Prawda O Prawdach Opcje

[Amras84]

Wyglądamy przez okno. Widzimy drogę, kilka latarni, parę drzew, przelatującego ptaka. I jest to dla nas wystarczajacy dowód na to że to wszystko istnieje i jest prawdą. A czy aby na pewno? Czy mądrze jestślepo zawierzać jednemu zmysłowi, może dwóm, takim, które mogą zawodzić? A nawet jeśli nie zawodzą? Jaką mamy pewność że nasz umysł poprawnie interpretuje sygnały odbierane przez zmysły?
Jaką mamy pewność że wszystko wokół to nie iluzja oszukująca nasze postrzeganie?
A na ile świat jest prawdziwy a na ile wykreowany przez ludzkie zdolności twórcze napędzane żądzami, potrzebami i pragnieniami?
Wyglądamy przez to cholerne okno i wiemy że gdzieś tam w oddali płynie sobie rzeka i nazywa się Nil? A ilu z nas się o tym osobiscie przekonało? Skąd to wiemy? Bo ktoś nam powiedział?
Tak naprawdę rzeczywistość składa się z tego co przyjmujemy i z tego co wykluczamy.
Więc im mniej wykluczymy tym więcej możemy przyjąć. Co się bardziej opłaca?
Piszę to, bo kolejne tematy na tym forum sprowadzają się do wojny pomiędzy zwolennikami naukowych, jedynie słusznych teorii i mierzalnych dowodów a buntownikami widzącymi w każdej namacalnej, przyziemnej rzeczy, spisek i kłamstwo.
Mam więc dwie uwagi do obydwu tych "frakcji"
Dla "buntowników": Świat jest piękny, taki jaki jest. Wystarczy sie na niego otworzyć.
Dla "racjonalistów": " Odseparowanie rozumu od innych form poznania spowodowało, że ludzkość zatraciła swoją intuicyjną mądrość."

[Darion]

Trafne spostrzeżenie ;) zapewne obaj wiemy o KOGO Ci chodzi, różnica między naszymi punktami widzenia zdaje się polegać na tym, że ja się z NIM identyfikuję a Ty jak wynika pośrednio z treści wypowiedzi (choć mogę się mylić) "widzisz" GO jako byt osobny bo faktycznie mogłoby się tak wydawać ale uważam jednak, że tak nie jest lub jest ale niezupełnie:P

Ponadto uważam, że dodawanie i odejmowanie jest ściśle uzasadnione i potrzebne bo gdyby tak nie było po co ON miałby to robić? Myślę, że ma to na celu doświadczanie odkrywania tego co ON wie a co jest prawdą absolutną o pewnym zakresie całości bądź samej całości. Myślę, że odjęcie całkowite pozwala na poznanie tej prawdy świadomie co umożliwia jej praktyczne wykorzystanie a problem polega na tym, że trzeba najpierw odpowiednio dużo (w sensie jakości) dodać aby móc odjąć. I oto powstała "filozofia algebraiczna" :D Ktoś coś z tego rozumie?

Dobra, to ja lecę do psychiatry ;)
Pozdrawiam.