Wyszedłem I Co Dalej? Brak Pomysłów, Wyobraźni. Opcje

[oppoioii]

Witam.
Piszę, bo stanąłem w miejscu i nie wiem co z tym zrobic. Zwykle budzę się po 4 godzinach snu, jakieś rozbudzanie itp. Czasami jest to 4+1, czasami za pierwszym razem budzę się na chwilę i później znowu. Generalnie udaje mi się dojsc do stanu, kiedy jestem na pograniczu snu i jawy, zaczynają się wibracje, podnoszę się i jestem w swoim pokoju już tym ciałem niefizycznym.

Niby wszystko fajnie. Wyszedłem, ale co z tego? Niby mogę robic wszystko, a tak naprawdę nie mogę robic nic ciekawego. Takie sny się bardzo szybko kończą i zaczynają się następne od początku w moim pokoju. Poza tym nie mam takiego czucia (dostrojenia) jak w rzeczywistości. Zwykle taka sesja składa się z 10-15 krótkich snów, ale jakoś nie mam z nich żadnej satysfakcji.

Co zrobic, żeby lepiej się dostroic, żeby sny trwały dłużej i żeby spotkac swoje wyższe ja, albo dostac się do tych wszystkich miejsc opisanych przez Monroe, a nie tylko wyjsc ze swojego pokoju do sąsiadów, albo wyleciec przez okno?

Nie mam pomysłów, stanąłem w miejscu, więc proszę o pomoc.

[oppoioii]

Chłopie...nawet jak poza ciałem uda Ci się kochać z tą kobietą to co z tego? Po przebudzeniu będziesz miał tylko dola, że tutaj na świecie tego nie możesz. Zryjesz sobie psychę a życie stanie się żadne. Chcesz tego? Zastanów się.

Gorzej niż jest już nie będzie, więc nie mam nic do stracenia... Po przebudzeniu będę miał tylko doła? Cały czas mam doła...

Generalnie jest kilka podejść do tej sprawy które zdążyłem poznać.
Jedno reprezentowane przez Moena , Monroa I Darka Sugiera - że możesz astralnie spotkać realnie istniejącą osobę.(na co przytaczano tam dowody w postaci relacji tych osób)
I drugie bardziej sceptyczne - że to wytwór wyobraźni.

Które jest właściwe nie wiem - ale zakładając że oba mogą być wnioskuję że:
1 jeśli pierwsze podejście jest prawdziwe - to ingeruję w świat realnej osoby - a wtedy wyznaję zasadę - nie czyń drógiemu co tobie nie miłe.
2 jeśli drógie jest prawdziwe - to nie będąc pewnym wolę szanować podejście pierwsze tak na zaś coby na wszelki wypadek nie robić komuś psikusów - patrz wniosek jeden.

Pozdro.

Nie chciałbym wpłynąc na jej wolną wolę, chociaż może jakby była taka możliwosc. Bardziej chciałbym z nią pogadac w tym oobe. Po prostu byc przy niej, bo teraz jej w ogóle nie widuję. Nie wiem czy jej się podobam. Wiem po prostu, że jest zajęta.

[Pavveł]

Skoro Bielik zaraz ma załagodzić sytuację, to ja wcześniej trochę potrząsnę ;P Oppoioii człowieku, ogarnij się!

Nie chciałbym wpłynąc na jej wolną wolę, chociaż może jakby była taka możliwosc. Bardziej chciałbym z nią pogadac w tym oobe. Po prostu byc przy niej, bo teraz jej w ogóle nie widuję. Nie wiem czy jej się podobam. Wiem po prostu, że jest zajęta.

Czy Ty ją naprawdę kochasz? Bo wydaje mi się, że traktujesz ją jak przedmiot, który chcesz wykorzystać do uszczęśliwienia siebie, a nie patrzysz na to, że ona może już jest szczęśliwa w swoim związku. Jeśli ją naprawdę kochasz, to ciesz się z jej szczęścia, jakby to było Twoje szczęście.
Nie wiesz czy się jej podobasz - a sam sobie się podobasz? Jak możesz oczekiwać od kogoś, że się mu spodobasz, skoro sam sobie się nie podobasz?! To, że sam sobie się nie podobasz wnioskuję po tym, że masz na tyle niską samoocenę, że jesteś małosamowystarczalny, a wręcz całkowicie uzależniony od drugiej osoby, którą najlepiej chciałbyś się stać... jestem pewien, że gdybyś się nią stał, zechciałbyś być sobą spowrotem :)

Gorzej niż jest już nie będzie, więc nie mam nic do stracenia... Po przebudzeniu będę miał tylko doła? Cały czas mam doła...

Wiesz dlaczego masz doła? Bo nie kochasz siebie. I nie kochasz tej drugiej osoby. Ty oczywiście myślisz inaczej, że cenisz, lubisz siebie i kochasz tą drugą osobę ponad życie. Względnie tak jest. Ale patrząc na to od drugiej strony, wcale nie kochasz siebie, bo zaniedbujesz siebie dla egoistycznych celów, nawet nie przysparzając tej drugiej osobie żadnych korzyści. Natomiast nie kochasz tej drugiej osoby, bo nie cieszysz się jej wolnością i szczęściem, tylko chcesz ją uzurpować dla siebie, aby stała się Twoją niewolnicą. Ty może chciałbyś tylko, aby po prostu przy Tobie była, ale jej droga po prostu może idzie w innym kierunku, niż Twoja i musisz to uszanować i zaakceptować. Jeśli ją naprawdę bezgranicznie kochasz, to puść ją wolno i kochaj dalej, bez oczekiwań - wolno. Daj wolność sobie i jej. :)
Nie wjeżdżam Ci tego bracie bez powodu. Wiem, bo sam miałem jak Ty ;P 3maj się, dasz radę, przebolejesz to, a potem wstaniesz niczym feniks z popiołów ;)

PS: W takim stanie miłości do drugiej osoby na pewno zrozumiesz empirycznie, nie konceptualnie, cytat Yasutani Roshi'ego: "Największe złudzenie ludzkości wyraża się w przekonaniu, że ja jestem tutaj, a ty jesteś tam." :) Wiedz, że już jesteś z tą kobietą, tylko w innym sensie. Jesteś przy niej bliżej niż myślisz, cały czas. Jesteś z nią jednym, tak jak z każdą istotą wszechświata :))

Pozdro, hej! <3