Pomagajmy Sobie. Obalmy Mity Obe. Opcje

[Zyga]

Do napisania tego tematu skłoniły mnie pewne dzisiejsze przemyślenia. Przede wszystkim zauważyłem, że wszyscy nowi miłośnicy podróży astralnych zostali pozostawieni sami sobie. Sam jestem początkującym OBEmaniakiem i tak jak większość forumowiczów potrzebuję rad bardziej doświadczonych ode mnie kolegów i koleżanek. Nie wiem czy "starzy" nam pomogą czy nie. Niezależnie od tego postarajmy sami sobie pomóc.

Wnioski, do których doszedłem po prawie dziesięciu miesiącach praktyk OBE.

Po pierwsze funkcjonuje wiele mitów na temat wychodzenia z ciała.
Przede wszystkim nie ma żadnych ograniczeń. Wyjść może każdy i zawsze. Nie jest ważne ułożenie ciała Północ - Południe, czy jakiekolwiek inne. Nie jest ważna pora dnia. Metoda 4+1 nie jest niezbędna. Podobnie dźwięki Hemi-Sync, czy jakakolwiek chemia. Jedyne czego potrzebujemy to wiara, wytrwałość, lekceważenie niepowodzeń. Potrzebujemy też dużo spokoju, wyciszenia, skupienie na konkretnej rzeczy. Bardzo przydatne są książki R. Monroa i B. Moena. Czytając je możemy się zawsze czegoś nowego dowiedzieć, jak sobie pomóc. Zadawajcie sobie pytania typu "Ciekawe jak..., ciekawe czy...". Osobiście zawsze po jakimś czasie uzyskuję odpowiedzi na podobne pytania w postaci kolejnych OBE przygód. Nie można mieć zamkniętego, ograniczonego umysłu. Trzeba być otwartym na nowości w naszym własnym systemie przekonań. Trzeba słuchać innych. Świat jest niesamowity, wciąż zaskakuje.

Być może moje spostrzeżenia wywołują śmiech u "weteranów OBE". Nie przejmuję się tym. Po prostu chcę jakoś pomóc tym, którzy tej pomocy potrzebują. Pomóc tak jak tylko potrafię. Skoro Wy milczycie...

[masa]

Ano ma Zielarz. Nikt tu nie wyklucza zła.(takie uszczypanie do twojego dawnego postu). Bo na pewno każdy spotkał opętanego gniewem człowieka, każdy człowiek też widział albo wyczuł w innych strach. Gdy by nigdy tego nie było tego w nas nie rozpoznalibyśmy tego, aczkolwiek nazywanie tego demonami, astralnymi larwami itp. jest dla mnie jakby cofaniem w rozwoju jest dla mnie cofaniem w rozwoju i tworzeniem nowych schematów tych które przypatrzyliśmy za starych.Żyjemy w XI wieku czas diabłów itp. miną Dzis ludzie nazywają to energią. Rozumiem niektórych ze jak się przeje albo naje kiełbasy i popije mlekiem to mu się larwa astralna przyczepi ale z drugiej strony w dobie takiego rozwoju odkryć zwykłe przejedzenie pomijajac larwy astralne jest stratą energii która mogłes wykorzystac na coś innego zamuli, źle się będziesz czuł i tyle. Boje się przypisywanie ideologi, ale tez nie moge powiedzieć ze diabła nie ma, że nie ma siły i strachu. Ale dla jednego i drugiego to diabeł to dwie rożne rzeczy. Zobacz taki Majster nie boi się diabła bo nie raz nim był ale innego same myśli o tym mogą pogrzebać a zwłaszcza dla tych którzy chcą wychodzić, sam strach przed tym jest wielki i dodaj mu jeszcze na garba diabła, to sukces murowany ale jaki?

Ps. Jeżeli bawiąc się w interpretacji ludzi którzy żyli setki lat temu i nazwali demonem coś ja bym zdefiniował jak wyżej Strach i Siłę dwóch istot odziałujących na siebie. Jedna czuje siłę a druga a się boi


http://www.youtube.com/watch?v=MK2i8aVF_4Q&feature=fvst