Niezwykłe Przesłanie Opcje

[pigsonwings]

Odświeże stary temat, a może dam nowy (nie wiem czy takowy był już wczesniej na tym forum). Niezwykłe, bardzo ciekawe, wzruszające przesłanie (dobrze sie słucha do poduszki) dla tych znających, i nie znających, dla katolików, ateistów, obenurków, odkrywców, słuchaczy, podróżników. Zawierające w sobie podstawowe klu jakim powinien sie kierować każdy z nas bez względu na prezentowane przez siebie poglądy. L O V E by Libero Berozzi

http://www.youtube.com/watch?v=fIadevnA1WU

[pigsonwings]

to bądź

łatwiej powiedzieć, gorzej zrealizowac mają "troche" na głowie, nie da sie oczyscić zupełnie doczesnych problemów taki już jest ten świat, podświadomość jest przepełniona doczesnością i tego nie zmienie, no chyba że mnie coś w głowe strzeli i nagle mój rozum będzie "czystą niezapisaną kartką" jak u Locke'a.

[Pavveł]

łatwiej powiedzieć, gorzej zrealizowac mają "troche" na głowie, nie da sie oczyscić zupełnie doczesnych problemów taki już jest ten świat, podświadomość jest przepełniona doczesnością i tego nie zmienie, no chyba że mnie coś w głowe strzeli i nagle mój rozum będzie "czystą niezapisaną kartką" jak u Locke'a.

Nie gorzej, bo nie musisz oczyszczać się z doczesnych problemów, wystarczy że oczyścisz się z traktowania ich jako problemy ^^
Np. robisz śniadanie już automatycznie, rutynowo, nie zważając na doznania, tylko aby mieć siłę do pracy, potem zasuwasz szybko do pracy,a by się nie spóźnić, myśląc o tym, aby się nie spóźnić, potem pracujesz, nie bacząc na co innego, myśląc kiedy praca będzie wykonana, potem wracasz myśląc kiedy w końcu będziesz w domu, a w domu włączasz tv i nie myślisz, "odpoczywasz", dajesz się programować, myjesz się szybko, rutynowo i hop do wyra spać, tylko po to, aby się wyspać...
Teraz przedstawię Ci inną propozycję: robisz śniadanie nie byle jak, ale z fantazją, różnorodnie, nie wszystkie kanapki z pasztetem i keczapem... i starasz się z tego doświadczenia wyciągnąć radość, jak cyrulik, który przygotowuje tajemniczy wywar... potem smakujesz każdej z kanapek zatapiając się w jej konstystencję, smak, strukturę, istnienie... po zjedzonym śniadaniu idziesz do pracy, ale nie myślisz o tym, kiedy w końcu będziesz w pracy, bo to i tak nie przyspieszy procesu transportu, zamiast tego oglądasz świat dookoła i snujesz fantazje na jego temat, albo po prostu się mu bacznie przyglądasz i podziwiasz rzeczy, na które wcześniej zwyczajnie nie zwracałeś najmniejszej uwagi... następnie wykonujesz swoją pracę, będąc uprzejmy dla każdego i żywiąc dla każdego szacunek, starając się wykonać dobrze swoją pracę, czerpiąc przyjemność z tego, co zrobiłeś tego dnia w trakcie tego i po tym... następnie wracasz do domu podobnie fantazjując, albo zwyczajnie obserwując z uwagą i zachwytem całe otoczenie, albo jeszcze dalsze przestrzenie umysłu... kiedy jesteś w domu rozmawiasz z innymi na interesujące Cię tematy, także z dziećmi, a nie najpierw je zbywasz traktując jakby nie byli partnerami do rozmowy, a potem się dziwisz, że gadają bzdury, których nie chcesz słuchać, ani o nich rozmawiać... doceniasz obecność rodziny i zatapiasz się w nią, wykorzystując ją tak, jakbyś chciał, aby rodzina wyglądała i samemu tak czyniąc... zamiast oglądać telewizję, czytasz, lub piszesz, słuchasz, lub tworzysz, oglądasz lub malujesz, lub ćwiczysz coś... robisz to, co pragniesz, rozwijasz się, tworzysz itd. a potem wykorzystujesz to, aby upiększyć życie swoje i bliskich... następnie kładziesz się spać, ale nie tylko po to, aby się wyspać, ale aby celebrować sen, zanurzyć się w niego z rozkoszą i perspektywą następnego dnia nowych doświadczeń i zgłębiania tajemnic i niezwykłości wszechświata... czasem nawet doznajesz oobe czy ld :)
To tyle. To nie koniecznie musi się tyczyć Ciebie, ale pisałem ogólnie. Każdy stwierdzi czy i jak bardzo go to dotyczy :) Jak przedstawiłem w przykładzie, nie trzeba rezygnować z "problemów" doczesnych, aby zaszywać się w pustelni, aby osiągnąć szczęście czy oświecenie. Nie masz robić czegoś, aby zyskać oświecenie czy szczęście. To z oświecenia i szczęścia wynika robienie czegoś... Tak jak mówił Budda: "Nie ma drogi do szczęścia, to szczęście jest drogą. Nie ma drogi do oświecenia, to oświecenie jest drogą" Pozdro ^^

no właśnie, przestań myślec i bądź, wtedy docierasz do bogactwa Istnienia, Piekna i Potęgi, nigdy nie złapiesz tego z bagażem umysłu
wyjdź ze świata i zamknij drzwi,,,
albo otwórz drzwi na bezświat i rzuc się w pustkę niskończoności,
Kto ma odwage, ten to odnajdzie.
Ale o czym my mówimy? tyle jeszcze zostało do zobaczenia do doswiadczenia, do poznania, do kochnia i do zrozumienia, wiec jeszcze nam sie nie chce odpuscic, hej!!! :>>

Ale kto Ci powiedział, że żeby poznawać, kochać i rozumieć, należy nie odpuszczać? :) Zależy co chcesz odpuszczać i jak chcesz odpuszczać.

[Natasza]

Ale kto Ci powiedział, że żeby poznawać, kochać i rozumieć, należy nie odpuszczać? :) Zależy co chcesz odpuszczać i jak chcesz odpuszczać.

Dlaczego tak dziwnie zadajesz mi pytanie ;kto mi powiedzial?
A kto tobie powiedział to wszystko o czym piszesz?
Pavveł ale ty to nie odpuszczasz :>>
Odpuscic = pozwolic niech płynie bez ingerencji bez sprawdzania, oczekiwania, bez oceniania, bez słowa bez myśli...
takie odpuszczanie
a rzeczy i tak bedą sie działy,
bo wydaje mi sie ze mówisz o jeszcze bardziej nie odpuszczaniu czyli wchodzeniu w swoja role z jeszcze wiekszą odpowiedzialnością i swiadomością swojego ciała/umysłu. ż czerpaniem jeszcze wiecej przyjemności ze świata tyle ze ze spokojem wewnetrznym, a mnie chodzi o nieco inne podejscie.

[Pavveł]

Dlaczego tak dziwnie zadajesz mi pytanie ;kto mi powiedzial?
A kto tobie powiedział to wszystko o czym piszesz?
Pavveł ale ty to nie odpuszczasz :>>
Odpuscic = pozwolic niech płynie bez ingerencji bez sprawdzania, oczekiwania, bez oceniania, bez słowa bez myśli...
takie odpuszczanie
a rzeczy i tak bedą sie działy,
bo wydaje mi sie ze mówisz o jeszcze bardziej nie odpuszczaniu czyli wchodzeniu w swoja role z jeszcze wiekszą odpowiedzialnością i swiadomością swojego ciała/umysłu. ż czerpaniem jeszcze wiecej przyjemności ze świata tyle ze ze spokojem wewnetrznym, a mnie chodzi o nieco inne podejscie.

A tak jakoś mi się zadało w ten sposób, nie przywiązuj do tego szczególnej uwagi ;p
Trafniej by było "czemu sądzisz, że..."

Chodziło mi o to, że żaby poznawać, kochać i rozumieć wcale nie trzeba nie odpuszczać. Natomiast z Twojej wypowiedzi wynikało odwrotnie: "Ale o czym my mówimy? tyle jeszcze zostało do zobaczenia do doswiadczenia, do poznania, do kochnia i do zrozumienia, wiec jeszcze nam sie nie chce odpuscic".

Nie sądzę, że Tobie chodzi o nieco inne podejście, uważam, że to jedno i to samo :) Kiedy zrobisz jedno (odpuścisz tak, jak piszesz), wtedy pojawi się drugie (świadomość, tak jak ja piszę)... Pozdrawiam ^^