Nasza Incepcja Opcje

[Woytas74]

Pewnie każdy z Was widział ten film i powiem szczerze, przynajmniej dla mnie jest to filmowa szmira, chociaż zapewne muzyka Hansa Zimmera jest jak genialna! Jednak z drugiej strony film zalicza się do bardzo nietypowych, gdyż o śnieniu za wiele w rzeczywistości filmów nie ma.

Z OOBE zetknąłem się już ładne dwadzieścia parę lat temu i od tamtego czasu bardzo się interesowałem tym zagadnieniem. Przeczytałem już o tym już praktycznie wszystko co było dostępne po Polsku. Próbowałem wielu metod na wyjście i miałem parę sukcesów ale nie były one jakieś spektakularne. Reasumując przez dwadzieścia parę lat udało mi się wyjść może z kilkanaście razy i ze względu na brak zadowalających sukcesów wielokrotnie zarzucałem próby na dłuższe okresy czasu.

Jednak od 3 miesięcy praktycznie każda noc obfituje u mnie w mniej lub bardziej fantastyczną podróż nocną. W krótkim okresie czasu przeżyłem wiele niesamowitych wrażeń "po tamtej stronie lustra" i zweryfikowałem już kilka swoich poglądów. Bez wątpienia trafiłem na coś czym będę już się zajmował po kres moich dni na tym ziemskim padole. Podjąłem podróż do wnętrza samego siebie, przeżywania niezwykłych duchowych przygód i uniesień.
Zachęcam Was wszystkich do szerszego spojrzenia na inne metody odkrywanie POZA oraz do przeżycia równie niezwykłych snów jakie stały się moim udziałem, udziałem mojej żony oraz Jarka Bzomy z którym miałem niezwykłą możliwość współśnienia.

Zapraszam do lektury:

Sztuka śnienia. Zespołowa interwencja w świecie dusz

Cała historia rozpoczyna się dość prozaicznie. Pan D. zwraca się do mnie na forum Taraki z prośbą o poradę. Proszę go o przysłanie pełniejszej relacji w liście na mój adres domowy. Przedstawiam dokumentację przebiegu działań, jakie podjąłem wraz z grupą śniących równolegle w tej sprawie, za zgodą wszystkich uczestniczących w śnieniu osób.

List od pana D.

Dzień dobry panie Jarku, z góry dziękuje, że poświęca mi pan uwagę. Otóż od lat interesuje mnie temat podróży pozacielesnych i doszedłem do tego, że dochodzę do stanu, w którym ciało fizyczne śpi, a moja świadomość nie. Pojawia się wtedy jakaś postać, która jakby tylko czekała, aż będę w tym stanie i zaczyna mnie dotykać, mocno ściskać, czasem ściska mi klatkę piersiową obejmując ramionami jakby chciała pozbawić mnie życia, wtedy próbuję poruszyć fizycznymi nogami i wracam na plan fizyczny, po prostu jej uciekam. Wszystko to wydaje się na granicy szaleństwa i jest niezrozumiałe. Mam wyraźne wrażenie, że to coś wkłada mi język przez górę i tył głowy i coś stamtąd liże. Jak nie ucieknę, to robi to aż nie wytrzymam, bo jest to nieprzyjemne. Mówi też do mnie, czasem demonicznie, czasem niezrozumiale, a czasem głosem któregoś członka rodziny. Potrafi mówić też miłe rzeczy, ale najczęściej to są chaotyczne wykrzykiwania. Próbowałem modlitw do najwyższego lub do nadświadomości, ale nie skutkują, albo to coś mnie wyśmieje. Walka nie skutkuje, a jak poddam się biernie, to to coś wciąga mnie w jakieś dziwne obszary, są mało kolorowe i ciemne, pełne dziwnych przedmiotów, najgorzej mnie denerwuje, że nie ja wybieram kierunek, tylko jestem niesiony, a przestrzeń jest coraz bardziej obca. Budzę się albo wtedy albo dopiero rano. Kiedyś pisałem do pani Anny Atras i zamówiłem egzorcyzm, ale odpisała, że to jestem ja sam, moja część i muszę to zrozumieć. Usunęła mi trzy duchy, a to zostało. Przechodziłem schizofrenię 10 lat temu, o czym jej napisałem, ale dzięki bogu żyję bez omamów i lekarstw i wiem, że to był tylko incydent mojego ego. Panie Jarku co by mi pan poradził, jak postąpić przy następnej okazji? Bo w sumie to tyle razy już mnie nawiedziło.
Pozdrawiam D...

kogo zainteresowałem zapraszam do dalszej lektury oraz ewentualnych komentarzy.

LINK DO CAŁEGO ARTYKUŁU

Pozdrawiam

[KESYS]

Hej, przeczytałem z wypiekami na twarzy - ciekawe, bardzo ciekawe. Poczytałem inne artykuły.
Bardzo, bardzo zawiłe teorie - milion interpretacji, dywagacji, wiele podanych jako pewne sprawdzone informacje. Ja jestem tylko prostym informatykiem - trochę mnie przeraził teoriami istnienia wielu Bogów (poziomów superświadomości), potwierdzając jednocześnie istnienie Jezusa i twierdząc że obecnie jest On (Jezus) passe, Bogowie go nie lubią, jest wrogiem rozwoju świadomości - który to rozwój prowadzi nieuchronnie do unicestwienia indywidualności i rozpuszczenia w przyczynie wszystkiego. Ogólnie nieźle zamieszane - tłumaczy także fenomen DS (w skrócie według Pana Jarka DS jest opętany przez Św. Piotra).

Najlepszą informacją jaką znalazłem był opis metody uzyskiwania oobe w prosty i pewny sposób.
Pan Jarosław pisze, że wystarczy przed snem poprosić swojego MTJ o obe i gotowe.
Spróbowałem i... dało radę. Po wielu miesiącach przerwy, spowodowanej niechęcią wstawania o 4 (bardzo często idę spać w godzinach 1 - 3) UDAŁO SIĘ.

Ale do rzeczy.
Ostatniej nocy poszedłem spać po 2:30 (poprzedniej i jeszcze poprzedniej 3:30 a wstaję przed 7) - miałem strasznie dużo pracy. Byłem więc niewyobrażalnie zmęczony, według mnie szans na oobe nie było.
nakręcony jednak czytaniem tekstów Pana Jarka, poprosiłem grzecznie mojego MTJ o nocą podróż, położyłem się spać i śniłem. Dokładnie nie pamiętam - biegałem po budynku, w koło budynku, kogoś goniłem czy ktoś mnie gonił, w pewnym momencie podbiegłem do stojącego przed budynkiem (kamiennym) namiotu ciemnozielonego i usiłowałem go porozrywać, a w zasadzie wyrwać coś co było w nim, czy nim przykryte - wsadziłem rękę pod płachtę i nagle poczułem jak dotykam czegoś fizycznego - coś tam było.
W tym momencie przewróciłem się na plecy i wpadłem do wody już świadomy. Unosiłem się w jakiejś cieczy - całkowicie zanurzony, było to przyjemne. W koło było ciemno, szaroburo. Czułem czyjąś obecność - ktoś trzymał mnie za rękę. Tak się ucieszyłem, normalnie radość na maksa, usłyszałem jeszcze jak ktoś się drze do mnie jakimś piskliwym przesterowanym głosem - jakby mnie ostrzegał, MTJ (chyba to on) puścił moją rękę i cofnęło mnie - obudziłem się.
Próbowałem wrócić ale bezskutecznie.

Będę próbował dalej.

[Woytas74]

Powiem szczerze, iż na początku też dziwnie traktowałem niektóre wypowiedzi Jarka Bzomy i uważałem je za bardzo odrealnione, jednak gdy zacząłem czytać jego książki oraz nawiązałem z nim bliższą znajomość zauważyłem, że jest to tylko pozorne. Z czasem gdy "uprawiam" śnienie, wszystko staje się dla mnie bardziej czytelne ale wyrabiam sobie oczywiście swój własny punkt widzenia. Jarek napisał mi kiedyś, iż wielokrotnie weryfikował już swoje odkrycia i on sam w zasadzie nie jest bardzo przywiązany do swoich tez, gdyż w miarę rozwoju śnienia odkrywa nie które rzeczy na "nowo".
Pewną jego ewolucje właśnie można wyczytać z jego książek. Poprzez swoje doświadczenia próbuje zainteresować innych do samodzielnej podróży wgłąb siebie i odkrywaniu "tamtej" strony.
Ta podróż nie ma kresu i nie daje ostatecznej odpowiedzi ale śnienie zbliża nas do tej prawdy krok po kroku.
Wielokrotnie prosiłem Jarka aby napisał coś w rodzaju przewodnika po symbolach sennych ale on uważa, że w zasadzie każdy jest w stanie je odkryć samemu i nawet lepiej jak tak to uczyni.

Przy okazji dodaje odpowiedź samego Jarka na tematy poruszane w postach:

To co wszyscy uważają za szczyt możliwości naszej świadomości, mam na myśli OBE astralne to tylko śnienie z poziomu ciała astralnego. LD to śnienie w ciele mentalnym. To co my robimy w śnieniu "dalekodystansowym" to śnienie na poziomie buddycznym , atmanicznym i brahmanicznym.
Warto się zastanowić czy lepiej jest tracić czas na niekończące się dostrajanie do stosunkowo niskiego poziomu? Łażenie w przestrzeni astralnej czy mentalnej to niewiele dający, jeżeli chodzi o poznanie rzeczywistości duchowej ,sport :)
Traktowanie poziomów Świadomości jako urojenia powoduje że nigdy nie wydostaniemy się jaźnią wyżej niż na poziom mentalny. To że ja nazwałem te zawierające się w sobie skwantowane poziomy Świadomości bogami to tylko taka moja licencja poetica. Nieznajomością rzeczy jest również traktowanie ich jako przestrzeni pustych i martwych. Te poziomy Świadomości to samoświadome przestrzenie mające swoje istnienie osobowe. Dlatego bliższe są antycznym bogom niż pomieszczeniom w pustym budynku. Dlatego mówię o nich i traktuje je jak świadome istoty duchowe.

Jarek