Coś Dla Każdego Opcje

[Raf198]

Przygotowałem zbiór cytatów i opowiadań dających do myślenia, miałbym taką inicjatywę by stworzyć jeden wspólny dokument w którym znajdą się wszystkie rzeczy by rozkręcić myślenie, to będzie taki impuls dla przebudzenia świadomości. W tej chwili poskładałem taki PDF, ale jestem pewien że wielu z was miało by fajne rzeczy do dołożenia. Na razie jest parę słów, z którymi nie każdy morze się zgadzać, a to dlatego że każdy jest inny, ale jestem przekonany że każdy znajdzie coś dla siebie. Ze słowami jest jak z muzyką heh, ci słuchający disco potępiają metal, a z kolei metalowcy disco. Więc jeszcze raz zachęcam do inicjatywy -Stwórzmy coś dla każdego!

http://chomikuj.pl/Raf18m- tutaj dla zainteresowanych wersja do edycji :)

[uncommon]

Williama Shakespeare

Być albo nie być, to wielkie pytanie.
Jest li w istocie szlachetniejszą rzeczą
Znosić pociski zawistnego losu
Czy też, stawiwszy czoło morzu nędzy,
Przez opór wybrnąć z niego? - Umrzeć - zasnąć -
I na tym koniec. - Gdybyśmy wiedzieli,
Że raz zasnąwszy, zakończym na zawsze
Boleści serca i owe tysiączne
Właściwe naszej naturze wstrząśnienia,
Kres taki byłby celem na tej ziemi
Najpożądańszym. Umrzeć - zasnąć. - Zasnąć!
Może śnić? - w tym sęk cały, jakie bowiem
W tym śnie śmiertelnym marzenia przyjść mogą,
Kiedy zrzucimy z siebie więzy ciała,
To zastanawia nas: i toć to czyni
Tak długowieczną niedolę; bo któż by
Ścierpiał pogardę i zniewagi świata,
Krzywdy ciemiężcy, obelgi dumnego,
Lekceważonej miłości męczarnie,
Odwłokę prawa, butę władz i owe
Upokorzenia, które nieustannie
Cichej zasługi stają się udziałem,
Gdyby od tego kawałkiem żelaza
Mógł się zwolnić? Któż by dźwigał ciężar
Nudnego życia i pocił się pod nim,
Gdyby obawa czegoś poza grobem,
Obawa tego obcego nam kraju,
Skąd nikt nie wraca, nie wątliła woli
I nie kazała nam pędzić dni raczej
W złem już wiadomym niż uchodząc przed nim
Popadać w inne, którego nie znamy.
Tak to rozwaga czyni nas tchórzami;
Przedsiębiorczości hoża cera blednie
Pod wpływem wahań i zamiary pełne
Jędrności, zbite z wytkniętej kolei,
Tracą nazwisko czynu. - Ha! co widzę?
Piękna Ofelia! - Nimfo, w modłach swoich
Pomnij o moich grzechach.