Bóg, Przemyślenia. Opcje

[paciorek]

Ostatnio na czacie rozgorzała dyskusja na temat pojęcia Boga. Niestety niektorzy mnie naprawdę zawiedli. Nie mówiąc o tym, że troche wcześniej mieliśmy despute na temat Jezusa w której kilku ludzi chyba mnie znienawidziło za to, że nie wierze w Jezusa i uważam, że był on najwiekszym okultem na ziemi i "upierniczył" ludzkosc na ponad 2000 lat. Jednak nie Jezus jest tematem mojego rozważania. Wróćmy do sprawy Boga.

Bóg! Kim jest? Na to pytania wydaje mi się, że ludzie usiłują sobie odpowiedzieć od setek, a może i tysięcy lat. W historii przetacza się wiele wizji Boga np. Bóg miłosierny (Nowy Testament), Bóg srogi (Stary Testament). Jednak tak naprawdę nikt Boga nie doświadczył, nie widział i nie jest w 100% pewnien jak wygląda i jaki jest.

Dlaczego?

Bo według mnie jest to nie do stwierdzenia.

Dlaczego?

To jest ciężko wyjaśnić, ale postaram się to zrobić.

Dobrzy obserwatorzy zauważyli, że umysł ludzki jest dualistyczny co oznacza, że potrafi dostrzec, opisać tylko to co posiada swoje przeciwieństwo.
Np. stół jest czerwony bo nie czarny,
albo kółko jest okrągłe bo nie kwadratowe, nie kwadratowe bo nie prostokątne itd. itd.

To jest właściwie istota rozważania nad Bogiem. Ludzie widzą tylko przeciwieństwa. Ludzi fajnych i głupich, bogatych i biednych, fajnych i głupich. Tak samo widzimy Boga dobrego, złego, miłosiernego. Czy Bóg naprawdę taki jest? Według mnie nie! Boga nie da się określić, przynajmniej nie w tym życiu. Boga nigdy nie pojmiemy choćbyśmy próbowali kolejne 20 000 lat! Bóg poprostu nie składa się z dualizmów. Nie ma swojego przeciwieństwa, a wszystkie próby opisania go to poprostu jego obraz/wizja.

Przepraszam. Może zagmatwane, ale inaczej się chyba tego nie da wytłumaczyć.

[Vesanya]

Stray, ja analizowałam głównie te rzeczy, które dotyczyły egregorów - pod kątem moim doświadczeń z istotami podszywającymi się pod Boga i skutków jakie odczułam na sobie. I w tym kontekście odkryłam jakby Torę na nowo - te historie które sa tam zawarte - to dla mnie teraz po prostu opisy różnych stanów duszy, i prawdy, które nie tylko moje doświadczenia potwierdzają, ale i innych również. Także to nie jest tylko moja interpretacja, kabaliści np również w taki sposób interpretują.

Np historia o Noe - po co interpretować dosłownie? przecież to opowieść o formacie systemu duchowego człowieka - o tym jak duch (woda) zalewa całą jaźń, ratujemy to co wartościowe i ukierunkowane na Boga, resztę rzeczy należących do toksycznego systemu przekonań jest niszczone przez Ducha - opisywałam ten proces niedawno na forum :)

Tak na pierwszy rzut oka - przykazanie jest osadzone w realiach ludzi żyjących w systemie patriarchalnym. Może dlatego jest tak zapisane, bo u Semitów do dzisiaj kobieta nadaje się do rodzenia dzieci i usługiwania mężczyźnie. Tacy byli i są Żydzi, którzy zapisywali to przykazanie i nie powinnismy chyba obwiniać o to Absolut?

Ja bym zinterpretowała to przykazanie pod kątem duchowym - przykazanie mówi o zazdrości. Nie trzeba być mistykiem, zeby wiedzieć co zazdrość i pożądanie powoduje w człowieku, prawda? PRzede wszystkim pożądanie i zazdrość wyklucza spokojne życie w małych społecznościach, a tak żyli Żydzi wtedy.

Spójrz na mity w innych kulturach. Jest tam wszystko - od kazirodztwa po różne bestialstwa, a mimo to, nikt nie podważa wartości alegorycznej mitów, i nikt nie próbuje ich nawet interpretować dosłownie. Tak samo powinno być moim zdaniem z Torą . Wszystko jest kwestią interpretacji.

Jak chcesz zobaczyć mściwego i złego egregora w Torze - to zobaczysz, i pewnie będziesz mieć rację, bo egregora tworzą ludzie, egregor nie jest Bogiem,tylko się pod Niego podszywa, często produkuje zło pod przykrywką fałszywej miłóści i światła.

Jeśli z kolei będziesz chciał zobaczyć prawdy duchowe Absolutu zawarte w tej treści, to tez zobaczysz i też będziesz miec rację. Szklanka do połowy pusta albo pełna.

Na tym polega niesamowita wielowymiarowość wszystkiego czego doświadczamy. Na ziemi nazwiesz morderstwo złem i masz 100% racji, na Ziemi musimy nauczyć się nazywać rzeczy po imieniu tak jak w przypowieści o Adamie, któremu Bóg kazał nazwać wszystko co jest na Ziemi. Z perspektywy duchowej dostrzeżemy jednak , ze nawet za morderstwem stoi Miłość, i tez bedziemy miec rację.

Nawet zniewolenie egegorem jest przejawem Miłości, bo później wychodząc z tego zmieniamy całkowicie perspektywę i uczymy się tego, co w ezoteryce nazywamy "właściwym rozpoznaniem duchowym". Będąc zniewolonym uczymy się jednoczesnie czym jest wolność duchowa i właściwe ukierunkowanie na Boga Jedynego, który z egregorami nie ma nic wspólnego, i którego imię nie wyraża się w długości jak wmawia Darkowi istota z która ma do czynienia, ale w naturze niepoznanej dla człowieka.

Bóg nie jest dosłownością, dosłowne są egregory, które się za Niego podszywają, bo stworzone są przez ludzi. Bóg dla mnie, wg Tory, wg Koranu a nawet wg Buddy (choć nie dosłownie) jest Absolutem, powiedzmy paradoksem, którego ludzki umysł nie ogarnia ale jest w stanie doświadczac poprzez Jego iskrę w sobie.

[stray.ghost]

...Jak chcesz zobaczyć mściwego i złego egregora w Torze - to zobaczysz, i pewnie będziesz mieć rację, bo egregora tworzą ludzie, egregor nie jest Bogiem,tylko się pod Niego podszywa, często produkuje zło pod przykrywką fałszywej miłóści i światła.

Jeśli z kolei będziesz chciał zobaczyć prawdy duchowe Absolutu zawarte w tej treści, to tez zobaczysz i też będziesz miec rację. Szklanka do połowy pusta albo pełna.

Na tym polega niesamowita wielowymiarowość wszystkiego czego doświadczamy...

Rozumując w ten sposób możemy przyjąć, że wielowymiarowość dotyczy wszystkiego, co czytamy, bo każdy autor jest istotą wielowymiarową. I nawet jeśli pewnych własnych wymiarów sobie nie uświadamia, to i tak znajdą one odbicie w jego tekstach. Zatem stare księgi nie mają w tych obszarach żadnego monopolu.

[Vesanya]

Rozumując w ten sposób możemy przyjąć, że wielowymiarowość dotyczy wszystkiego, co czytamy, bo każdy autor jest istotą wielowymiarową. I nawet jeśli pewnych własnych wymiarów sobie nie uświadamia, to i tak znajdą one obicie w jego tekstach. Zatem stare księgi nie mają w tych obszarach żadnego monopolu.

To można poczuć. Nie każdy prorok, nie każdy święty i nie każdy poeta potrafi dotrzeć do tej iskry Bożej w sobie, żeby móc ją zawrzeć w swoich tekstach. Rzeczywistość umysłu człowieka czy chcemy czy nie, jest również astralna, a więc produkująca egregory non stop. Ale egregory, jak i demony, czy chcą czy nie chcą, nawet jak produkują zło, to z tego dobro też wychodzi.

Prawda o egregorach może być jednoczesnie, na zasadzie przeciwieństwa, prawdą o Bogu Jedynym, który z nimi nie ma nic wspólnego bo sa sztucznymi tworami człowieka, a to Bóg jest przecież Życiem. Ale żeby móc tak to sobie odwracać, trzeba wiedzieć dokładnie czym są egregory, a one jak widać kamuflaż mają opanowany do perfekcji.

Weźmy Zaratusztrianizm. Piękna religia. Z niej chcrześcijaństwo i Judaizm zaczęrpnęły garściami. W Zaratusztriazmie można odczuć iskrę Absolutu oraz iskrę egregorów. Prawda duchowa Absolutu zawiera się w tym, że Ahura Mazda jest ponad wszystko i jest Miłością, stworzył człowieka z miłości. Natomiast egregor wyraża się w tym, ze jest pokazany dualizm- walka Ahury Mazdy z Arymanem oraz ich postaciowość. Zaratusztra nie dał rady wyjść po za egregoryczny dualizm. Ale jego traktaty o moralności, o wyborze dobra, sa przepiękne i gdyby się ich trzymać , świat były piękny.

Dopiero kolejna religia - Judaizm, pokonała ten dualizm, pokazując Boga jako JEDEN, jako Absolut, którego człowiek nie dosięgnie, bez postaci (czyli egregor zdemaskowany).

Na wschodzie mamy to samo - spójrz na księge TAO - jest przepiękna, a słowa: Tao nazwane nie jest już TAO doskonale pokazuje prawdę tą samą co w Torze - Bóg który ma postać , nie jest już Bogiem tylko egregorem.

Budda - wszystko jest iluzją - oczywiście, bo wszystko jest egregoryczne, żeby wyjść po za iluzję, musimy się zwrócić do Pustki, czyli innymi słowy Boga, który nie ma zadnej postaci i jest po za wyobrażeniem (tak jak pustka - jej przecież nie da sie wyobrazić, ale można doświadczyć).