestem zjednoczony z moją wyższą jaźnią. Będę kontrolował swoje sny. Moje śniące ciało będzie świadome tego, że śni i będzie pamiętać swoje sny". W tym stanie czekamy, aż pojawi się sen.

Dalsza część praktyki jest możliwa tylko wtedy, jeśli podczas snu zachowamy świadomość tego, że właśnie śnimy. Należy wówczas poszukać swego odbicia w lustrze. Mówimy do siebie rozkazującym tonem: "Spójrz na swe odbicie. Muszę zobaczyć swe odbicie". Jeśli to się uda, trzeba następnie przenieść swą świadomość w odbicie lustrzane i stamtąd spojrzeć na swoje śniące ja. W ten sposób wchodząc w lustro, wchodzimy w lustrzany sen, wchodzimy w świat szamański.

Indiański szaman powiada, że w takim stanie nasz fizyczny sobowtór pojawia się jakby w tamtym świecie. Odbieramy wszystkie wrażenia zmysłowe - dźwięki, zapachy, dotyk itp. Jest to faza całkowicie kontrolowanego snu. W tym stanie szaman dokonuje cudów, ma zdolności telepatii, telekinezy, jasnowidzenia. Jest w stanie materializować się w dowolnym miejscu i fruwać w powietrzu. Może także wejść w bezpośredni kontakt z oświeconymi istotami i duchowymi nauczycielami. Jeśli poprosi o spotkanie z Nauczycielem Snów, ten z pewnością pojawi się, gdy czas odpowiedni dojrzeje. Kiedy ktoś nauczy się przechodzić płynnie z naszej trójwymiarowej rzeczywistości do świata wizji i z powrotem, zachowując pamięć tamtych doświadczeń, te dwa światy staną się w końcu czymś jednym. On sam staje się Tęczowym Wojownikiem.

Medytacje Szamańskie Marek Has. Spis treści (zainteresowanym mogę wysłać skan całej książeczki)

1. Pieśń mocy
2. Przedmiot mocy
3. Rozmowa z ogniem
4. Medytacja z kamieniem
5. Ceremonia okadzania
6. Medytacja z drzewem
7. Medytacja z kryształem kwarcu
8. Taniec
9. Energetyzacja wody
10. Duchy opiekuńcze
11. Wyższe i niższe światy
12. Wewnętrzny ogień
13. Łowca Snów - opisane wyżej
14. Milcząca medytacja
15. Droga, której nie ma
16. Szamanizm - terapia i magia

Pozdrawiam. Zielarz Gajowy.

[White Tiger]

Soul Recovery odbywa się na leżąco,przy biciu bębnów tu w N.Y. muzyka szła z CD .Jest to m.innymi zbieranie cząstek duszy które zostają przy wszystkich których znamy i zwrot im ich cząstek.jest tez odnajdywanie swojego zwierzęcego przewodnika - w dolnym świecie gdzie się udajesz pod przewodnictwem szamana a także kontaktowanie z nauczycielem duchowym. podczas tych sesji są także wibracje odczuwa się potężne energie podczas jednej z sesji w momencie kiedy wszyscy czuliśmy przypływ energii CD która cały czas grała bez zarzutu raptem zaczęła przerywać jak stara czarna płyta gramofonowa - po zakończeniu zaczęła grać dalej normalnie. Warto jest coś takiego przeżyć. Coś poczuć, poznać i czegoś się nauczyć. A po latach fajne wspomnienia.