Poszukiwanie Prawdy, moje wątpliwości Opcje

[Zyga]

Cześć. Piszę, bo mam problem.
Należę do ludzi, którzy mają świadomość życia w świecie wszechobecnej obłudy. Naprawdę ciężko się w tym wszystkim połapać. Niełatwo jest określić, co jest dobre a co złe. Jeszcze trudniej rozpoznać prawdę. Najtrudniej jest jednak przyznać się do błędu i uwolnić się od kłamstwa, które się niechcący zdążyło polubić. Nie wiem, czy właśnie nie znajduję się w takiej sytuacji, zakochując się w OBE.
Wielu twierdzi, że nie ma zła ani dobra - jest tylko własne doświadczenie. Nie zgadzam się z tym. Wielu twierdzi, że nie ma Boga, lub jest tylko Bóg ale nie ma Szatana. Nie wiem jak ta teoria ma się do zjawiska opętania przez demony. Czy to tylko przejawy choroby psychicznej ludzi związanych z Kościołem? Wielu twierdzi, że OBE to okultyzm, diabelska pułapka. Napisałem kiedyś, że OBE jest fascynujące. To prawda. Jest jak narkotyk. Ciężko z niego zrezygnować. Byłem dzisiaj w pewnej księgarni ezoterycznej. Miałem nadzieję, że spotkam w niej miłą panią sprzedawczynię, która poznała już moją fascynację. Chciałem z nią porozmawiać na ten temat oraz na temat czegoś co mi ostatnio poleciła (systemy DEIR). Niestety zamiast niej zastałem inną panią. Sprzedawczyni obsługiwała akurat klientkę, zainteresowaną zakupem kart Tarota. Tymczasem przeglądałem książkę o czakrach. Kiedy sprzedawczyni zajęła się mną, opowiedziałem jej czym się interesuję. Kobieta zmarszczyła brwi i wyraźnie odradziła mi moje hobby. Twardo spytała "Po co ci to? Możesz wrócić zniszczony psychicznie". "Bo to niezwykle ciekawe i świetne narzędzie do odkrywania Prawdy". "Czyżby?" - retorycznie zapytała. No właśnie. Czy dzięki OBE można poznać Prawdę lub chociaż się zbliżyć do niej? Znowu mam wątpliwości. Zwłaszcza, że w żadnej z moich OBE-przygód nie udało mi się zrealizować moich wcześniejszych planów. To tak jakbym brał udział w czyimś przedstawieniu. Ciekawe czyim? Przy okazji. Wczorajszej nocy śniło mi się, że ktoś kuł mnie nożem w brzuch. To był zwykły sen, ale ból był bardzo realistyczny. Ból ustępował dopiero, kiedy odpowiadałem napastnikowi tym samym. Zapamiętałem tylko cyniczny uśmiech mojego sennego przeciwnika, rzucony mi na pożegnanie. Rano obudziłem się z bólem brzucha. Ciekawe czy to ból wywołał mój sen, czy było odwrotnie? Nieważne. Chcę wiedzieć, czy Wy też macie takie wątpliwości?

[Zyga]

Mnie po prostu zaskoczyło to, że kobieta z ezoterycznej księgarni odradzała i straszyła. Zrozumiałbym gdyby to był ksiądz, a nie jakaś wróżka zajmująca się Tarotem. To mi dało do myślenia. Sen o walce z nożownikiem to sprawa drugorzędna i miał miejsce dzień wcześniej.

[Mishah]

Mnie po prostu zaskoczyło to, że kobieta z ezoterycznej księgarni odradzała i straszyła. Zrozumiałbym gdyby to był ksiądz, a nie jakaś wróżka zajmująca się Tarotem. To mi dało do myślenia. Sen o walce z nożownikiem to sprawa drugorzędna i miał miejsce dzień wcześniej.

Już zauważyłem, że sny świadome budzą takie skojarzenie u osób, które się nimi nie zajmują. Po pierwsze uważają oni, że nie da się wyspać będąc świadomym. Jest to częściowo prawda, dlatego że najlepszą drogą do świadomych snów jest przerywany sen. Przerywanie snu obniża zaś ostro koncentrację. Po drugie uważają oni, że jest to ostra ingerencja w psychikę i można zwariować. Jest ingerencja, ale myślę, że gdybyś kogoś zabił, albo gdyby rzuciła Cię dziewczyna, to ingerencja w Twoją psychikę tych wydarzeń byłaby nieskończenie razy większa niż ta od świadomego snu. Trzecia rzecz, ale zauważyłem, że tacy totalni laicy jakoś łączą LD z narkotykami i odmiennymi stanami świadomości. Stąd uważają LD za uzależniające. Uważają, że to więcej wrażeń niż psychika może znieść. Co jest czasem prawdą i wtedy umysł reaguje tym, że choćbyś nie wiem jak się starał to przez np. miesiąc nie możesz odzyskać świadomości we śnie. Ostatnia rzecz jest taka, że jak wpadniesz w alkoholizm, to możesz np. przestać pić alkohol. Jeśli Twoje otoczenie ciągnie Cię w dół, to możesz je zmienić. A jak zaczniesz świrować od LD, to spać raczej nie przestaniesz. I tego ludzie postronni się boją. Jednak ja np. kiedyś miałem 3- nocny maraton koszmarów i w końcu przeszły. Co chwilę budziłem się w nich zlany potem. Po prostu jak nie przywiązujesz do tego wagi, to nie ma problemu. Co do OOBE, dochodzą jeszcze wątpliwości co do powrotu do ciała. Z drugiej strony tak samo jest z hipnozą. I nie ważne, że każdy artykuł na temat hipnozy mówi, że jak hipnotyzer straci z Tobą kontakt, to nie zawiesisz się, tylko po chwili po prostu się obudzisz, tak jakbyś spał. Ludzie wiedzą swoje i wierzą, że w hipnozie możesz się zawiesić. Co ciekawe są też jednocześnie sceptykami i twierdzą, że ich nie da się zahipnotyzować.

Na Twoją babkę nakłada się pewnie jeszcze jej new age' owa ideologia. Po stawianiu tarota pewnie oczyszcza karty nad płomykiem ognia. Karty tylko trochę stykają się z tamtym światem, a skoro Ty się w niego zanurzasz cały, to czemu do jasnej cholery się oczyszczasz. A zatem przynosisz ze sobą straszny syf. I takie to myślenie. Po za tym pewnie słyszała o opętaniach, a to przecież przez OOBE, tak mówi teraz kościół. Jeśli masz predyspozycje, to OOBE może przyśpieszyć pewne choroby. Jednak nie powoduje ich, jako takie. Po prostu działa jak katalizator, jeśli i tak miałbyś być chory.

Inna rzecz to taka, że ludzie mają niesamowitą wiarę w autorytety. Jeśli jakiś jogin w Indach by wychodził z ciała, to byliby tą informacją zachwyceni i opowiadaliby sobie ją przy piwie. Jeśli zaś Ty powiesz, że wychodzisz z ciała, to stanie się to dla nich głupotą. Jak to przecież znam go od małego? Jak jesteś w czymś dobry, to ludzie Ci mówią, że znają kogoś, kto dopiero jest kozakiem. Z kolei komuś innemu, będą się chwalić, że znają Ciebie. Wszystkim będą mówić, że są kiepscy za to oni sami znają samych kozaków i to powoduje, że czują się lepiej. No więc, babka spojrzała na Ciebie i pomyślała: on wychodzi z ciała? na pewno napyta sobie biedy.- bo na jogina to pewnie jej nie wyglądałeś.