Nasze Poezje, w poezji się oddać… Opcje

[Darek Sugier]

Pomyślałem, że będzie to fajny temat. Piszmy w nim tylko wierszem. Może być biały, może być rymowany. Mogą to być rymy raperskie. Wsjo ryba, byleby z serca sztuką płynęło… Dopisujta się Ludzie! Wżyjmy się w poezji!

No to ja pierwszy…


O Nardzie Polski!

Nie znasz swojej siły…
Nie znasz swojej mocy…

Ty przez lata ciemiężony,
Na przedprożu glorii stoisz!

I choć Otchłań uchylona,
I choć przyjdą chwile ciężkie,
Wielu się w Tobie schroni,
Bo wyczuje to ich serce…

DS

Darek Sugier "Dzienniki Jessego" 2011-2012 e-book drukarski
Darek Sugier "Reportaże św. Piotra" 2011 e-book drukarski
Darek Sugier "MIŁOŚĆ i WOLNOŚĆ Poza Ciałem"
2002 e-book drukarski
archiwalna strona Darka Sugiera 2007-2009
porady Darka Sugiera na oobe.pl 2002

[Hashal]

Ten wiersz napisałem natchniony snem, bądź jedną z podróży po drugiej stronie, sprzed dwóch nocy. Nie mnie to oceniać, czy to OOBE, czy sen. Wiem jedynie, że do tej pory czuje to nieziemskie cudowne uczucie :) Zapisałem w dzienniku wszystko co zapamiętałem, pomogło mi to napisać ten wiersz:

Zamgloną ścieżką między drzewami
minąłem się raz z dwoma kobietami
lśniły jak perły, były aniołami
czyste jak łzy, nieskalane grzechami
twarze niewinne, jak dziecko śpiące
o cerze bladej, jak gwiazdy lśniące
dostojne, szlachetne w boskości skąpane
majestatyczne, w jasne szaty odziane
niosły mężczyznę, potrzebował pomocy
miał nogi zbyt słabe, by mógł sam kroczyć
za nimi ludzie, szło ich niewiele
ciekawe, co tej wędrówki jest celem?
stałem jak menhir, w anioły wpatrzony
pięknem i blaskiem jak gromem rażony
wiedziały,że stoję, zwróciły uwagę
spojrzałem im w oczy, poczułem powagę
ich mądrość godną na Ateny miano
z miłością i troską na przemian splątaną
ruszyłem za nimi, ciekawy gdzie idą
może poznam jakąś prawdę ukrytą
weszliśmy na cmentarz, ujrzałem człowieka
stał w grób wpatrzony, wspomnieniem ociekał
słyszałem w głowie jego głos i myślenie
że w tym grobie jest jego poprzednie wcielenie
wyszliśmy z cmentarza, wciąż mgła wisiała
świata nie widać, tylko aniołów ciała
szły tuż przede mną jakby drogę znały
nie niosły mężczyzny, w inne ręce oddały
schodziliśmy w dół, ścieżką żwirową
po czym usłyszałem melodię zmysłową
to był śpiew, w tonacjach wysokich
przeszył jak piorun nieboskłon szeroki
Chór anielski, niebiański dla ducha
wybuchłem płaczem, gdy wpadł mi do ucha
byłem wzruszony, lałem łez strumienie
czułem szczęście, radość, boskie uniesienie
wdzięczność, błogość, potężną miłość
po czym mgła zanikła, coś ją rozgoniło
stałem tak chwile nieziemsko wzruszony
po czym ujrzałem świat odmieniony
wszystko tętniło, w spokoju harmonii
czasu nie było, brak też monotonni
czas tam nie istniał, nie miał znaczenia
szczęście,miłość i jedność w tych ziemiach
to świat cudowny, piękny wesoły
Cudowny świat pokazały anioły.

Pozdrawiam wszystkich w cieple i miłości <3 :)