Oobe W Poezji Opcje

[Bernard]

Witajcie
Przede wszystkim pragnąłbym zaznaczyć, że pobieżnie zapoznałem się z zasobami forum i nic takiego jak to co planuję uczynić nie znalazłem, gdyby jednak było to oczywiście nie będę miał pretensji gdy temat wyląduje w koszu. Zaznaczę też, że to nie ma być temat typu "napiszcie wiersz o OOBE", bo takie coś już ktoś wymyślił. Mi chodzi o poezję autorów z innych epok nie ważne z jakich. Możliwe, że piszę bezładnie ale to przez to, że jest to mój pierwszy temat jaki zakładam na tym forum.
Proszę, jeśli możecie, to wiersze zamieszczajcie według takiego schematu: autor, tytuł, wiersz, gdzie na niego trafiliście, Wasze odczucia i refleksje.


Jan Kochanowski
Do snu

Śnie, który uczysz umierać człowieka
I ukazujesz smak przyszłego wieka,
Uspi na chwilę to śmiertelne ciało,
A dusza sobie niech pobuja mało!
Chce li, gdzie jasny dzień wychodzi z morza,
Chce li, gdzie wieczór gaśnie pozna zorza
Albo gdzie śniegi panują i lody,
Albo gdzie wyschły przed gorącem wody.
Wolno jej w niebie gwiazdom się dziwować
I spornym biegom z bliska przypatrować,
A jako koła w społecznym mijaniu
Czynią dźwięk barzo wdzięczny ku słuchaniu.
Niech się nacieszy nieboga do woli,
A ciało, które odpoczynek woli,
Niechaj tym czasem tesknice nie czuje,
A co to nie żyć, w czas się przypatruje.


Na wiersz trafiłem w bardzo dziwnych okolicznościach mianowicie pisałem z niego kartkówkę, a co dziwniejsze właśnie odbywałem moją półtoramiesięczną przerwę od tematu. Za bardzo się skupić nie mogłem, bo przypomniałem sobie wszystkie moje próby i jak fajnie by było gdyby jednak mi się udało. Pomijam fakt, że prawdopodobnie dostanę tróję co przekreśli moje szanse na piątkę na koniec.
Cóż, zastanawia mnie jedynie to, czy Kochanowski był świadomy, że poniekąd pisał o tym co my teraz nazywamy OOBE i czy wiedział, że czymkolwiek to jest to właśnie jest.

Pozdrawiam i mam szczerą nadzieję, że temat nie okaże się ani dublem, ani niewypałem.

[Korna]

Taki paradoks: Treny Kochanowskiego powstałyby nawet wtedy gdyby Urszulka żyła.( Więc Bernardzie: możesz mieć rację!) Dlaczeg? Ponieważ jest to swoisty cykl filozoficzny uporządkowany w sposób klamrowy. Autor specjalnie zastosował taki chwyt aby wzbudzić w czytelniku chęć zastanowienia się nad "rozmyślaniami" w nich zawartych. natomiat postać Urszulki i te wydarzenie bylo niejako pretekstem do takiej konstrukcji.
Co do świadomego śnienia to nie wiem. Niech każdy 'czyta" ten wiersz tak jak chce :)
Pozdrawiam

[Bernard]

Taki paradoks: Treny Kochanowskiego powstałyby nawet wtedy gdyby Urszulka żyła.

Może i powstałyby, lecz o czym by były?

Darion - ładne, ale długie.


Pozdrawiam